The Cellar Novels & Stories

'Catherine Jones, siguro hindi mo ito nakitang mangyayari. … Sa cellar. Sigaw lang nang sigaw si Catherine hangang mapaos ang boses niya pero wala namang dumating para tulungan siya. Swerte, kahit walang bintana ang cellar, ay may ilaw ito at katamtamang init. Pagod siya sa mahabang gabing iyon. Hindi niya inakalang magiging mas mababa pa ang halaga niya kaysa sa patay para kay Shaun at kahit ang kapalit ng namatay mas importante pa.

Doon ko nakita si Gerardo sa private cellar, isang lugar na parang sagrado sa buong mansyon, reserved lang para sa mga pinaka-rare at pinaka-special na alak. Malamig ang temperature, sakto lang para sa mga lumang bote, at amoy kahoy at aged wine ang bumabalot sa buong kwarto. Ang mga pader na bato ay puno ng shelves na may laman na mga boteng mas mahal pa sa luxury cars – parang history book ng pamilya Avelino.

Tunog dayuhan ito, baka isa sa mga tauhan ng Council. "Check the pantry. May mga secret compartments ang mga Moretti, alam niyo 'yan," sagot ng isa pang boses mula sa labas. Narinig ko ang pagbukas ng mga cabinet sa itaas. May kung anong bumagsak na baso. Ang bawat kalansing ay parang kutsilyong sumasaksak sa nerves ko. Hanggang sa maramdaman kong may tumayo mismo sa ibabaw ng pinto ng cellar.

It revealed a small, dark shaft that led down into the building's sub-basement. The descent was a dizzying plunge into darkness. The air in the shaft was thick and stale, smelling of dust and old metal. They were a trio of shadows in the pitch black, their bodies scraped and bruised by the narrow passage. As they reached the bottom, a new world revealed itself: a network of narrow, interconnected maintenance tunnels. This was the building's secret underbelly, a forgotten labyrinth that only the architect knew existed.

Nang tuluyan na niyang mahubad, halos patakbo siyang humakbang para mahabol lamang ang malalaking hakbang ko. Sumakay kami ng elevator pababa patungo sa underground wine cellar. Ramdam ko ang unti-unting pagbigat ng dibdib ko habang pababa nang pababa ang elevator. Pagkabukas nito, agad akong lumabas at mabilis na inilibot ang aking paningin. Si Heydi naman ay nanatiling nasa likuran ko. Muli ko siyang hinila nang mapansin kong natulala siya sa gara at sa buong ayos ng lugar. Mamahalin ang lahat ng gamit. Wooden racks na puno ng imported wines, marble floors, at mga dim lights na nagbibigay ng malamig at seryosong atmosphere.

May basement sa bahay na ito at ang hinala n'ya ay walang alam ang ibang nandito kundi si Harab lamang. "Charles, there's another adjacent room and there's a basement in here," alerto n'ya sa lalaki. "What? Are you sure it's a basement?" "Yes! Nandito ako ngayon!" "Damn it! Hintayin mo ako d'yan, huwag mo munang tangkain na bumaba," habilin ni Charles sa kan'ya ngunit hindi na s'ya makapaghintay pa dito. Dahan-dahan s'yang bumaba ng hagdan at iniwasan na makagawa ng kahit na anong ingay. Mataas ang naturang hagdan at sigurado s'ya na malalim ang tunnel.

Walang masyadong iniisip sa sandaling ito, kinuha ko ang tasa at ibinuhos ang tsaa sa aking bibig. May chess at card room sa tabi ng Ferd's restaurant. Sa ibabaw, ito ay isang lugar na katulad ng isang game hall para maglaro ng mga video game, maglaro ng chess, at iba pa. Ngunit ito ay talagang isang underground na casino. Kapag dumating ang mga bisita, buksan ang pinto sa likod ng counter at papasok sa basement. May isa pang mundo sa basement, na napakalaki at kayang tumanggap ng daan-daang tao.