Novel & Cerita The Wild Hunt

Alam niya, halos nasisiguro na niya, na matatagpuan at makukuha niya ang diyamante. Nang nagdaang araw, sa kanilang paglalakad ay may napansin siyang puno na may kakaibang ukit malapit sa ugat: ...... -.- ... It was Morse code for '6 kms.' Sa isip-isip niya nang nagdaang araw, kahit abutin sila ng siyam-siyam upang umikot ng anim na kilometrog radius mula sa pinagkitaan niya ng ukit ay gagawin niya. Hindi niya sigurado kung saan nakaharap ang puno. And he was right in doing so. Parang tumigil ang pagpintig ng puso niya nang pagkatapos ng mahigit dalawang oras na paglalakad nila ay nakakita siyang muli ng punong mayroon ding ukit sa kaparehong posisyon ng unang puno. Gaya ng una ay haba n

Maging ang mga istilo ng pagh-hunt ay ikinuwento ni Ambriel sa kanila at kung anong klaseng pamumuhay ang mayroon sila sa loob ng kagubatan. Masayang nagkuwento si Ambriel sa dalawa. Napunta si Ambriel sa ampunan dahil sa nagkaroon noon ng kaguluhan sa loob ng kagubatan at kinakailangang tumakas ng pamilya niya ngunit ang tanging naiisip nila ay iwan sa labas ng kagubatan si Ambriel.

Rapturous Wildfire Iiwan ko na sana siya sa kanyang tabi ngunit marahas niyang hinapit ang aking baywang dahilan kung bakit napabalik ako sa kanyang dibdib. His hand snaked actively around me. I tensed up. I get nervous whenever he gets tactile. Kahit pa talaga anong gawin kong sanay sa sarili kong maging kumportabke sa kanya, parang hindi ako nasasanay. Halos mapatili ako sa ginawa niya. Tuyong napalunok ako sabay taas noo ko siyang hinarap. His gaze an unspoken question. Naningkit ang kanyang mga mata and were gradually overwhelmed by a more intense complexity of emotions. As I notice a smidgeon of fury on his face, isang alon ng panginginig ang gumapang sa aking gulugod na nagresulta ng p

bungisngis ng batang Azeria. “No, it should be beauty and the beast baby.” Tawa ni Tita Serena. “No! beauty and the wildest beast is better!” pilit naman ng batang Azeria. Bakit nakalimutan ko ang pangyayaring ito? Kung sana naalala ko ang pangyayaring ‘to, sana matagal ng natapos ang gulo between the Tacata and Hillarca. Sa panaginip kung ‘yon na memory ko pala ako nagising, ilang minuto pa akong natulala. Hanggang sa tumayo na ako, at pinasyang pumunta sa library. Para hanapin ang librong aking naalala, ngayon naiintindihan ko na ang lahat. Ilang copy ng libro na hinahanap ko ang aking nakita, kaya matagal bago ko nakita ang hinahanap.

"Aren't you a Woodgomery? Even if you try to forget your family's background, ama mo pa rin ang nagtatag sa grupo ng mga woods at nananalaytay sa ugat mo ang dugo ng kalaban namin kaya paano kami makakasigurong hindi ka nila kakampi?" "Sinasabi mo bang ginawa ko iyon para ipahamak si Draco?" Kyon fired at him, naniningkit ang mga mata. "I don't know, you tell me." "I trust Kyon more than you, Constantine Wilderheist." Hawthorne countered. "Ouch!" Umarte itong nasaktan at napahawak pa sa dibdib. "The Woods was then known for hunting and eating supernatural creatures, Hawthorne Salvatrix, pero mukhang ngayon ay nag-iba na iyon dahil ang gusto na lang nila ay ang puso at utak natin. Sa tingin m

Ang liwanag ng buwan ay nahahati sa makakapal na puno. "Ang larong ito ay tinatawag na The Hunt for prey." Tumama ang malamig niyang tingin sa akin, dahilan para kabahan ako. "15 minutes lang ang itatagal ng laro." Nilingon niya sina Asmodeus, Javier, Zephyr, parehong mga nakangisi. "Una kang papasok number 28." mag hahanap ka ng pwede mong lusutan.. o lakaran.."

Ang sulsol na ‘yun ang mas lalong nakapabasag sa puso kong durog na durog na. It tormented me. And that instance fueled the whirlwind chase to unfold its pace. I run to the unknown direction my situation pushes me to go. Should I run as fast as I can? Or will I allow myself to be caught in the near future like what my heart whispers? The school is small but the world is big. Will he… find me? It all started when... Chapter 1 Brenda Mariz Delos Santos Brandon’s POV Naabutan ko siyang nakayuko sa kanyang lamesa habang may nakalagay na headphone sa kanyang tenga.

It's been years since I use an archer. One of the rules is that we need to enter the dark forest and kill some wild animals. Kailangan namin itong dalhin palabas ng gubat at ipakita sakanila. We only have one hour to do that, and if we failed to leave the forest before the time runs out, then we'll lose. It's not a simple hunting game, I know that for sure. Madaming magtatangkang pumatay sa akin sa loob, it's their advantage if I will be dead.