Novel & Cerita Him And Him And Him

seryosong Sabi, at sunod sunod na tanung Ng mommy ni mae, sa daddy ni mae At nagsalita SI mae. "Dad sino Sila?"malungkot na tanung ni mae sa daddy niya At lumapit SI mark Kay Mae, para alalayan SI mae, at nagsalita Ang daddy ni mae. "ok, that's 2girls, is my 2nd family, sorry, I'm really really really sorry"seryosong malungkot na Sagot Ng daddy ni mae Kay mae

Hindi niya matandaan kung ano ang nangyari basta paggising niya kinaumagahan ay katabi na niya ang lalaki at parehong wala silang saplot. Kulang ang gulat na kanyang naramdaman nang masilayan ang nahihimbing na binata. Nilukob din siya ng pagkamuhi at galit dahil pakiramdam niya ay pinagsamantalahan siya nito. Mas matanda ito ng tatlong taon sa kanya kaya ito dapat ang naakapag-isip ng tama. Nang umagang iyon ay inaway at binigay niya lahat sa lalaki ang sisi. Pinamukha rin niya rito na kung ano man ang nangyari sa kanila ay kalimutan na nila. Ituturing na lang nilang one night stand ang lahat.

Lihim siyang napasinghot. Shocks, ang bango! Kahit amoy ay nakakaadik! Lalaking lalaki at nakakahalina! Kung pwede lang sana pigilin ang paghinga. Di bale, amoy lang naman. Pagbibigyan na niya ang sarili na singhutin ang amoy nito. Tama Pam, amoy lang naman at walang masama do'n.

I reminded him. Mr Sandoval sighed. "I'm sorry about it, hija. I'm sorry na ikaw ang nagsakripisyo ngayon. "Oh, God!" he clenched his fist. Mr Sandoval looks so defeated. I know he was thinking about me and Sharon-- half sister and falling in love with the same man!

Dekada na nga kung tutuusin. “Adrian!” turan ni Ember sa lalaking nasa harap na niya. “Long time, no see…” dagdag niya sabay ngiti. “Akala ko nasa ibang bansa ka… Good to see you here.” Ngumiti si Adrian. “Nice seeing you back in town, too, Ember. Kailan ka pa rito?” Napatingin siya sa mga tiyahin ni Ember at ngumiti. “Magandang hapon po…” magalang niyang bati sa mga ito.

Muli ay natahimik ang tatlo at patuloy lang sa pagkain saka nagkatinginan uli. " Please.... Support me naman," pinagdikit pa niya ang mga palad na parang nagdarasal na tiningnan isa-isa ang mga ito. Umirap si Joe saka kumuha ng maraming chips at nilagay sa bibig. " Please?" ulit niya. " Oo na! Hay naku, kung di ka lang namin friend..." parang napipilitang sang-ayon na rin ni Joe.

Sandali kaming nanatiling gano’n walang ibang salita, walang ibang galaw tanging ang katahimikan na hindi mabigat, kundi payapa. At sa sandaling iyon, malinaw sa akin na hindi na ito basta tawagan lang. Isa na itong pakiramdam na unti-unti naming binubuo maingat, tahimik, at totoo. “Tin,” sambit ni Lucas habang hawak nito ang magkabilang pisngi ko. “Pwede ba kitang halikan?” tanong nito pati ang mga mata ni Lucas hihintay din ng sagot ko.

Walang kahit anong bakas ng pagbibiro sa mga mata ni Xander. Agad na nanghina ang kaniyang buong katawan. Pinilit niyang pigilan ang pag-iyak at nanginginig na itinaas ang kamay. Muli niyang sinampal ang sarili. Pak! “Isa,” malamig na bilang ng tauhan sa likuran niya. Muling sinampal ni Nora ang sarili. Pak! “Dalawa.”

After five years of searching, Brandon finally saw the woman he was looking for. The woman who left him after they shared a passionate night. He has been with a lot of ladies but no one can replace her. Mayroong kakaiba sa babaeng ito na hindi nya matukoy kung ano at pilit nyang hinahanap sa ibang mga babae. He was drunk that night, but every moment that they shared was so clear in his mind.

At humarap sa akin. Hinawakan niya ang baba ko at dahan dahan iyong inangat hanggang sa magtama ang paningin naming dalawa. Agad ko namang iniwas ang mukha ko.Parang hindi ko kasi matagalan ang mga titig niya sa akin. Tinangka kong tumayo para umiwas at hindi na palakihin pa ang kakaunti kong salita na nagkanulo sa akin.