Novel & Cerita The Haunted House

Nagtataka na napanganga siya dahil napakalaking mansion ang nasa harap niya. Napalunok siya. Bakit parang pamilyar ito? Pilit na hinukay niya sa isip kung saan niya ito nakita pero hindi niya talaga matandaan. Napailing siya. Sinabi niya na dalhin siya sa lugar na malayo na walang nakakaalam, pero hindi naman niya sinabi na dalhin siya sa isang haunted house. Sa sobrang laki kasi ng bahay ay parang walang nakatira rito. Nasa gitna ito ng gubat kaya naman nagmistula itong haunted house sa paningin niya. Tila wala rin tao sa lugar na para bang isang abandonado ito.

Masiyado siyang busy lately kaya hindi siya naglalagi sa bahay. Kasama ko si Richmoon at Lee. Sa bahay gaganapin ang annual party kaya todo ayos kami. Marami ring pinapunta na tauhan dito para tumulong. Masiyadong busy ang lahat ng tao. Hindi ko alam bakit nga dito naisipan ng asawa ko na e held ang party. Ang bahay na minsang ng naging haunted house ay naging mala-palasyo ngayon buhat sa maraming tao ang nagtulong-tulong para pabonggahin ang party na ‘to.

“T-tara na nga. Dun tayo, sa haunted house!” Holy shit. Are we really going in there? Sinusubukan ko pang pumiglas sa hawak ni Maan but for a short woman, boy does she have a lot of strength. Alam niyang hindi ko gusto yung mga haunted houses. May isang instance kasi na pinalaro niya ako ng isang game. Para siyang maze na dapat madala mo yung pointer ng mouse sa dulo ng maze para manalo ka. I was too focused on it na hindi ko napansin na trap na pala. Sobrang lapit ng mukha ko sa screen and before I knew it, a scary face popped on my screen. Ang nakakahiya lang, tumili talaga ako and I cowered under the table with my hands on my ears. What makes it worse is that I cried. Tears were streaming

Pero paano? Tinapunan ko ng tingin ang paligid. Ang lumang bahay na ito ay parang isang haunted house—madilim, tahimik, at puno ng alaala ng isang trahedya. Hindi ko alam kung anong iniisip ni Christopher at dinala niya ako rito. Gusto niya ba akong takutin? Gusto ba niyang iparamdam sa akin kung anong naramdaman niya noon?

Tamang-tama na hindi ‘yon naka-lock kaya naman pumasok na ako sa loob. Madilim ang buong mansyon nang maglakad ako papuntang sala. Tahimik at malamig na animo’y isang haunted house. Hinanap ko ang switch ng mga ilaw mula sa mga pader na nakita ko. Nang makapa ang tamang switch ay pinindot ko ‘yon. Lumiwanag ang buong first floor. Sumambulat sa akin ang makalat na sala. Sa ibabaw ng mga antigong upuan at mesita ay maraming papel at bote ng beer ang nakakalat. Mayroon ding ash tray at iilang upos ng sigarilyo sa carpeted floor. Iniikot ko ang paningin ko. Halos wala masyadong linis ang bawat furnitures. Pati ang sahig ay may makapal na alikabok.

Habang hinihintay na uminit ang tsokolate ko, nagpalaman na ako ng tinapay saka kinain iyon. Habang kumakain napaisip ako. Paano kaya kung totoo iyong sinabi ni Kuya Migs na haunted ang mansion na ito? Tapos may mga ligaw na kaluluwang nakulong dito at hindi na nakaalis. O kaya naman ay dating sementeryo ang buong Villa na ito at iyong nakita ko kagabi at naramdaman ay mga kaluluwa na nagpaparamdam?;

Aakalain mo na mansion ang nasa loob ngunit hindi. Mukha itong haunted house dahil luma na at hindi kalakihan. Parang panahon pa ng sinaunang panahon! Ang dami pang mga damo sa harapan ng bahay. Ni walang bulaklak man lang kahit isa. Parang nag garden lang si Christopher ng puro damo! "Welcome to our new home, Lily." Sabi ni Christopher na siyang pumukaw sa kanyang nag-iisip na diwa.

Akala ko pa naman nakakatakot dahil ang ganda ng mga props parang totoo iyong dugo at medyo nakakakaba iyong sound effect. Biglang may humawak ng paa ko, malamig parang yelo, sakto naman namatay iyong flashlight namin ni dean. Okay binabawi ko na pala, wala na akong makita kundi dilim at kunting liwanag mula sa ilaw na pakurap-kurap. Diritsuhin lang ang daan at huwag pumasok ng kwarto para agad makalabas sa horror house.

Ito na ba ang simula ng pagbibinata niya? I shrugged my thought away, that time would still be faraway. “Yes,” mahinang sagot ni Sato para sa tanong ni Lezzie, “This way madams and sirs, your cart is this way,” ani ng assistant sa loob ng horror house. Ang setting ng horror house ay isang minahan, nakasakay kami sa isang mine cart at may lalabas na mga multo upang manakot. So basically all we need to do was sit tight till we reach the exit.

Nagkatinginan nalang kami ni Kento, pinilit ang aming mga sariling hindi matawa. We focused on the movie that we were watching. Ang ganda ng story at parang totoo na din. It's about a group of people who are fond of visiting haunted places. Noong una ay biro-biro lang sa kanila 'yung katatakutan. Kalaunan ay naging totoo na. None of them survived. "Kyah! Ayoko na!" sigaw ni Rosie sabay kapit sa braso ni Timothee.