Third-person Pov Novels & Stories

“Alam niyo na ang rules diba? Same rules sa una kung nakinig talaga kayo, matatandaan niyo pa. Okay… in a count of three… Three… Two… One… BLOOD!” Third Person’s POV “Alam niyo na ang rules diba? Same rules sa una kung nakinig talaga kayo, matatandaan niyo pa. Okay… in a count of three… Three… Two… One… BLOOD!”

Kahit gaano pa niya pilit iwasan ang damdamin niya, hindi niya maitago ang unti-unting pagkalunod sa atensyon ng lalaking ayaw niyang mahalin—pero mukhang hindi na niya kayang pigilan. Third Person POV Biglang umalingawngaw ang tunog ng cellphone ni Zephyr habang ang lahat ay abala sa kanilang kasiyahan. Halos mapatalon si Ariana sa gulat sa pag-angat ng tono ng boses ng lalaki. “What?” mariing tanong ni Zephyr habang nakakunot ang noo at tila biglang nagbago ang mood. Nanlaki ang mga mata nito habang pinakikinggan ang nasa kabilang linya.

THIRD PERSON POV Hindi makatulog ang batang si Zevi. Nakatingin lang siya sa kanyang kakambal na ngayon ay mahimbing na natutulog. Naiinis siya, ayaw niya sa ibang lalaki para sa mommy niya. Isang tao lang ang gusto niya at iyon ang daddy niya. Wala siyang balak na tanggapin ang ibang lalaki. Ayaw niya ng ibang daddy. His tito Jetro is kind and caring pero iba pa rin kapag ang tunay niyang daddy ang mag-aalaga sa kanya. Mas gusto niya ‘yun/ mas gusto nila ni Zian ng ganun.

Third Person POV Ang mga buwan ay lumipas na parang isang mahabang panaginip na walang gisingan—isang malabo at madilim na siklo ng pagsikat at paglubog ng araw na hindi na binibilang ni Alexander Vale. Para sa ibang tao, ang panahon ay isang manggagamot, isang elementong dahan-dahang nagpapahilom sa mga sugat ng kahapon. Ngunit para kay Alexander, ang bawat segundo ay hindi nagdadala ng kagalingan. Sa halip, bawat patak ng buhangin sa oras ay tila isang matulis na pait na lalong nagpapalalim sa ukit ng pangungulila sa kanyang puso.

3rd Person POV Hinithit niya ang hawak niyang sigarilyo. Ibinuga ang usok nito pa-itaas. Nakangiti niyang pinagmamasdan ang mga kuhang larawan sa ibabaw ng kanyang kandungan. Napapataas ang kanyang isang kilay kapag inililipat nito ang bawat larawan na hawak. Napahinto siya sa paglipat sa isang imahe. Sandali niyang pinagmasdan ito. Napa-ngiti at hinaplos ito nang marahan bago pinitik sa kanyang isang kamay ang taong nakatayo sa isang pamilyar na lugar.

THIRD PERSON POV Hindi maintindihan ni Nathan ang nararamdaman niya tuwing nasa malapit si Desra. Wala pa itong ginagawa ay naakit na siya. Samantala sa sarili nitong asawa ay hindi naman ito nakakaramdam ng init ng katawan. Maagang nagising si Nathan at mabilis na nilisan ang bahay ni Desra. Hindi na ito naabala pang tignan ang itsura ng bahay dahil sa pagmamadali na siya.

Agad ko itong kinuhaan ng litrato” Tinignan ko ito at parang pamilyar sa akin ang kaniyang pangalan at apelyido pero hindi ko na ito pinansin. Pakiramdam ko ay nahi-hipnotize ako sa tuwing tumititig ako sa kaniyang mga mata kaya naman agad kong iniiwas ang tingin ko sa kaniya. THIRD PERSON POV

THIRD PERSON'S POV Tumigil ang sasakyan sa tapat ng isang restaurant Vysota. Alam na ng mga tauhan niya ang gagawin kaya nang makababa na siya ng sasakyan tumango na lang ang mga ito sa kanya. Pumasok na siya sa loob ng restaurant kasunod ang apat niyang mga tauhan, naiwan ang sampu sa labas, ano mang mangyari alisto na sila.

Narration - Third Person POV Nang makita ni Zachary ang pagkalasing ni Siena at marinig ang bawat salitang tila patalim na tumutusok sa dibdib niya, hindi na siya nagdalawang-isip. Agad siyang lumapit at inagaw ang baso mula sa kamay ni Siena, na nagulat at muntik nang matumba.

Third Person's Pov. Lumioas ang nga araw, hindi pa rin gising mag-asawang Henderson, nakahilata pa rin ang dalawa sa isang pribadong silid ng hospital. Pabalik-balik sina Johan at Kathy roon habang inaalagaan ang dalawang batang naiwan. Tuwing may event sa school ni Dylan ay si Kathy at Johan ang umattend. Kahit ganun pa man, hindi pa rin nakikitang ngumiti man lang ang bata. Hindi tulad ni Dalia na napapatawa ni Kathy o kaya naman ni Johan. Tulad ngayon, binibiro ni Kathy ang batang babae habang si Dylan ay tahimik na nakatingin sa labas ng bintana.