Timeline Ni Jose Rizal Tagalog の小説・ストーリー

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

Nagkatinginan silang tatlo saka sumang-ayon ang dalawa. Napasulyap sa kalendaryo ang dalaga. Paano niya ba sasabihin sa kaharap na ang araw na iyon ay araw ng pagkakadakip kay Gat. Jose Rizal? Tiyak na nanaisin nitong makabalik agad sa TAONG pinanggalingan nito ang binata. Hindi maaari, marami pa siyang gustong matuklasan. Higit sa lahat gusto niya pa itong makasama ng matagal, sa panahon niya.

ang nahihiyang sagot ni Serena. “Oh,please,call me Jasmine.I’m so excited about this project,Serena...Imagine,half of the scenes is in the Philippines,so there’s a bigger chance na makakauwi tayo ng Pilipinas!Oh,I can’t wait for the shooting to start!” ang excited na sabi ng babae. “S-Sure,Jasmine...I miss going back home,too.It’s been ten years since the last time I went to the Philippines...” ang pagkukwento ni Serena.

Nang makauwi ako ng Pilipinas ay tumungo muna ako nang General Santos upang bisitahin ang bahay ko roon bago ako umuwi ng Laguna. Habang pinagmamasdan ko ang aking munting bahay ay naalala ko ang mga naging alaala namin diro ni Troy nu'ng magkasama pa kaming dalawa. Napangiti na lamang ako at hindi na iyon inisip pa dahil sa unti-unti na rin naman akong naka move on sa kanya. Gayon din at unti-unti na rin siyang nawawala rito sa aking puso at isipan. At tila parang wala na akong may sakit na nararamdaman pa matapos ang mahigit limang buwan.

Hindi naman ako magaling magk'wento. "Ngunit nais kong marinig," aniya. Tumango ako nang bahagya. Gusto ko talaga ik'wento. "Maikli lang naman. Sana maintindihan mo." Ayoko kasing natatahimik kami rito. Natakot ako sa sinabi niyang tikbalang, e. Lalo pa't dumarami ang fireflies. "Dati, wala talaga silang ilaw sa pwet nila," panimula ko kaya natawa kami. "Mahilig silang lumapit sa mga apoy. Gaya niyan," turo ko dun sa mga lumilipad na maliliit na insekto at pinalilibutan nila iyong gasera. Nabasa ko yata 'to kay Jose Rizal. "Sabi ng nanay ng maliit na gamu-gamo sa anak niyang mahilig lumapit sa apoy, 'anak, huwag kang lalapit at baka masunog ka' ngunit hindi nakinig ang anak. Nahuhumaling ta

peste! Pick up line? Anong taon na ba sa tingin neto? 2012 pa din? "Syempre meron..." eto nanaman nililinlang nanaman ako ng pasmadong bunganga na ito "Sige nga" "Alam mo ba pinagkaiba namin ni Rizal?" "Ano?" "Si Rizal nasa Piso... ikaw nasa puso ko" seryosong pagkakasabi ko pero deep inside talaga ganito yon

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

malambing na sagot ni Luis habang nakatuon pa din ang tingin sa daan. "Blessie, if you want to ask something. Just ask me" biglang sabi ni Luis. "Ano namang itatanong ko sayo?" sabi ni Blessie. "Anything" maikling sagot ni Luis. "Okay. What can you say about Jose Rizal?" nabigla si Blessie sa itinanong kay Luis. "Seriously, Blessilda?" tanong sa sarili nito. Parang gusto na niyang lumubog sa kinauupuan. Nanlaki naman ang mga mata ni Blessie ng marinig ang malakas na tawa ni Luis.

segunda naman ni Aki rito. Si Lizzy na pumayag maging witness laban kay Alejandro Montenegro ay kasalukuyang nasa pangangalaga ng mga otoridad. Isa pa kasi iyon sa hiniling ng babae bago nito sabihin lahat ng nalalaman. Napag-alaman niyang si Alejandro Montenegro ay isang Spanish-Filipino ay may-ari at siyang nagpapatakbo ng night club. Naging live-in partner ni Lizzy ang lalaki sa loob ng tatlong taon.

Mukhang safe naman iyon kaysa mamatay ako rito sa kinauupuan ko dahil naubusan na ng hangin. “Kung anu-ano kasi ang sinasabi mo r'yan para lang mapadali ang role mo,” asik ko agad sa kanya nang makabawi. “Thank you sa tubig mo pero no. Ikaw pa rin si Jose Rizal sa roleplay.” Napahalakhak ulit siya. “Oy, huwag mo na akong gawing Rizal, please. Ayoko nang maraming sasabihin. Mahina ako sa memorization.”