Nagising ako kanina na parang kailangan ng boosters ng kaluluwa—kaya naglista ako ng mga simpleng kasabihan na agad kong binigkas. Madalas kapag drained ako, inuulit-ulit ko ang mga ito habang nagpapainit ng kape: 'Kaya mo yan', 'Isang araw bawat pagkakataon', at 'Ngiti muna, laban mamaya'.
May mga sandaling maliit lang ang kailangan: isang maikling linya na nag-aalis ng bigat. Halimbawa, kapag na-stuck ako sa project o sa buhay, sinasabi ko sa sarili ko ang 'Hakbang lang' at naglalakad-lakad sa labas ng sampung minuto. Hindi grand gesture, pero nagre-reset ng mood ko. Nakatulong din ang 'Gising ng buong puso' kapag gusto kong magtrabaho nang may intensyon, hindi dahil sa pressure.
Bilang panghuli, hindi laging kailangan ng malalim na pilosopiya—ang saya ng araw minsan galing sa simpleng paalala na gumalaw, ngumiti, at magtiwala sa sarili. Ito ang mga kasabihang laging bitbit ko sa bulsa ng puso, para kahit maliit ang araw, may liwanag pa rin.