Thank You For Your Existence นิยาย & เรื่องราว

Hindi lang puso ko kundi buo kong pagkatao. Oh God...Help me stop the pain. Sobrang sakit na po. Gusto ko na pong tapusin ang lahat. "Thank you Dad, Mom, Ate Ehra." I said after signing the papers. My eyes were full of tears that I can't see them anymore. " For the last time, I want to say thank you for giving me the chance to be part of you family. Wag po kayong mag-alala, hindi po ako manggugulo sa pamilya niyo. Kakalimutan ko din na naging parte ako ng buhay niyo at sana ito na ang huling pagkikita natin. Maraming salamat sa lahat. Dahil sa inyo marami akong natutunan sa buhay."

Nagpakawala s'ya ng hangin bago nagpatuloy sa pagsasalita. "My life is miserable, at kung ano man ang meron ako ngayon, lahat yan ay galing sa dugo at pawis ko, lahat galing sa pagpursige ko at deteminasyon na maabot. Kaya gusto kong magpasalamat sayo. You came in the right timing kung kailan gusto ko na lang na magpakasama dahil kay dad. You save me baby, you save me. Thank you so much, thank you..!"

I expressed my gratitude as we finished eating, the warmth of appreciation lingering in the air. "For what?" he inquired curiously, his eyes reflecting a genuine interest in my response. "For taking care of me everyday and for not getting tired even when I don't have enough time for you," I confessed sincerely. The gratitude extended beyond the surface, acknowledging the depth of his commitment and the unwavering support he provided in the intricate dance of our lives.

Thank you sa pagiging avid Readers niyo para sa akin akda . Thank you AUTHOR LHYN:-)

Thank you. ******

“A simple thank you won’t hurt your ego, Selene.” “Habol mo ba ang thank you ‘ko? Fine, have it. I’m thanking you ten times today. Thank you sa pagdala ng pagkain ‘ko kahit wala naman akong sinabi. Thank you sa pagpunta kahit alam kong busy ka naman. Thank you—” “Damn, shut up!”

Ngumiti ako. "You weren't dad because if you were, I might be dead by now. You just came on time dad. Thank you."

"Umayos ka Bree." "Maayos ako. Huwag kang judger hindi mo pa nga naririnig. Isa pa, dapat nga nagte-thank you ka sa akin. Hindi 'yong nambubugbog ka." "Wow. Ba't naman ako magpapasalamat sa'yo, aber?" "Simple lang. I'm a walking reminder for you na ang buhay ine-enjoy. Nobody will make it out alive in life, anyway. Might as well party now. Consequences be damned. Hindi ka ba nagsasawa sa pagiging predictable ng buhay natin?"

Your opinions are important to me po. Thank you guys:)

aniya sa mababang tono ng boses na puno ng lambing at ang mga mata’y puno ng pasasalamat sa hindi ko malaman na dahilan. “A-ano ba,” sinubukan kong umalis sa harapan niya, pero naramdaman kong dumulas ang isa pang kamay sa likuran ko saka niya ako hinila papalapit. “Thank you because you’re safe. Thank you, dahil wala akong nakitang kahit anong daplis o sugat sa katawan mo, Shiv. And thank you for being alive.”