Titus Andronicus の小説・ストーリー

Naimbestigahan na ni Wesley si Titus nang sinabihan niya si Rebecca na lapitan ito. Ang tao na ito ay ibang-iba sa kanila. Ang kamay niya ay may mantsa na ng dugo at buhay ng ibang tao. Hindi tulad ng ibang tao, hindi kumukuha ng ibang tao si Titus para gumawa ng masama. Sa halip, siya mismo ang gumagawa nito.

Binilisan ni Titus na kunin ang kanyang espada at itinulak ang mangkukulam, sabay tingin sa kanyang amo. "Okay lang ako, Master!" Pinapanatag niya si Vienna ngunit hindi man lang nakasisiguro si Vienna sa pag-ungol ni Titus. Dumating si Vienna upang i-twist ang ulo ng tigre ng mangkukulam ngunit nagtransform ito sa isang mas maliit....isang paniki. Dahil may mga butas ang hawla, nagawa niyang makalabas, pagkatapos ay kinagat si Titus na hindi nakaiwas, at dinala siya. "Ikaw darn witch!"

“Hinahanap ka ni Master Lionheart.” Halos napatalon si Titus sa pangalan, ngunit sa huli ay sumimangot siya at sinundan si Aesop. Lumabas siya ng kwarto niya nang nakapaa habang nanlilisik ang mga mata niya sa galit. “Glen Turnbull… South Sea Crow…Maghintay lang kayo,” bulong niya sa sarili niya. “Magmamakaawa kayong sana namatay na lang kayo dahil tinanggihan niyo ako!”

'Ni-record talaga ng siraulong 'yun ang usapan namin! Nang makita ang madilim na mukha ni Titus, lumapit si Rowena, "Lolo, hindi po sa ganoon," Malakas na sampal ang narinig sa buong kwarto. Nanigas si Rowena, at nang makita niya ang galit na galit na mukha ni Titus, napalitan ng sakit sa pisngi niya ang kaniyang gulat. Hindi makapaniwala si Titus at naiinis siya dahil niloko siya ni Rowena. "Rowena, binigo mo ako!"

Ang atmospera ay punong-puno ng pait, paghihiganti, at ang amoy ng paparating na ulan. ​Sa labas, ang St. Paul’s Cathedral ay unti-unti nang nililiwanagan ng mga floodlights para sa rehearsal. Ang puting dome nito ay tila isang malaking sementeryong naghihintay ng mga bagong bangkay. Ang bawat hakbang ng mga Titans patungo sa simbahan ay may kasamang yanig ng determinasyong tapusin ang lahat ng kasinungalingan ni Catherine. ​"Para sa pamilya," sabi ni Rocco habang bitbit ang kaniyang mabigat na baril.

Ngunit bago ito lumabas ng kwarto masasakit na kataga ang iniwan nito sa kanya. “Miss Rodriguez from now on, I will forget you and I hope our paths will never cross again because if it happens I don’t know if I will be the old Brent Santillian you used to know. We are now equal and you paid all my humiliation with your body and soul tonight. I made sure you will never forget this night that I made a hard fuck of you several times to show you how evil an innocent man could become when getting his revenge. I’ll set you free but I will not grant you freedom from the arranged marriage you’ve father has done for us. Sa susunod na pagkikita natin sisiguraduhin ko sayong mararamdaman mo yung sakit

He think his ready now at magkaroon kami ng madaming anak na kamukha ng dalaga, His the luckiest man in this world if its going to happen, wala sa sariling napangiti siya sa naiisip. "Aray ko Black! ang sakit ah." Reklamo niya ng batuhin siya nito ng unan sa mukha dahil para mawala siya sa iniisip. "Ang pag kakaalam ko unan ang binato ko sayo, kung maka react ka ang oe, batuhin kita ng bote d'yan kita mo." Sabat ni Titus sabay tungga ng iniinom. Kahit kailan talaga ang sungit ng isang to. Inalis niya na ang tingin kaibigan.

"Tito Daniel, gagawa ako ng paraan para makumbisi natin si Mommy na magpatingin at magpa-opera," Inakbayan ko siya. Alam kong nasasaktan siyang nakikita niya ang Mommy niya sa ganoong kalagayan at ang pagsuko na nito sa buhay. "Paano? Anong gagawin natin?" tanong ko. "May kontak si Mommy sa Tito ni Father Rhon. Doon ako magsisimula.” “Alam mo na ang tungkol do’n?” “Oo naman po. Matagal ko nang alam. Matagal ko nang gustong mangialam noon pa.”