Padre Damaso Famous Lines Tagalog Mga Nobela at Kwento

Hindi ako bumaba, tulala ako, at nanatiling nakaupo sa hagdanan. "May Christ support us all day long, till the shadows lengthen, and the evening comes, and the busy world is hushed, and the fever of life is over and our work is done. Then in His mercy may He give us a safe lodging, a holy rest, and peace at the last," huling sermon ni Padre Portifico. Nilamukos ang puso ko sa tunog ng iyak ni Papa. Punong-puno ng sakit, puno ng pagsamo.

“Mahal na mahal kita, Sol... Again, salamat sa pagkakatiwala ng sarili mo sa akin.” “Mahal din kita, Crisanto Domingo... Huwag na huwag mo akong sasaktan o iiwan ha, kundi talagang ipapabarang kita skapag inulit mo ‘yan.” “Hinding-hindi na mangyayari... Kahit ang mga magulang mo pa ang humarang sa atin, handa na akong harapin sila at ipaglaban ka.”

“Turog na aki ko, turog na, among angel…” Nanginig ang labi ni Maddox nang maintindihan ang sinabi ng kan’yang ina. It was a Bicol dialect, pinapatulog siya ng ina niya at akala nito ay siya iyong unan na yakap-yakap nito. Sandaling sumikip ang dibdib ni Maddox, naramdaman niya ang paghawak ni Daemon sa kan’yang kamay kaya napasulyap siya sa asawa. Para bang sinasabi nito na naroon lamang ito sa tabi niya kahit anong mangyari. “Mi amor, please take a nap now…”

“Can you forgive your father, son?” Muling napabuntonghininga si Damon dahil sa narinig na paghingi ng tawad ng ama. Hindi niya akalaing masarap sa pakirandam na tawagin siyang anak ng sariling ama. “Kung ang Diyos nga kayang magpatawad, ako pa kaya,” tugon ni Damon. Napangiti si Mayor Buenavista sa naging tugon ni Damon. Pakirandam nito ay nabunutan siya ng tinik sa dibdib sa mahabang panahon.

Thank you dahil buhay ka. Napangiti naman ako at dahan-dahan na tumango. "Yes, dad. Mahirap kaya mamamatay ang masamang damo." Natawa na lang siya sa kabilang linya dahil sa sinabi ko. ****** LMCD22

Bigla siyang nakaramdam ng kaba nang maalala ang sinambit sa kaniya ng heneral noon. "T-Teka hindi ito maaaring!"saad niya at sabay na nilingon ang dalawa sa kaniyang harap. Agad siyang hinawakan ng nga it sa magkabilang braso dahilan upang hindi na siya makapalag pa. "Ako lubusang natutuwa sapagkat ikaw ay makapapangasawa na rin, ngunit sino ang maswerteng binibining iyong pakakasalan?"turan ni Padre Luis na siyang kura nang Dasmariñas.

Mahina pero malinaw ang boses niya. “Dad… I almost lost all of you.” “Pero hindi nangyari,” sabi ni Daddy Darius. “At hindi ka bumitaw kahit sandali.” “Dad… I’m sorry. Hindi ko kayo naprotektahan.” “Damien,” sagot ng ama, “anak, hindi mo kontrolado ang lahat. Pero kaya mo kaming itinawid sa delikado. At kahit takot ka, hindi ka umatras.”

"Why are you sorry, dada?" "Dada is sorry b-because he couldn't protect mama... If mama and my b-babies died, how could dada live?" Pinunasan ni Catharina ang luha ng ama. "We love you dada..." Hugo chuckled lightly. "Dada loves you too..." "'Wag na ikaw iyak po, dada..." Tumango si Hugo habang nakangiti kay Catharina. "It's ''wag ka na po umiyak', baby..."

“Kaya gusto kong tulungan mo kami upang hindi na magkaroon pa ng ibang dahilan silang dalawa at magbayad sa mga kasalanan nila.” “Ipagkakanulo mo ang sarili mong ina?” hindi makapaniwlang tanong niya. “Kung mayroon man akong gusto na mangyari sa ngayon, iyon ay ang mapabuti ang Mommy ko. At hindi ‘yon mangyayari kung hahayaan ko siyang gumawa ng masama.” “Paano ang tunay mong ama?” “Iisa lang ang aking ama at yon ay walang iba kung hindi si Damian Monteclaro at wala ng iba.”

"Lasing ka na naman! Ano ang tingin mo sa sarili mo?" Si Dad ay tumayo, ang mga mata niya ay may kaunting galit din. "Damian, anak, pakiusap, mag-explain ka sa amin. Bakit ka lasing?" Gusto kong magsalita pero hindi pa sa ngayon. All I can say is just 'SORRY' "Sorry?" sigaw ni Mama, ang boses niya ay mahigpit at galit. "Sorry? Hindi sapat ang sorry, Damian! Kailangan mong magbago, kailangan mong mag-isip ng tama!"