روايات وقصص ضمن Mga Kasintahan Ni Jose Rizal

Heto nga at wala pa man kuntodo iwas na sa kanya. Ika nga ng kanyang mga kaibigan si Rafael raw ang version ni Jose Rizal sa makabagong panahon. Makaluma na ay napaka-konserbatibo pa. Kaya't imposible ang iniisip niya na unang magluhog ng pag-ibig sa binata, baka ma turn-off lang daw ito sa kanya.

which is totoo naman. We went to Fort Santiago first. Siya na ang nagbayad at nakasunod lang siya sa akin kahit saan man ako magpunta. Sunod ay nagpunta kami sa mga museums. Like Casa Manila, Museo de Intramuros, Museo Filipino, and Rizal shrine. Maraming museums pero iyon na muna ang pinuntahan namin. Masyadong marami at nakakapagod na rin. Halos magfull na ang memory storage ng phone ko dahil sa mga pictures. Mabuti na lang at pinahiram sa akin ni Santri ang phone niya.

. Nakita kong humigop ng kape galing sa kaniyang tasa si Mister Rizardo, isa sa mga kasosyo ko. He owned a 2 large companies here in Philippines and in Japan and is considered as business tycoon. Hindi naman ako nagsising pinili siya bilang isa sa mga kasosyo ko dahil talagang maaasahan at mapagkakatiwalaan siyang tao. We have some similarities and one of those is being passionate to our business.

“Yung general timeline muna. Yung detailed na part, sa police station na lang.” Naghalo ang liwanag at anino sa loob ng silid habang marahang nagsalita si Kiana. “Magkababayan kami. Si Joselito Roxas ang unang nakapagtapos ng college sa amin. Pagkatapos niyang grumaduate sa medical school, nagtrabaho siya bilang doktor sa malaking lungsod. Ipinagmamalaki siya ng buong baryo, parang siya ang nagdala ng karangalan sa amin.”

“Sino kayo? Ano bang ginagawa ninyo sa condo ng asawa ko?” “Search warrant,” sabi ng leader, ipinapakita ang dokumento. “Hinahanap namin si Mrs. Razon at ang lahat ng digital assets na konektado sa kanya. Ikaw sino ka?” “Sebastian Razon,” kalmadong sagot niya. Ang Razon name ay may timbang. Hindi nila ito basta-bastang buburahin. “I’m the husband. At gusto kong makita ang warrant. At gusto kong tawagan ang abogado ko.”

malambing na sagot ni Luis habang nakatuon pa din ang tingin sa daan. "Blessie, if you want to ask something. Just ask me" biglang sabi ni Luis. "Ano namang itatanong ko sayo?" sabi ni Blessie. "Anything" maikling sagot ni Luis. "Okay. What can you say about Jose Rizal?" nabigla si Blessie sa itinanong kay Luis. "Seriously, Blessilda?" tanong sa sarili nito. Parang gusto na niyang lumubog sa kinauupuan. Nanlaki naman ang mga mata ni Blessie ng marinig ang malakas na tawa ni Luis.

sagot ng matanda si shey naman ang nagsalita. nakita ko nga po pala si monina sa rizal kagabi mr. dela fuentes. " ah really, sabi nya nga ay may bonding sila ng mga friends nya sa rizal, nagkita pala kayo "

Galit talaga siya! Sino nga ba si RJ sa buhay niya? Si RJ o si Raymundo Jose ay hindi niya tunay na anak. Kamag-anak niya lamang ito. Pinsan niya lang kung tutuusin. Pinsang buo. Anak ito sa pagkadalaga ng kapatid ng tatay niya na si Liz.

"Ano nga pala ang pangalan mo?" Nang makatayo at nakapagpagpag ng uniform ay doon pa ito tumingin sa kanya. "M-mark... Mark Ethan Hernandez. Ikaw?" Parang may kung anong protectiveness ang biglang lumukob sa kanyang katawan para sa lalaki. Payat ito at maputla ang balat at saka may suot na makapal na eyeglasses. Nang masilayan ng kabuuan ni Mark ay mas lalo lamang niya itong nagustuhang alagaan at protektahan. Para talaga itong si Jose Rizal na pambansang bayani ng Pilipinas.

Mukhang safe naman iyon kaysa mamatay ako rito sa kinauupuan ko dahil naubusan na ng hangin. “Kung anu-ano kasi ang sinasabi mo r'yan para lang mapadali ang role mo,” asik ko agad sa kanya nang makabawi. “Thank you sa tubig mo pero no. Ikaw pa rin si Jose Rizal sa roleplay.” Napahalakhak ulit siya. “Oy, huwag mo na akong gawing Rizal, please. Ayoko nang maraming sasabihin. Mahina ako sa memorization.”