Thoughts For The Day Novels & Stories

frustrated na sabi ko. "Bago mo isipin ang mga mangyayari mamaya at kung ano ang magiging reaksyon nila isipin mo muna ang sarili mo. Dapat mag-enjoy ka na lang dahil kasama mo si Axel. Hindi ka naman niya yayain kung hindi mahalaga sa kanya ang araw na ito at gusto ka niya makasama. Huwag mo na isipin ang sasabihin ng ibang tao ang mahalaga ang nararamdaman ninyo. Stop over thinking," tugon niya at napatingin ako sa kanya. "Tama ka Nikka masyado akong nag-iisip ng mga bagay na hindi naman importante," nakangiti na sabi ko pagkalipas ng ilang minutong katahimikan.

Isang araw na para lamang sa sarili. Para sa karamihan ng mga kasamahan ko, ang araw na iyon ay pagkakataon para makauwi sa pamilya, mamasyal, mamili ng mga bagong damit, o kaya naman ay makipagkita sa kanilang mga nobyo at kaibigan. Pero para sa akin... Hindi kailanman naging simpleng pahinga ang isang day off. Sanay akong maging alerto.

Ang bawat ngiti at kwento mula sa mga kaibigan ko ay nagbibigay sa akin ng inspirasyon upang ipursige ang aking mga pangarap. Ang bawat araw ay isang bagong pagkakataon upang matuto at mag-grow. Sa kabila ng mga challenges, alam kong sa pagtatapos ng araw, ang bawat hakbang ay mayroong halaga. Sa bawat pag-subok, natututo akong maging mas matatag at mas handa sa mga susunod na challenges.

Napamulat ako dahil sa tumatamang sinag ng araw sa akin. Sinandal ko ang sarili ko sa headboard ng kama ko. Nakatulala ako ng ilang minuto dahil sa iniisip ko ang maaring mangyari mamaya. Today is my birthday. My debut. I don't if I should be happy with that or... whatever. I should be happy even though my feelings are so empty. I should be grateful dahil kahit papaano nandito sila.

Truth hurts ika nga pero higit na maganda iyon kaysa paniwalain mo ang sarili mo sa kasinungalingang ikaw lang ang sumasaya, nagmumukha ka pang tanga. Sa wakas sinipag din akong tumayo sa kama at magsimula ng panibagong araw. I should start this day with positive vibes! I should smile more and laugh more. Nagtatalon muna ako para magising ang diwa at katawan ko. Hindi pwedeng matamlay at walang buhay.

Sa halip na tanong ng anak namin tsaka tinuro ang malapit na bookstore sa may pwesto namin. Aiden chuckles. “Kids nowadays.” Naiiling nitong komento. “Anything you want, son. And what about the mommy here? What do you want, baby ko?” Tanong niya at binalingan ako. Iwinaksi ko ang mga negatibong bagay na naglalaro sa isipan ko. Hindi ito ang tamang panahon para roon. Right. Just enjoy this day, Savi. Don't entertain any negative thoughts. Masisira lang ang araw mo.

sabi ko sa isip. Sa kabila ng takot, ang bawat araw ay isang pagkakataon para sa amin na maging mas malapit. Ang mga simpleng bagay, tulad ng pag-aalaga sa isa’t isa, ang nagbigay sa akin ng lakas.

Mabilis pa naman magbago ang isip ng lalaking ito. Ano ba ang magandang lugar para puntahan? Madami akong listahan na gusto kong punatahan noon, pero hindi ko na alam kung ano ang mga nasulat ko doon. Ganito ba talaga kapag hindi matalino? Mabilis makalimot? Parang ako ata ang may kailangan ng gamot para sa utak dahil mabilis akong makalimot. Saan nga ba maganda? Kailangan kong makapag-isip dahil kung wala akong masasabi kay Daylon mamaya. Baka iuwi niya na lang ako.

Umupo siya ng maayos at tinitigan ako. “Every time we ride our bikes is worth the muscle pain at the end of the day. You were happy and so am I. Hearing your thoughts whether it’s deep or even if it doesn’t make any sense at all, my ears are always open for it. And what did you say? Boring days? It’s not boring for me. You see, sometimes you don’t need to talk at all when you’re someone. Sometimes, the presence is already enough. Sometimes, having someone by your side even if you’re not doing anything big is enough to be entertainment.”

Mahina akong natawa sa naisip. So many things had happened today.