The Wedding Dance Story の小説・ストーリー

“Subalit may pagsubok daw akong pagdadaanan! Ano kaya iyon?” Nagpatuloy ang kasiyahan sa bachelorette's party ni Tricia kung saan ang naging tampok ay ang mga macho dancers na kinuha ng wedding planner. Puro matatangkad, tisoy at guwapo ang mga macho dancers. Sa umpis ay disente ang mga suot nila na animo'y mga office workers. Kinalaunan ay isa-isa nilang hinubad ang kanilang mga suot hanggang sa brief na lang ang natira. Sinayawan nila bawat bisita kaya naghiyawan at nagtawanan kaming lahat. Ang iba ay nagsuksok pa ng pera sa mga brief nila! “Ganyan kaya kalaki ang kay James?” pabirong tanong ni Brianna.

We made a ruse, we fell in love, made everyone hate us, and now, we are married! Once upon a time, there was a man and a woman who married each other for convenience, but everything changed when love came. Lev and I exchanged vows that were no longer part of a ruse but a heartfelt promise. The laughter that once echoed through our pretend engagement now transformed into the joyous celebration of two souls bound by love. Surrounded by the embrace of friends and family, we embarked on a new chapter, grateful that our journey started with a playful game that led us to the truest, unexpected adventure of a lifetime—marriage built on genuine affection and shared laughter. THE END.

"Teka lang Matthy, naiihi ako punta muna akong restroom." paalam niya kay Matthea. Habang naglalakad siya papuntang restroom naisip niya bigla bakit kaya hindi sumipot ang bride. Akala niya sa teleserye lang nangyayare ang gan'on iyong hindi sisiputin ng bride ang groom dahil ayaw talaga neto magpakasal o hindi naman kaya napilitan lang kaya hindi sumipot. Pero sa setwasyon ng pinsan ni Qiana hindi nila alam kung bakit hindi sumipot ang bride. Sayang ang ganda pa man din ng set up at halatang ginastusan at pinaghandaan talaga ng mabuti para sa araw na ito.

"Tell me, Rebekah. Am I really getting married?" "Yes, yes my dear best friend!" saad niya ng nakangiti. "you're getting married today! And you'll marrying the most handsome bachelor in our country!" "Ms. Galvez, you have get ready. Mag-i-start na po tayo any minute from now," sabi ng wedding coordinator ko. Huminga ako ng malalim bago lumabas at sumakay sa Mercedes Benz. Habang nasa loob ng kotse ay hindi ko makahinga ng maayos at panay ang buntong hininga.

Sa gitna ng ballroom ay naroon ang maluwang na dance floor, habang sa harapan naman ay nakalagay ang malaking wedding cake na may disenyo ng mga puting rosas at gintong dahon. Unang nagbigay ng mensahe sina Don Marshal, Miguel, at Victoria. Hindi napigilan ni Victoria ang maiyak habang ipinapahayag ang kanyang saya para sa dalawa. Nagbigay rin ng maikling speech sina Mia, Nurse Joy, at Morgan, ngunit si Spencer ang pinakanagpatawa sa lahat nang ikuwento nitong mas mahirap pa raw kunan ang kasal kaysa sa rescue operation.

Bagamat inaamin niyang gusto niyang makaganti, hindi siya magpapakasal sa hindi niya kilala para lang sa ganoong purpose. "Wala tayo sa Las Vegas, Mister. Na kung kailan mo gustong magpakasal ay pwede agad-agad!" "Do you fancy a Las Vegas wedding, Miss?" Malapad itong ngumisi. "Then, let's go to Vegas!" Napanganga siya nang walang pasabing kinuha nito ang isang kamay niya at hilahin siya. "Hoy!!!" Ni hindi pa nga nila kilala ang isa't isa!

Isa 'yon sa mga naging masayang araw namin nang magkasama. .... "Sabi ko naman sa'yo, I can't dance! Stop laughing!" busangot ko habang naririnig na tumatawa si Dexon. Nag-pra-practice kasi kami sumayaw para sa kasal namin. I thought that this kind of dance is romantic and easy, but I'm wrong! Ilang beses ko nang natapakan ang paa niya. He forced himself to stop grinning. "It's okay. No one will judge you on our wedding day. Sana nga lang ay huwag manakit ang dalawa kong paa na lagi mong natatapakan."

Para kaming dalawang taong sumasayaw sa sarili naming mundo, walang pakialam kung ang buong paligid namin ay isang marangyang ballroom o ang simpleng sala ng Unit B. Ipinatong ko ang aking ulo sa kaniyang dibdib, naririnig ang mabilis ngunit matatag na tibok ng kaniyang puso habang patuloy kaming umiikot sa gitna ng dance floor. Nang matapos ang kanta, sabay-sabay na nagpalakpakan ang mga tao, at mula sa gilid, narinig ko ang pamilyar na boses ng aking anak. “Yay! Code Royal Wedding Dance is finished! Boss Daddy is the best prince ever!” tili ni Luna habang patakbong lumalapit sa amin, ang kaniyang maliit na gown ay sumasabay sa kaniyang pag-takbo.

Now we both just use ourselves for our own interest. How will this marriage work if we are both in pain? Nanginginig ang kamay kong tinanggap ang kamay ng lalaking papakasalan ko. Parehong mabigat ang aming paghinga nang humarap kami sa altar. My tears welled up habang nagsasalita ang nagkakasal sa amin. Marahil ay iniisip nito na tears of joy ang mga luha ko katulad ng iniisip ng iba.

Ang gitna ng venue ay may malaking arrangement ng puting rosas at orchids habang may live orchestra ng violins at piano na tumutugtog sa gilid. Abala ang lahat sa pakikipag-usap, pag-inom ng wine, at pagsasayaw. At pagkatapos ay kami naman ang tinawag para sa wedding dance. Marahan kong hinila si Ava sa bewang habang bumabalot sa akin ang mabango niyang amoy. Inikot ko siya habang hindi inaalis ang tingin ko sa mga mata niya. Magkahawak ang mga kamay namin habang ang isa kong kamay ay nasa bewang niya at ang isa niyang kamay ay nasa balikat ko.