Thoughts For The Day Novels & Stories

Ang mahalaga ay alam na namin parehas ang saloobin ng isa't isa. Ano bang gagawin ko ngayong araw? Agenda for the day? Pasayahin si sir? Charot! Madami nga pala akong aayusin ngayong araw sa schedule nito kaya tama na ang arte at umpisahan na ang trabaho.

Ang mga mensahe ng assistant niya ay sunod-sunod, at ang inbox niya ay parang digmaan ng deadlines at mga reschedule. Ngunit kahit gaano siya ka-busy, hindi niya maalis sa isipan ang nangyari kagabi. Ang halik. Ang titig ni Arcturus bago siya bumitiw. Ang mensahe nitong, “You have no idea how much that ‘maybe someday’ keeps me alive.” Ilang beses niya iyong binasa bago matulog.

Sa kabila ng mga abala sa trabaho at pang-araw-araw na buhay, ang card ay nanatiling palaging presensya sa aking mga iniisip. Bawat umaga, nagising ako na may halong pangamba at pananabik. Ang ideya ng kung ano ang maaaring susunod ay parehong exhilarating at nerve-wracking. Natagpuan ko ang aking sarili na tumatakbo sa mga senaryo sa aking isipan, bawat isa ay mas detalyado kaysa sa huli.

Bumuga ako ng isang malalim na hininga upang makapag-focus. “You should not think about them, Lael. Trabaho dapat ang iisipin mo.” I convinced my self. I was in the middle of checking emails and Jeush schedules today ngunit napakunot ang noo ko nang makitang naka-cancel ang dapat sana ay schedule niya kahapon. Maging ang close sana nila ni Mr. Kachigawa ay naka-cancel din.

Para bang may ibang tao sa loob ko at siya ang nagkukusa para manggulo ngayon sa mga desisyon na binubuo ko. Tumayo na ako sa sopa para magtungo na rin sa kwarto. Maaga pa rin akong babangod mamaya para sa pupuntahan ko. Ayoko na ring mag-isip pa ng kung anu-ano dahil hindi na kinakaya ng isip ko ang mga bagay na tumatakbo rito. Maraming bagay ang nangyari na hindi ko inaasahan ngayong araw na ito. Ayoko na muna. Tama na muna. I'm tired to think and these whole 'thinking' is exhausting. :)

Kailangan kong magpatuloy sa aking buhay, kailangan kong mag-focus sa aking kinabukasan. Ang mga sumunod na araw ay puno ng pag-iyak at pag-aalala. Ang bawat sulok ng aking apartment ay nagpapaalala sa akin ng aming mga alaala. Ang bawat kanta sa radyo ay tila sumasalamin sa aking kalungkutan. Ang bawat araw ay tila isang mabigat na pasanin.

Nalulungkot ang nanghihina niyang mga mata. "Things happen when you least expect them. You shouldn't be regretting your life choices. Instead, cherish them. Either they were the worst or the best. There's no more point of regretting. Move on from the past and look forward to the future. That's the best you can do to enjoy your remaining days," I said. He then looked at me and smiled. "Seems like you know a lot about life." "I am no expert. I just know how you feel with your situation right now. I knew the feeling of something about to end and you can't just do something about it. All you can do is to live everyday and wait until your last breath comes."

Masuyong hinawakan nito ang kamay niya. Pinalis niya ang luha sa mga mata. Tama ito. Dapat mas i-prioritized niya ang hinaharap. Imbes na punuin niya ng negative thoughts ang utak ay palitan niya ng positive ang lahat. Dahil doon, mas magiging maayos ang pamumuhay niya. Tanaw ang sunset. Humahampas ang alon sa dalampasigan. Maganda ang simoy ng hangin at maganda ang panahon.

“Okay, aalis na ako huh at saka bumawi ka ng pahinga today. Bawas-bawasan mo ang pagiging lutang ng isip mo.” Tinalikuran na siya ni Lukas saka dire-diretsong lumabas ng bahay niya. Naiwan pa rin siyang napatulala at napapatulala. Hindi mawaglit sa isip niya ang pingsaluhan nila ng binata sa kanyang imahinasyon. Iwinaksi na lang niya ang mga ganoong isipin. Mas mabuti pang magfocus na lang siya sa gagawin niya ngayong araw. Tamang-tama at wala siyang pasok ngayon trabaho.

Mabuti na lang fast thinker ako, agad akong nakaisip ng gagawin para ilayo ang thought ko sa nakakatakot na pangyayari kanina. Mabilis kong kinuha ang aking phone sa ibabaw ng mesa. Kinuha ko rin ang maliit na bluetooth speaker ko sa aking bag saka iyon kinonect sa aking phone. Magpapatugtog na lang ako, mabuti pa nga. Iwas negative thougths and negative vibes sa paligid. Tutal ako lang naman mag-isa dito, wala akong mabubulahaw na ibang tao.