The Collected Novels & Stories

Nilibot ang paningin ko sa paligid at napagtanto na hindi pamilyar ang lugar. Malaki ang kwarto. Kulay puti rin ang ding ding at may nakasabit na iba’t ibang magagandang artworks. May malaking flat screen tv sa harap ko at may malaking built in aparador. May sofa rin sa gilid ay may study table, maraming librong nasa magandang lagayan ng shelves at may magandang carpet sa ibaba. Ngayon ko lang din napagtanto na natutulog ako sa isang sobrang laking kama, sa tingin ko kasya ang limang tao dito.

Nagsimulang magka leche-leche ang buhay ni Maxein nang malaman niyang may malaking responsibilidad siyang kailangang harapin. Isang problemang gusto na lamang niyang takbuhanat tuluyang kalimutan. Si Maxein ay isang probinsyanang babae na napadpad sa maynila upang makaahon sa kahirapang matagal na niyang tinitiis. Simple lamang ang kanyang gusto, maghanap ng trabaho saka kumita ng pera para sa panibagong yugto ng kanyang buhay. Hanggang sa isang araw, bigla na lamang siyang nagulat nang malaman niyang may malaking utang na nakapangalan sa kanya. Ang mas nakakatakot? Hindi niya naman natandaan na may pinag kakautangan siyang Kompanya. Sunod-sunod ang mga tawag na natatanggap ni

nag-aalalang bungad niya sa kabilang linya. "Aruy naman si Madam, para namang others eh." "Ano nga ang problema?" "Madam, nabalitaan ko na nagkagulo ang pamilya Collymore kagabi at naparusahan na naman daw si Nikko." Napa singhap kaagad si Yena sa kabilang linya at kaagad na bumalik sa kuwarto niya at kinuha ang gamit. "Teka, Yena. Aalis ka na? Hindi ka man lang ba matutulog? Anong oras na, ah? Wala ng biyahe ngayon," nagaalala na saad ni Jodi sa kaibigan.

So far, wala pa naman akong nakikita kaya wala rin akong dahilan upang maniwala. Walking alone here would be something you'd never like. It's indeed scary and I don't deny it. Lalo na't nasa tabi lang ng building ang school's mini forest na sabi ay puno rin ng kababalaghan. Masyadong liblib, napakaraming nagtatayugang mga puno, na kung titingna'y mahigit ilang dekada nang nakatayo. But there's this one tree, narra tree to be exact, that caught my attention as I roamed around. Its size was really huge. Ang mga naglalakihang ugat nito'y nakagapang patungo sa gusali na kupas na ang mga pintura at nababalot na ng mga lumot.