Novel & Cerita The Haunting House

Dagdag pa ang mga baril na tila ba'y ginagawa nilang koleksiyon. Mga siraulo ba mga kaibigan ni Cameron? “A-Anong gagawin natin dito?” kinakabahan kong tanong. Pagkapasok namin sa loob ng silid ay lumiwanag ito. I roamed my eyes around, only to see different signs and skull decors around. Nasa horror house ba kami? Parang tanga naman, malayo pa Halloween. “We're here so I can finally mark you mine, Chloe.” Tinanggal nito ang pagkakakapit ko sa kaniya at hinarap ako. He caressed my cheeks. “You're mine, Chloe. Don't you ever forget that.”

Lumabas na ito ng kwarto at dumeretso muna sa kusina at nagmamadaling mag-luto. Dahil baka maabutan siya ng asawa at magalit na naman ito sa kanya, dahil sa nangyari sa kanila. Matapos niyang mag-luto ng almusal ay umalis na siya agad. Umuwi siya sa kanilang bahay sa bundok. Agad naman niyang naramdaman ang kalungkutan at katahimikan sa loob ng bahay. Tanging ang asawa lang ang nagbibigay,liwanag at saya sa buong lugar,pero ngayon ay para itong isang haunted house. Matamlay ito na pumasok sa kanilang kwarto, at masakit rin ang kanyang ulo kaya mabilis itong nakatulog.

Halos awtomatiko niyang ibinaba ang tingin niya. Pinagpag ni Chastain ang alikabok sa damit niya, tumayo, at bahagyang ngumiti, "Ah, akala ko kung sino, ikaw pala, alalay ni Daemon. Tagal nating ‘di nagkita." Yung tono ni Chastain parang wala lang pero nakakaasar pakinggan. At ang mukha ni Rowie, parang nakakita talaga ng multo , oo, siguro ganito nga ang hitsura ng taong nakakita ng multo sa haunted house.

Napabuntong hininga nalang si Alexander bago sumakay sa sasakyan nya at pinaandar na iyon. Alexander hasn't been home that much. Naisip nya na his home is not really a home specially if his wife is not there. The house felt so empty, he's also alone because the maids were sent back to his grandmother's house. Alexander felt like his house a haunted house, it's full of haunting memories of him and his wife that he can't seem to have moved on yet kasi kapag naiisip nya ay pakiramdam nya ay tutulo ang luha nya anytime.

Habang hinihintay na uminit ang tsokolate ko, nagpalaman na ako ng tinapay saka kinain iyon. Habang kumakain napaisip ako. Paano kaya kung totoo iyong sinabi ni Kuya Migs na haunted ang mansion na ito? Tapos may mga ligaw na kaluluwang nakulong dito at hindi na nakaalis. O kaya naman ay dating sementeryo ang buong Villa na ito at iyong nakita ko kagabi at naramdaman ay mga kaluluwa na nagpaparamdam?;

Akala ko pa naman nakakatakot dahil ang ganda ng mga props parang totoo iyong dugo at medyo nakakakaba iyong sound effect. Biglang may humawak ng paa ko, malamig parang yelo, sakto naman namatay iyong flashlight namin ni dean. Okay binabawi ko na pala, wala na akong makita kundi dilim at kunting liwanag mula sa ilaw na pakurap-kurap. Diritsuhin lang ang daan at huwag pumasok ng kwarto para agad makalabas sa horror house.

Turo pa nya sa sinasabi ng utak ko kanikanina lang. Parang isa itong haunted house na may kalakihan nakatayo pa naman ito sa gitna ng kakahoyan kaya halos magsitayuan na rin ang mga bagay na meron ako. Pati na rin ang iniisip ninyo. Nang makapasok kami sa munting barong barong na iyon ay napasalampak si Darlene sa isang papag na nandoon.

Papasa nang isang event hall ang bahay na iyon. Hindi ganon ang itsura ng bahay noong huli niyang punta rito, makalat iyon at mukhang haunted house ang dating dahil sa mga gamit na natatabunan ng puting tela. “Inayos niyo na tong bahay?” Tanong ni Monique na hindi na itinago ang pag ka mangha, nag lakad lakad pa siya habang abala sa pag lilibot ng tingin sa kabuoan ng bahay. Nilapitan niya rin ang isang lumang piano na nasa isang sulok, she was tempted to hit some keys para tingnan kung gumagana pa ba iyon, kaya lang pinigilan ni Monique ang sarili. Ayaw niya namang ma pag isipan ng rude dahil sa pangingi alam.

Natigil ako sa pagtatakbo at mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko nang makita ko kung gaano kahaba ang hagdan pababa. “Jusmi, ano ba ang ginawa sa past life ko? Bakit ako pinarurusahan ng ganito?” Alas syete na ng gabi pero ang malaking bahay na ito ay mukhang haunted house. Walang masyadong ilaw at wala akong nakikitang tao.

Dahil matagal ng inabandona ang mansion, masyado na itong maalikabok at nagmimistula ng haunted house. Pag-akyat niya sa dating silid ng kanilang mga magulang, nakaramdam siya ng isang presensya dala ng kanyang matalas na pandinig. Eksaktong pagtapak niya sa gitnang bahagi ng silid ay siya namang pagsara ng pintuan. Mabilis siyang lumingon at akmang babarilin ang sinuman pero mabilis din nitong napatid ang kanyang kamay dahilan para tumilapon ang kanyang sandata.