The Mafia's Nanny の小説・ストーリー

อยู่ฝ่ายเดียว…ถึงแม้นางจะไม่ได้ตอบนักข่าวไปตรงๆ แต่ที่บอกว่า ให้ไปถามคุณอาลัลเอาเอง มันหมายความว่าอย่างไร. “ชิ!! ช่างเหอะ..รกสมองปล่าวๆ .…ยายริก้า” หล่อนสบทกับตัวเอง พร้อมส่ายหน้าจนผมสลวยปลิวไปมาแรงๆ เขาก็หล่อรวย มาเฟียร้ายกาจ เจ้าเล่ห์ เจ้าชู้เสือผู้หญิงอีกต่างหาก....ก็คงจะน อนกับสาวไปเรื่อย...เกลียดนักผู้ชายคนนี้

การวางมือจากวงการสีเทาเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ผมคิดว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิด เพื่อตัวเองก็ด้วย แต่สำคัญไปกว่านั้นคือเธอและลูก ส่วนเธอ ก็ยังขอเป็นเจ้าของคาเฟ่คนสวยและทำขนมอร่อยๆ เหมือนเดิมจนกว่าเบบี๋จะลืมตาขึ้นมามองโลกสวยงามใบนี้ และแน่นอนว่า คนส่งขนมให้ลูกค้าไม่ใช่ใ ครอื่น แต่เป็นผมที่ตั้งตัวเป็น 'ไรเดอร์มาเฟีย' ประจำร้านเธอ "เฮียภูผา"

จากสถิติที่ห่าวอี้เคยรู้จักผู้หญิงมา เขาไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนไหนในสถานที่แบบนี้จะเก็บเนื้อรักษาตัวไว้ได้ เรียกได้ว่าพรหมจรรย์ไม่มีอีกแล้วถ้าอายุเกินสิบแปดปี “พ่อหล่อนเป็นถึงมาเฟียใหญ่ชื่อ ขุนพล อนันตโชค หวงลูกสาวทุกคนอย่างกับจงอาจหวงไข่ บอดี้การ์ดตามติดตั้งแต่ เริ่มเข้ามัธยมกระทั่งบัดนี้ ใครลองกล้าแหยมมีเจอดี”

ใบหน้าหวานกลัวมองเขาสลับกับพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธะของมาเฟียตัวร้าย ที่พ่อของเธอไว้ใจฝากตัวเธอให้เขาดูแล ให้เธอไปตกระกำลำบากด้านนอกเสียยังดีกว่าตกเป็นของหวานของมาเฟีย ที่กินไม่เลือกกินไม่พัก อย่างเขา “ทำไมถึงไม่ชอบฉัน” ใบหน้าคมคายโน้มลงไปกระซิบด้านข้างใบหูเล็กพร้อมก ับขบที่ติ่งหูเบา ๆ อย่างเย้ายวน

ชายหนุ่มเอ่ยตอบสั้น ๆ คิง เจ้าของคลับบ้านเลขที่ 0 แถมยังเป็นเจ้าของธุรกิจจิวเวลรี่ชื่อดังอีกด้วย มาเฟียหนุ่มหล่อ โหด ดุ เด็ดขาดในวินาทีเดียว เจ้าระเบียบ เขาเป็นจำพวกที่ไม่ชอบอะไรที่มันวุ่นวาย ถ้าอะไรที่เขาไม่ชอบ เขาจะไม่ปล่อยให้อยู่ในสายตานาน ๆ แน่นอน “พี่คิง” คนตัวเล็กเอ ่ยขึ้นด้วยความเมา น้ำเสียงอ้อน ๆ “ง่วง” เธอเอ่ยบ่นพึมพำ ก่อนจะเอนหัวซบลงบนไหล่ของเขาอย่างสบายใจ มือเล็กแตะอกของเขาเบา ๆ เหมือนหาที่พิง คิงกลอกตามองขึ้นเพดาน แปลกที่เขาไม่รำคาญเธอ แต่เขาแค่ไม่รู้จะทำยังไงกับเด็กคนนี้ดี

ในวันตรวจครรภ์ ฉันเพิ่งได้รู้ว่ามาเฟีย สามีของฉัน ไม่ได้จองแพ็กเกจดูแลหลังคลอดไว้ให้... แต่เขากลับจองคิวผ่าตัดทำแท้งให้ฉันแทน ฉันคิดว่าเขาคงกดสั่งซื้อผิด และกำลังจะเอ่ยปากเย้าแหย่เขา ทว่าวินเซนโซกลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ฉันไม่ได้จองผิดหรอก มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องสารภาพกับเธอตรงๆ" "ฉันเลี้ยงผู้หญิงไว้คนหนึ่ง เธอเป็นเด็กดี ไม่ได้ต้องการฐานะตำแหน่ง และไม่คิดจะมาแทนที่เธอในฐานะ 'นายหญิง' "แต่เมื่อเร็วๆ นี้เธอเกิดท้องขึ้นมา ฉันทำให้เธอต้องทนทุกข์มามากพอแล้ว ฉันยอมให้ลูกของเธอต้องตกระกำลำบากไปด้วยไม่ได้ ฉันต้องให้เด็กคนนั้นได้ใช้นามสกุลโมเรตติ" ฉันตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียงตรวจ ร่างกายสั่นเทาจนควบคุมเสียงตัวเองไม่ได้ "แล้วทำไมคุณต้องทำลายลูกของฉันด้วย?" เขาเช็ดเจลอัลตราซาวด์ออกจากหน้าท

เสียหัวร้อน มาเฟียเจ้าถิ่น หันไปตวาดลูกน้อง ให้ขนของออกไป พิมพใจเห็นอย่างนั้นจึงขอ้องว่า " เดี๋ยวก่อนสิพ่อ อย่าพึ่งขนไป เดี๋ยวพลอยใสก็เข้ามา" และในขณะนั้นเอง พลอยใสก็เปิดประตูเข้ามาพอดี..หญิงสาวตกใจ ใบหน้าซีดเผือด เมื่อมองเห็นชายฉกรรจ์หลายคน กำลังยืนล้อมคุณแม่ของ เธอ

ฉันหันไปมองลูกสาวตัวน้อยที่เดินอุ้มตุ๊กตาหมีิออกมาจากห้องนอนของเธอ เดนิสจะสามขวบแล้วพูดเก่งมากและที่สำคัญติดพ่อมาก ปกติจะไปทำงานกับพ่อทุกวันแต่วันนี้พี่แทนคุณต้องย่องออกจากบ้านตอนเดนิสหลับ เพราะมีเรื่องต้องเคลียร์กับผู้ก่อการร้าย ถามว่าทำไมฉันยังนั่งเฉยที่สามีออกไปเสี่ยงช ีวิต... ก็เพราะฉันชินไม่ต่างจากคุณแม่เลย เมียมาเฟียต้องเข้าใจวิถีมาเฟีย แล้วยิ่งปัญหากับผู้ก่อการร้ายเรายังต้องสู้อีกนานค่ะ จัดการกลุ่มแรกกลุ่มสองก็ตามมา พวกนั้นส่งสายลับเข้ามาเรื่อยๆ

ชุดดำต่างพากันเดินเข้ามาขวางทางเธอ แต่มีหรือที่คนพวกนั้นจะสามารถขวางเธอได้ ใครๆ ต่างก็รู้จักเธอในนามลูกสาวมาเฟีย เด็กสาววัยย่างสิบเก้าปีลูกสาวเพียงคนเดียวของนักธุรกิจต่างแดนพ่วงตำแหน่งมาเฟียตระกูลเก่าแก่ของอิตาลีกับภรรยาเอกที่ได้ล่วงลับไปราวห้าปีได้แล้ว และหลานสาว เพียงคนเดียวของตระกูลนักธุรกิจอันดับต้นๆ ของเมืองไทย เธอคือ อลิซ เรนเดียร์ ครอส

เซียวเล่ห์ออกคำสั่งเรียบ ๆ พลางพลิกแฟ้มภาพที่ลูกน้องวางไว้ ภาพของฮานะ กำลังยืนข้างชายหนุ่มผู้หนึ่งมิยูกิ โคจิโร่ “งานเลี้ยง...จะเป็น ‘สนามล่อเหยื่อ’ ” เสียงของมาเฟียหนุ่มต่ำดั่งคมมีดที่พร้อมเฉือนเงาอดีต