Tukso Kay Melissa の小説・ストーリー

Tumalikod ako para maglakad, hindi ko siya pinansin. Huminto ang isang van sa harap ko, at lumabas doon ang dalawang lalaking nakamaskara. Bago pa ako makaisip, hinila na ako ng isa sa van. Tinulak din si Melissa sa loob. Nadadapa siya sa akin. "Ang tanga mo... Hindi mo alam kung sino ang ginugulo mo," she yells. "Get off me..." Pagpupumiglas niya.

''pasensya na mommy wala si Theo nag grossary ito kasama ang driver namin '' '' hmm mabuti naman at siya na ang pumunta iha '' abala ang mga mata ni Melissa tumingin bawat sulok ng bahay .Natutuwa siya dahil maayos ang nabili nila Theo . ''yung mga yaya ng mga anak niyo kailan darating ?"

MELISSA POV Wala na kong panahon pa para magulat sa suhestyon nyang mag tanan kami agad agad dahil isang Ducati na halos lumipad na sa bilis na biglang dumating. That pure black out fit. A dark aura who came as swiftly as the breeze, no warning. Like a devil who comes with death, Princeton. "Anong klaseng teleserye to Melissa?". Tang ina bakit ako pa ang una nyang pinangalanan? bakit hindi si Chief?

Humakbang ako ng malaki at inapakan ang t'yan ng sundalo nang hindi nilalapat ang paa sa lupa ng base nila. "Pagsisisihan mo ang araw na ito, Officer. You'll regret that you didn't let an unauthorized person help you, coward." Diniinan ko ang pagkaka-apak sa t'yan n'ya. "At hindi ako kung sino lang." pinanlakihan ko s'ya ng mata. "I am Mikaela Perez, your soon to be heroine." ----- Mas lalong lumakas ang ulan pag-alis namin sa base ng armyng duwag.

At muli, wala akong nararamdaman para sa iyo, at hindi ko kailanman naramdaman. Sa ilang sandali, naisip ni Melissa na maaaring may mali sa kanya. Paano siya tatayo roon at nagsisinungaling nang lantaran? Ngunit, nang makita ang application form, kinailangan ni Melissa at ng kanyang mga kaibigan na tanggapin na si Alex ay dumating para sa iba maliban sa kanya. Mabilis na itinago ni Melissa ang kanyang kahihiyan at nagkibit-balikat. “ Hindi mo ako nagustuhan kahit kailan?”

"Hmm, mukang makakasama ka ah?" Melissa said nang makarating ako sa kanya. She's laying down in a sun lounger with her shades on habang ang isang tuhod ay nakataas. She's so sexy with her black two piece. Damn hot! "How did you know?" I asked.

mahina niyang usal habang tinitingnan na rin ang ibang mga larawan na naka-post sa account ni Jessa. “I told you…” maasim na wika ni Melissa. “May mali, Bel. There’s something wrong but I don’t think you need me to elaborate it, right?” Hindi maitatago ang pagkabigla ni Belinda kaya hindi agad siya nakasagot sa tinuran ni Melissa. “There should be a reason here…” “Basta ako sinasabi ko sa ‘yo na—”

HINDI MAALIS sa isip ko ang naging pagtatalo namin ni Zandy nang nagdaang gabi. Hindi pa rin mawala ang inis at galit ko sa kaniya. "Miles, mukhang masyado kang tahimik?" narinig kong sabi ni Melissa na nakalapit na pala sa akin. "'Yong article mo, oh, kinakausapa ka, hindi mo pinapansin," pagbibiro pa nito.

Kainis. Sasagutin ko na sana ito na kami nalang ni Melissa ay siya naman na pag pasok sa room ni Sir. Isa din ito na terror kaya naman nag mamadali na umupo na si Lancelot kaya hindi ko na nasabi dito na kami na lang ni Melissa ang pupunta at huwag na siyang sumama at baka makita pa ito ni Ate Vexana. Ayaw ko pa naman na mag isip pa ito ng kung ano ano sa akin. Baka kasi mas lalo lang akong mahirapan na mapa sagot ito e.

Napansin kong mag-aalas otso na ng gabi dahil sa wristwatch ni Melissa. "Dito ka na maghapunan!", sabi ni Tita Mel. Nakaapron siyang bulaklakan at may hawak ng sandok. "Hindi na po", kahit na gutom ay minabuti kong tumanggi. "Ihatid mo siya sa labas habang naghihintay ng masasakyan", habilin nito sa anak na kakatapos lang maghanda ng plato sa kusina. "Oo naman, Ma. Hindi ko siya papabayaan", sabi ni Melissa.