Amaranth In Tagalog Novels & Stories

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Puno ng paghamak ang mga salitang binitawan ni Lyca. Ang salitang ‘marumi’ ay hindi lamang tumutukoy sa dugo sa katawan nito kundi pati na rin sa mabaho at maruming kaluluwa n puno ng kasinungalingan at kasamaan. “Kung hindi mo sasabihin sa amin kung sino ang nag utos sa ’yo na gawin ito, mas mabuting huwag ka nang magsalita pa,” malamig na sabi ni Lyca kay Anton.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Xylophone Amaranth POV Umalis ako ng Cagayan de Oro ng walang pinag sasabihin. Hindi ko sinabi kahit pa sa mga kaibigan ko dahil baka maibigay pa nila ako kay Zilver. Alam kong hindi niya ako titigilan hangga't hindi niya ako mahanap pero may isang lugar na sigurado akong hindi niya kami makikita ng kaniyang anak

Ang Mamang niya ay napatigil sa pagpunas ng upuang kawayan at nakangiting sinalubong ang dalawang bagong dating. "Tamang tama ang dating ninyo, nagpapakulo ako ng manok at isasampalukan ko. Dito na kayo maghapunan na dalawa." Sabi ni Mariella at inabot ang kamay ng dalawa para magmano. "Parang naaamoy ninyo na nagluluto si Mamang kaya kayo napunta dito, noh" birong sabi ni Gabriella at pinagpabagn ang lamesita.

Ang sarap kaya ng taro! -Mara. Iniabot ko ulit ang sulat ko sa kaklase ko kagaya kanina. ‘Eeww. I don’t like taro. Red Velvet ang masarap.’ -Zach. Mas napangiwi ako sa sinabi niya sa sulat. Red Velvet?! ‘Eww. Ikaw ang weird sa ating dalawa. Ayoko sa kulay. Parang dugo. Naaalala ko tuloy ‘yung mga zombies.’

I usually stay in the club untik dawn. Nagmenor ako ng nag-red ang traffic lights. Red. I remembered Femella's red lips. "Shit, man! Iba na talaga ang tama sa iyo ng babaeng iyon!" Isinandal ko ang likod sa upuan. My mind drifted to that woman again. Napangiti ako ng wala sa sarili. "I'm getting crazy. So so crazy." Napailing ako then got myself back on the wheel when the lights turned green. Kumunot ang noo ko. Baliktad yata ang ibig-sabihin ng red at green na color sa La Vida.

Kung sasagot ba o ano. "No, no, it's okay" bawi ni Ariel. "She's Sharmaine. Dinadala niya ang anak nila ni A-anthony" dagdag pa nito. Sa pagsagot nito ay mas lalo pa yatang tumaas ang aking kilay hanggang sa hindi ko na mapigilang magtimpi.

wika nya rito Habang masaya silang nag uusap dumating Sina Adelina at Flower at naamoy ng dalawa ang nilulutong tinapay kaya hindi mapigilan ni Flower ang magsalita " ang Bango naman po nun Mukhang Malinamnam " wika neto habang inamoy amoy ang tinapay "Buti gising na kayo Mahal ko "wika ni Macario sa Kay Adelina "Oo Mahal ko "sagot neto habang karga si Artemis

Charlotte looked at him, confused. "Nothing. Tara na." Bakit ba lagi na lang silang pinagtatagpo ng tadhana? *** A/N: Carnation means, I miss you.