Thoughts For The Day Novels & Stories

Hinding-hindi ako magsasawa na sabihin 'yon kahit marindi sila na marinig 'yon. We didn't have our great start, but there's still a tomorrow, another day, a lifetime and forever to make our days more meaningful and wonderful. END DESIREDINK

masayang sagot naman niya na siyang nagpangiti na rin sa akin. Alam ko naman na tama at may punto siya. Na hindi natin alam ang mangyayari at darating ang araw na mawawala rin tayo sa mundong ito. Pero ang hirap lang kasing isipin ng gano’n. I mean, who would to think of such depressing thoughts, right? No one!

Ayoko ko munang magbukas ng internet at baka lalo lang akong ma-depress. Magpapahinga lang muna ako ngayong araw at bukas na bukas mag-isip ako kung ano ba ang dapat kung gawin. I have all the time in the world for myself now that I am left alone. Pwede akong magpunta kung saan ko gusto. May sapat naman na akong ipon. Pwede din naman akong maghanap ng trabaho, may natapos din naman ako.

Biglang napaisip at kinabahan. Sana siya na talaga. Ayaw kong mangyari na sinasabi niya sa akin lahat ng plano niya sa buhay, pero, pagdating ng araw, hindi ako ang kasama niyang abutin ang mga pangarap niya. My thoughts are very toxic, I know. This anxiety will ruin our relationship. I want to remove this thoughts, I want to enjoy what is happening, I want to enjoy what's given to me right now.

"Edi hindi na! Ikaw naman kung makasermon akala mo wala ng bukas? Bukas naman ang iba!" Kami na nga lang dalawa dito sa room tapos ang ingay pa naming dalawa lalo na 'tong gagang 'to na ang laki ng bunganga. Kulang na lang talaga kainin ako ng buo, eh! "Basta sinasabi ko sa'yo, ayusin mo 'yang brain mo, ah? Pinagsasabihan lang kita dahil ayaw kong matanggal ka sa trabaho. Mag-isip nang mabuti. 'Wag padala sa mga evil thought."

Hayy, Ano ba ang dapat kong gawin? Tumulala ako sa kisame at nag-isip. Fine. Susubukan ko, susubukan kong makinig at malaman ang side niya, kukuha lang ako ng tamang oras, Iyong alam kong handa na ako kahit ano pa ang marinig at malaman ko. I hope tomorrow, when I go to the office, my day goes well. I hope work ends peacefully… ************

Bumalik ako sa bahay, dala ang mga iniisip ko tungkol sa mga susunod na araw at ang mga posibleng pagkakataon para sa amin ni Sebastian. Sa kabila ng lahat, nagpasya akong magsimula ng bagong linggo na may positibong pananaw. Alam kong hindi magiging madali ang lahat, ngunit handa akong harapin ang anumang mangyari. Sa ngayon, magbibigay ako ng oras sa sarili ko upang mag-isip at magplano para sa hinaharap, na may pag-asang magiging mas maayos ang lahat.

Mukha na rin hindi niy rin na aalala kung ano ang meron sa araw na ito. “Mahal, naiinis ako nang sobrra sa ‘yo. At mas lalo akong maiinis kapag hindi mo sinasa akin ngayon kung ano ang araw na ‘to,” striktang wika ko sa kaniya. ALam ko naman na kinakabahan siya. Kita ko nga kung gaano lumalim ang pag-iisip niya ngayon. Ayan naman kasi. Hindi marunong mag-isip kung may especial ba o wala sa araw na ‘to. Hayts, nakakatampo talaga. Kapag maulit pa ito, malalagot na siya sa akin. Pero, sa ngayon, kailangan niya munang maisip nang maayos kung ano talaga ang meron ngayon. Simple lang naman ehh.

Ang bilis lang. The moment I realize how fast time flies, how moments come to its end, I can't help but to feel scared. I can't help but worry. What if one day, not only the day will end but also this happiness I am feeling? What if the day will come where this kind of life I am enjoying will be over and I will have go restart again? Overthinking is not really my thing. Pero hindi ko alam kung bakit ngayon, natatakot na ako sa mga bagay na hindi pa naman dumarating.

Hindi ko hahayaang lumabas ito sa medya dahil naaawa ako sa matanda pero may isang bagay lang akong dapat sabihin sa babaeng ito na dapat lang na maalala niya araw-araw. "Tandaan mo na darating ang araw na pagsisihan mo ang ginawa mo ngayon. Iyon yung araw na luluhod ka at ikaw naman ang magmakaawa sa iyong ama at wala siyang ibang magagawa kundi hayaan ka lang na umiiyak. Sana alam mo na umiikot ang mundo at tumatakbo ang oras, Jonalyn. Baka paggising mo marami na palang kinuha sayo."