Novel & Cerita Te Amo In Tagalog

tanong ama " Medyo nakakapagod ang dami kong ginawa" "Kamusta ang branch natin sa Pasay?" "hindi po kami natuloy dahil inayos ko po yung sa Palawan, hindi pa po kasi sila nakakapagsubmit ng report this month," "Uhm, yung bago mong assistant kamusta naman? "Ok naman po, madali namang matuto," "Talagang napakahusay mo," puri ng ama sa kanya "Dad pasok lang po muna ako sa kwarto ko gusto ko munagn magpahinga'"

Ilang saglit pa ay tumango-tango siya. Hindi ako nakaramdam ng sakit sa leeg ko. Napangisi ako. Bakit ngayon ko lang ito naisip? Hays! Mabuti at sinuggest ni Damon! Nag sign language naman si Damon. “A-B-O-U-T Y-A-N-A”

*Amoy* *Amoy* *Amoy* "Ang bango naman! Bakit niya naman inilagay ito sa laundry eh? parang hindi pa naman madumi at mas lalong hindi mabaho, ang bango nga eh." mahinang bulong ko at inamoy ko pa ito ulit. *Amoy* *Amoy* *Amoy* "What the f*ck!?" rinig kong boses ng pabidang lalaki. O_________O

sagot ni Amiro noon. "Huh? Can I talk to it, Dad?" gulat na tanong niya noon bilang bata. "Yes..." Sagot ng ama niya na nakaupo sa tabi niya at inakbayan pa siya. "His name is Amiro. He will record your voice now because it's important for your future." Naiiyak siya kasi naramdaman niyang sobrang mahal siya nito noon. Nagsimula na naman siyang humagulhol.

Pero, wala naman dito iyong ama, kaya ako lang ang nakakaramdam. Whenever this is my situation, and when Quinoa always makes me cry. Only Joaquin can settle me. Daddy Aldamo went on to say, maybe apart from the fried mango, baka pati si Joaquin ay may ginagawang hindi tama kaya naman nararamdaman ko ang mga pagkukulang niya, lalo na't malapit ng maging bilog buwan kaya hindi malayong nararamdaman nanamin ang isa't isa nanaman.

Maya-maya, tumawa siya nang mas malakas. “Kasal ka na pala, Ate? Bakit hindi mo agad sinabi sa amin?” Tinitigan ni Aurora ang singsing at ngumiti pa nang mas malawak. “Mukhang napakasimple ng asawa mo. Siguro mabait siya, ‘no?” Sa diksyunaryo ni Aurora, ang “simple” ay kahalintulad ng “mahirap.” Hindi na kumontra si Amelia, at malamig na sagot niya, “So, pwede ka nang mapanatag, tama ba?”

Natatawang sambit ng dalawang baliw matapos sumunod sa akin kaya sinamaan ko nalang sila ng tingin Napalingon kami sa pintuan ng Cafeteria ng pumasok mula roon si Abno kasama si Nerd. "Hoy Western Union!" Sigaw ko kaya napatingin ito sa akin "Ibili mo nga ako ng pagkain." Utos ko dito "May paa at kamay ka, kaya bakit hindi ikaw ang bumili?" Kaswal niyang sagot kaya sinamaan ko siya ng tingin "Nakakalimutan mo na ba kung ano mo ako ha?! AMO mo ako." Inis kong turan at idiniin talaga 'yong salitang 'AMO'

Ang namana niya sa ama ay ang tangos ng ilong at nipis ng labi. "Love you baby ko." Baby pa rin ang tawag sakanya nito kahit dalaga na siya. "Were you enjoying your gift?" Tukoy nito sa kotse na niregalo nito noong birthday niya. "Super. Pero medyo kabado pa po ako sa pagda-drive sa mas masasakyan na lugar." Imporma niya habang nakayakap pa din sa ama. "Then don't drive muna sa ganoon. More practice baby. " Sabi ng ama na ipinagpatuloy na ang pagbabasa ng dyaryo.

paliwanag nito. So, umuwi pala siya galing ng Caramoan. Bakit? “Okay, sige, deretso ako d’yan mamaya. Marami akong gustong malaman, lahat-lahat, kaya ’wag kang aalis d’yan, huh!” “Yes, Ma’am!” pabirong sabi nito, pero bakas naman sa tono nito ang kalungkutan.

"Bakit Amare ang ipinasulat mong salita sa balat mo?" “Amare means love in Latin,” he answered while gently tapping her thigh. “And Amare means you.” Kinikilig naman siya. Inilagay niya sa cup holder ng sasakyan ang drink at isinandal ang ulo sa balikat nito. Sininghot-singhot niya ang amoy nitong kaaya-aya sa ilong. Then, she looked up at him. “So, Amare ang ipapangalan natin sa baby natin? If ever na babae siya? Or kahit lalaki. Anak nga ni Colleen at Billy, Amare ang name kahit lalaki.”