The Mafia's Nanny の小説・ストーリー

"พี่นิก" โอลิเวียยืนรอร้องเรียกหาเคโออยู่ไม่ไกลจากที่คนงานช่วยกันหาเขาคนที่ทุกคนรู้แล้วว่าเขาไม่ใช่แค่คนงานทั่วไปแต่เขาเป็นถึงมาเฟียใหญ่โตที่ยอมลำบากเพื่อหญิงที่รัก

คนตัวโตพยักหน้าเข้าใจและคลายสีหน้ากังวลลง อุ้มคนตัวเล็กขึ้นในท่าเจ้าสาวอย่างเช่นที่ทำทุกเช้า จากนั้นจึงพาเธอเดินไปส่งถึงด้านในห้องน้ำเพื่อจัดการธุระส่วนตัว ××× รถยุโรปสีดำที่วันนี้มาเฟียหนุ่มเป็นคนขับมันด้วยคนตนเอง โดยมีเธอนั่งข้างๆ ในฐานะคนรักขับเข้ามาภายในค ฤหาสน์หรูย่านกลางเมือง

สัญญารักมาเฟียร้าย : ตอนที่ 22 "ฉันง่วง นายพึ่งจะปล่อยให้ฉันพักเองนะ"

งงกันใช่ไหมล่ะว่าทำไมไอ้ธิมมันถึงบริหารงานสองที่ความจริงผับนี้เป็นผับที่พ่อมันสร้างตอนหนุ่มๆ แล้วได้ยกผับนี้ให้ลูกน้องคนสนิทไปซึ่งก็คือว่าที่พ่อตาของมันแต่พอดีว่าลูกสาวเขาไปเรียนต่างประเทศมันเลยทำหน้าที่ว่าที่ลูกเขยที่ดีมาดูงานให้แทน ช่วงกลางวันมันก็ทำงานที่บริษัทนำเข้ารถข องมัน "แดกแต่หัวค่ำเลยนะครับพ่อมาเฟียใจทรามหงุดหงิดอะไรวะ" พูดถึงก็มาเลยครับไอ้ห่านี้ตายยากจริงๆแล้วดูมันเรียกผมออกมาแต่ละคำ

กว่าเธอจะก้าวขึ้นมาเป็นใหญ่เป็นที่ยอมรับของลูกน้องนับพันคนได้ก็ใช้เวลาอยู่นาน สิ่งที่บุรุษทำได้ ลี่หลันเองก็ทำได้เช่นกัน ไม่ว่าจะสังหารคนอย่างเลือดเย็นหรือตัดสินใจทางการค้า “นายหญิงจะลงมือตอนไหนดีครับ” ลี่หลันเคาะนิ้วกับโต๊ะ เสียงพูดคุยรอบข้างจึงเงียบลง ให้เธอได้ตัดสินงานใ หญ่ เมื่อหลานวันก่อนกาสิโนของเธอถูกกลุ่มของมาเฟียอีกกลุ่มที่คิดจะขึ้นมาเป็นใหญ่แทนเข้ามาก่อกวน จนเสียหายไม่น้อย อีกทั้งลูกค้าที่เข้ามาเล่นก็เริ่มไม่มั่นใจในความปลอดภัย พากันย้ายไปกาสิโนแห่งใหม่มากกว่าครึ่ง

ร่างสูงของมาเฟียหนุ่มที่กำลังนั่งตรวจเอกสารอยู่นั้นเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น แกร็ก~ "เอกสารเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นครับ" แดนดินเอ่ยพร้อมทั้งส่งเเฟ้มเอกสารเกี่ยวกับลลิตามาให้ผู้เป็นนาย "ชื่อลลิตางั้นหรอ? " มาเฟียหนุ่มมี่รับเเฟ้มเอกสารมาเอ่ยขึ้น

จึงยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นก่อนจะขยับเก้าอี้มาใกล้ ยิ้มมุมปากพลางเอ่ยเสียงดังพอให้ได้ยินทั่วโต๊ะ "เฮ้ย นี่เหรอปกรณ์ พ่อมาเฟียที่ใครๆ ก็เกรงกลัว หลงแฟนเด็กจนยิ้มไม่หุบเลยเหรอ"

ไวท์ ; ลุงนพครับมานี่แปปสิครับ ลุงนพเป็นหัวหน้าคนงานและเป็นคนเก่าแก่ที่นี่ ครับคุณไวท์ #ภาวินขำเรืองมองเขาจากด้านข้าง หึนี่คงเป็นขื่อเขา ชื่อไวท์นี่เอง(ไวท์แต่ตัว แต่ใจดำละสิ)ภาวินคิดในใจ

เหล่าลูกเขยมโนก็พากันคอตก. “กรี๊ด..พ่อเดมี่หล่อมาก” มุกเก็บอาการไม่อยู่ ส่งเสียงหวีดร้องหันไปแปะๆ มือกับลินดาซึ่งมองมาเฟียหนุ่มด้วยสายตาเพ้อๆ ท่าทางหวงลูกสาวดูกร้าวใจกะเทยนัก

ีที่เจ้าโนอาห์ไม่อยู่ เมแกนพาออกไปข้างนอกด้วย ไม่งั้นเธอคงไม่สามารถทำอะไรแบบนี้ได้ อนาสตาเซียเดินไปที่หน้าต่างห้อง เธอไม่กลัวความสูง เรื่องปีนป่ายเธอถนัดอย่าบอกใครเลย ให้ทำไงในเมื่อเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในบรรดาน้องชายทั้งหลายทั้งปวง โอกาสที่เธอจะไปมีเพื่อนข้างนอกไม่ง่าย เลย เมื่อพ่อค่อนข้างจะเข้มงวดมาก ระแวดระวังความปลอดภัยของเธอมาโดยตลอด เป็นลูกสาวเจ้าพ่อมาเฟีย ไม่ง่ายอย่างที่ใครๆเข้าใจ ‘อิสระ’ จึงเป็นสิ่งที่อนาสตาเซีย นางฟ้ามาเฟียอย่างเธอต้องการกว่าอะไรทั้งหมด