Novel & Cerita Third Person Narration

“Alam niyo na ang rules diba? Same rules sa una kung nakinig talaga kayo, matatandaan niyo pa. Okay… in a count of three… Three… Two… One… BLOOD!” Third Person’s POV “Alam niyo na ang rules diba? Same rules sa una kung nakinig talaga kayo, matatandaan niyo pa. Okay… in a count of three… Three… Two… One… BLOOD!”

Kahit gaano pa niya pilit iwasan ang damdamin niya, hindi niya maitago ang unti-unting pagkalunod sa atensyon ng lalaking ayaw niyang mahalin—pero mukhang hindi na niya kayang pigilan. Third Person POV Biglang umalingawngaw ang tunog ng cellphone ni Zephyr habang ang lahat ay abala sa kanilang kasiyahan. Halos mapatalon si Ariana sa gulat sa pag-angat ng tono ng boses ng lalaki. “What?” mariing tanong ni Zephyr habang nakakunot ang noo at tila biglang nagbago ang mood. Nanlaki ang mga mata nito habang pinakikinggan ang nasa kabilang linya.

3rd Person's Point of View* Nagising si Ethan at nandodoon pa rin s'ya sa kwartong 'yun. Hindi n'ya maintindihan kung bakit wala pa ring nangyayari sa ilang oras niyang pananatili roon.

Third Person POV Ang araw ng fashion show na pinakahihintay ni Isla ay dumating na. Puno ng excitement ang venue, at halos lahat ng mata ay nakatutok sa kaganapan. Ang mga models ay abala sa paghahanda, ang crew ay mabilis na nagtatrabaho, at ang bawat sulok ng lugar ay puno ng mga kilalang personalidad—mga influencers, mga designers, at mga tagahanga ng fashion industry. Lahat ay naghihintay na makita kung paano magsasagawa ng debut ang koleksyon ni Isla.

Third Person POV Pagdating nila sa set, medyo magulo na ang paligid. Ang mga crew members, artista, at ang director ay nagsisimula nang mag-set up. Si Luigi, na leading man para sa araw na iyon, hindi na nagpatumpik-tumpik at agad pumunta sa direksyon ng mga crew. Si Nami naman, na sumusunod lang, hindi malaman kung anong gagawin. Hindi siya sanay sa mga ganitong setting—ang daming tao, ang daming cameras, at parang lahat ay abala.

Hindi ako natatakot para sa sarili ko. Pero para sa anak ko. Hindi ko hahayaang mapahamak ang batang dinadala ko. Kaya nagkunwari akong normal. Kumain ako ulit. Tahimik. Mahinahon. At parang walang napapansin. Third Person’s Point of View Tahimik lang si Joseph habang pinagmamasdan si Dorryn. Sa gitna ng napakaraming tao at magagarang ilaw ng mansion, tila si Dorryn lang ang malinaw niyang nakikita.

“R-Razen?” “Do you know how worried I was trying to find you?" puno ng pag-aalalang wika ni Razen. Wala sa sariling niyakap pabalik ni Lylia si Razen ngunit ang hindi nila alam, may isang tao na nanonood sa kanila mula sa labas. “Anong pakiramdam, Raze?” AUTHOR'S NOTE: First time ko mag-third person point of view. Ano kaya maganda first point of view o third? Let me know in the comment section, thank you! ❤️

‘Oras na ba ng paniningil ni Zian para sa sampung milyon? =Third Person’s Point Of View= Naramdaman ni Elvira ang lalim ng titig ni Zian, at kahit paano niyang iwasan ang mga mata nito, parang hinihigop siya ng lakas nito. Alam niyang hindi na siya makakatakas sa kasunduan nila, ngunit sa kabila ng lahat, may kaunting kaba at pagtutol pa rin sa kanyang puso.

Third Person Nagising si Celina at natagpuan ang sarili niya sa tabi ni Jefferson, na mahimbing pa ring natutulog. Hindi siya makapaniwala sa nangyari sa kanila. Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama dahil mahigpit pa siyang yakap ng kanyang asawa. Ayaw niya itong magising dala ng hiya sa nangyari sa kanila ng nagdaang gabi.

Kingsley POV "I was told not to speak nonsense. Wala naman po kasi akong maikekwento." She flashed her annoying smirk at me again. She haven't move on from what I said that night, huh? Flashback Third Person POV "Men! Nakita ko kanina si Artia sa kabilang restaurant! Tangina ang ganda talaga! At ang sexy men!"