Hantu Novels & Stories

Sa hawakan ay may ukit na ulo ng dragon at ilang sinaunang karakter na hindi mabasa ni Anton. Mukha itong napakaluma at payak. Ngunit nang mabuksan pa ni Uno ang kahon, biglang kumalat ang napakalamig na presensya sa buong silid. Bahagyang nanginig ang punyal. Para bang buhay ito. Hindi napigilan ni Anton ang mapasigaw. "Lone Star Blade... Cold Ink!"

Halos maligo sa laway ng ngayo'y higanteng Hamin ang buong katawan ng diwata na may isang pamilyar na tinig ang ginawa: "Yuck!,"pagsasatinig nito sa maliit na boses duwende. Nagduda ang Higanteng Hamin sa narinig subalit tinuloy niya ang pagdila sa katawan ng diwata na napapaloob lang sa kanyang palad. Laking gulat niya na lang nang sa pangatlong hagod ng kanyang dila ay nag-ibang anyo ang diwata na sa katotohanan pala ay ang hunyangong pagpapanggap ni Dennis.

Tanong ko. "Sila,Pinatay siya nila"sagot nito. "Bakit,ang sabi niya sakin si Eccitante daw ang pumatay sakanya?"paraan ko upang mapaamin ang suspect. "Si Eccitante?Ang Head ng Hanzai?"tanong nito na ikinangisi ko.

Dahil sa galit ay sinipa ko siya sa paa. Natigilan ito at bago dahan-dahang napatingin sa deriksyon ko, madilim at walang emosyon ang mukha nito, nakaramdam ako ng kaunting takot ngunit pinatatag ko ang sarili ko. Masungit ko siyang tinignan. "My name is Hunther, huwag na huwag mo akong kakausapin nang ganyan." Malamig at baritonong boses na anito, bakas ang autoridad mula roon.

Ginagap ni mama ang kamay ko. "Sa mundong ito anak may mga mortal, ang mga taong walang kaalam-alam na mayroon pang ibang nabubuhay sa mundo na hindi nila kauri. Sa kabilang banda, may mga imortal na nakikihalubilo sa mga tao. Ang mga imortal na tinutukoy ko ay ang lahi ng mga bampira, werewolf at daemon.” Panimula ni mama ngunit ngayon pa lang ay gusto ko nang sabihin na hindi niya ako maloloko. Kung prank man ito ay hindi ako mabibiktima.

Napalingon siya saakin at nagulat ako dahil sa kaniyang pagtitig napakatapang niyon at parang walang kinakatakutan. "Ako si Hannah, nakatira ako Toronto, Canada. I was in the bar pumaparty and then suddenly someone bump on me. He's a guy so he said sorry and offer me a drink, a fvcking drink kapalit ng nagawa niya. Alam mo sana hindi ako nagpadala sa charm niya eh kasi may kung ano siyang nilagay sa drinks ko then I woke up in here, hindi lang tayo ang nandito. tumingin ka sa paligid mo,"

Ang tanawin ng sandaling ito ay maaaring tawaging isang tunay na purgatoryo. "Nakita mo ba ang isang matandang lalaki sa Area A? Ang apelyido niya ay Han. Malinaw na nagtanong si Esteban, ang kanyang nagyeyelo na tono na parang ipinatawag ng demonyo. Nanginig ang lalaki at sinabi, "Hindi, wala akong nakitang tao sa Area A, para sa akin, ito ay kadiliman at kalungkutan lamang."

Kunot noo ko siyang tinignan. "Huh?" "I hunt creatures." "You are really funny, Alessandro." I said. Sinabayan ko ang pag papatawa nito. "Ano naman ang hina-hunt mo? Aswang? Tiktik? Shape shifter? Vampires?" "Yeah." He said in a deep voice. His stare sent chills down my spine. I swallowed hard. Fucky shit. He is not kidding at all. "P-pero wala namang totoong gano'n ah." I said.

"Hindi pa tapos. Nandito na ang tunay na mga kalaban." Pagkasabi na pagkasabi ko ng mga salitang iyon ay dumating ang isang hukbo ng mga halbmiun na higit isang daan. Ibang uri sila ng halbmiuns. Sila ay bunga ng panggagahasa ng mga ogre at goblin sa mga kababaihan. Looking at their evil eyes, hindi ko mapigilang mapamura. Kuhang-kuha nila ang hitsura ng goblins at ogres, pati na ang malalagkit nitong tingin. Napahigpit ang hawak ko sa aking sandata. Ilang normalis at mages na kaya ang napaslang ng mga ito?

HUMINTO ako mula sa pagtakbo at nagtago sa likod ng malaking puno nang makita ang tatlong nilalang dito sa gitna ng kagubatan, sa itsura ng mga ito ay alam kong kami ang pakay. Hanggang ngayon ay hindi pa rin sila sumusukong paslangin kami. Mga hangal talaga. "Narito na naman sa Kozania ang hangal na ito," inis kong bulong.