Tula Para Sa Guro

Asty dan ketiga saudaranya baru saja kehilangan orang yang sangat mereka cintai yaitu bapak. Kebiasaan di tempat mereka tinggal adalah saat ada orang meninggal harus mengeluarkan biaya yang sangat banyak, mencapai puluhan juta untuk selamatan. Awalnya para kakak Asty meragukan ia dan suaminya bisa ikut membantu menanggung biaya yang tidak sedikit itu. Mereka tidak tahu kalau Asty dan suaminya sudah sukses di kota sehingga biaya yang besar itu tidak masalah bagi mereka. Namun, para kakak tetap tidak percaya jika Asty sanggup membayarnya. Apa yang terjadi ketika para saudaranya itu pada akhirnya tahu siapa Asty yang sebenarnya? Tentu saja tidak akan menghina lagi dan berlomba-lomba untuk mendekatinya.

Dua belas abad sebelum tahun kelahiran juru selamat (Masehi), tanah Yunani mengalami kekacauan. Negeri para Dewa menyambut era kejatuhan. Banyak kekacauan dan kesenjangan masyarakat terjadi di seantero negeri, para saudagar dan kaum aristokrat saling berebut tanah serta suara rakyat demi kekenyangan pribadi. Jeritan para korban dari rakyat jelata pun kian meronta-ronta, memohon kepada sang Dewa sejati, untuk sekali lagi menjadi hakim adil atas kebejatan manusia biadab yang telah bersikap semena-mena memutus tali kemanusiaan. Dalam hiruk pikuk kekacauan zaman, muncullah kesatria agung bak jelmaan Dewata sejati. Kesatria muda dengan membawa kedua senjata kembar, melambangkan gerakan keadilan. Para aparat pemerintahan di berbagai negara kota di Yunani kerap memusuhi karena menjadi ancaman yang dapat menggulingkan reputasi mereka, mereka menyebut kesatria itu sebagai perampok. Melalui berbagai rintangan, langkah kaki sang kesatria tetap berlanjut sampai negeri Yunani selangkah mengintip cahaya terang benderang, era baru kehidupan manusia. NB: Cerita ini hanya fiksi, penempatan sejarah hanyalah setting zaman belaka.

Daisy gadis berusia 25 tahun. Ia mate dari seorang alpha Arthur Ares Ardloph. Daisy Queen Athena putri mahkota dari kerajaan Athena. Yang terlahir dari ratu Minerva Athena dan raja Zeus Athena. Kelahiranya disambut para kaum immortal. Namun naasnya, ketika diusianya menginjak 12 tahun. Ia dijadikan kelinci percobaan para ilmuwan KBI(kaum bangsa immortal) yang dibawah kepemimpinan Hermes sebagai wakil kerajaan Moon Stone Pack dan Bachus Apollo sebagai alpha dari kerajaan Black Moon Pack. Daisy dibawa oleh para anak buah Hermes dan Bachus untuk menjadi korban eksperimen mereka, karena Daisy memiliki darah murni yang sangat langka terdapat dalam dirinya. Sehingga membuat para ilmuwan tergiur untuk menjadikanya korban ekperimen dan lebih biadabnya mereka membuang Daisy ke dunia manusia. Selain itu, mereka menghilangkan aroma dari seorang putri mahkota sehingga ratu Minerva dan raja Zeus tidak bisa menemukan keberadaan sang Putri. Daisy diasuh disalah satu keluarga tersandang, yang tidak bisa memiliki keturunan. Diana dan James merawat Daisy seperti ia merawat anak kandungnya sendiri merawatnya dengan sepenuh hati, mereka menuntunya hingga tumbuh berkembang menjadi gadis yang cantik dan cerdas. Eksperimenya adalah Hipnosis dan IQ mereka melakukan program pencucian otak, yang lebih berbahaya para ilmuwan melibatkan Lsd dan obat-obatan berbahaya lainnya. Kemudian para peneliti menghapus semua ingatan dan memprogram ulang otak. Daisy yang bekerja disalah satu perusahaan ternama yaitu; CIA (Central Intelligence Agency) di tetapkan dibagian divisi NCS (National Clandestine Service) ia mendapatkan tugas untuk menyelesaikan kasus Mkultra, kasus 13 tahun lalu yang lalu sudah tertutup kini kembali sehingga merenggang nyawa manusia. ‘Baciu Forest’ hutan yang terkenal angker dan sangat berbahaya demi menjalankan tugas Daisy beserta teman timnya harus terpaksa memasuki hutan tersebut, dan disitulah kepingan-kepingan ingatan Daisy kembali.

Meu corpo amadureceu mais rápido que o das outras meninas da minha idade. Quando fiz dezoito anos, meu irmão superprotetor teve medo de que eu fosse enganada ou que alguém se aproveitasse de mim, então pediu para que o melhor amigo dele tomasse conta de mim. Mas, desde a primeira vez em que nos conhecemos, aquele homem não conseguia tirar os olhos do meu corpo. Quando terminei a faculdade, ele começou a ultrapassar os limites, repetidas vezes. Durante o dia, ele era meu chefe. À noite, eu era sua "assistente pessoal". Por quatro anos, mantivemos nosso caso em segredo. Ele me moldou exatamente do jeito que ele gostava. E a pior parte? Eu deixei. Foi assim até o dia em que sua ex-noiva voltou do exterior. Ele saiu da minha cama no meio da noite e correu direto ao aeroporto para buscá-la. Humilhada, mas ainda incapaz de desistir, eu corri atrás dele, apenas para vê-lo acariciar com delicadeza o cabelo de outra mulher bem na minha frente. Ele se virou e disse: — Jennifer Huckabee, quatro anos atrás, você se aproveitou de que eu estava bêbado e se arrastou até a minha cama. O jeito que você está agindo agora... é definitivamente patético. Ele olhava para ela com carinho e gentileza, enquanto eu, só recebia um olhar gelado e debochado. Naquele instante, eu entendi: desde o começo, aquilo nunca foi amor. Então, abaixei minha cabeça e enviei uma mensagem para meu irmão, aceitando a proposta de casamento da família Sinclair. Depois disso, me virei para aquele homem e disse com um sorriso no rosto: — Tudo bem, então. Adeus.

Para kay Margarette Martha Graciano, tama nang minsang nabaliw siya para sa pag-ibig. Tumigil ang mundo niya para sa pagmamahal na ngayo'y pinaniniwalaan niyang hindi para sa kaniya. Kinalimutan niya na ang batang puso, ang batang puso na umibig nang husto sa lalaking unti-unti niya nang kinalimutan. Ngunit sa pagbabalik sa lugar kung saan nais niyang lumagay na sa tahimik, ay siya ring pagbabalik ng taong takot siyang sirain ulit ang mga pader na matayog niyang itinayo para sa kaniyang sarili. Timothy Ian Lawrenceville, Margarette's greatest first love, heartbreak, and her biggest downfall. Kailanganmay hindi na niya lilingunin ang lalaki. Ngunit hinding-hindi na nga ba babalik pa kung may malaking sugat na naiwan sa mga puso nila? Paano kung ang pag-ibig na mismong gustong kalimutan ay may marka ng kahapong patuloy na bitbit ni Margarette. Ang kanilang anak, ang batang inalagaan niya ng ilang taon, pinuno ng pagmamahal at aruga ay nagnanais din ng kalinga ng isang amang ipinagkait ni Margarette rito dahil sa kaniyang poot dahil sa paniniwalang nagtaksil ang lalaki sa kaniya. Wala nga ba talagang pangalawang pag-ibig at pagkakataon, o sadyang hindi naman talaga ito nakalimutan kahit lumipas ang panahon. It marked, a mark that would not fade easily. A Mark that lasts forever.

For matured readers only (TAGLISH) "Akala ko sapat na ang salitang I love you para umabot tayo hanggang dulo..." Galing sa sawing pag-ibig si Marion. Kinse palang siya nang unang umibig. Naging masalimuot ang buhay niya sa murang edad dahil sa kapusukan at katigasan ng ulo. Nagresulta para matakot siyang magmahal dahil naging sugatan ang puso niya. Pero makalipas ang ilang taon heto at nagbabalik ang sumugat sa puso niya. Si Shin Dela Vega. "Oo nagkamali ako, nasaktan kita. Hindi rin kita naipaglaban noon, pero gusto kong malaman mo na ikaw pa rin ang mahal ko hanggang ngayon at gusto kong itama ang lahat, all I need is a second chance Marion..." pakiusap ni Shin. Pero may isang humihingi ng pagkakataon na lingunin niya. "Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba. Manhid ka ba? Hindi mo ba nakikita na palagi akong nasa tabi mo kahit noon pa. Hindi kita iniiwan at kaya kitang ipaglaban kanino man. Hinihintay ko lang na bigyan mo ako ng pagkakataon na mahalin ka para maramdaman mong karapat-dapat din ako sa puso mo," pag-amin ni Grant Tyler sa kanya. Nalilito ang puso niya. Sino ang dapat niyang piliin? Magbibigay ba siya ng ikalawang pagkakataon para kay Shin, ang taong minahal niya o susubukan niyang muling buksan ang puso para kay Grant Tyler?

Dahil sa hamon ng kanyang mga kaibigan, nauwi si Valeria Castillo sa kalasingan at napilitang makipag–one night stand sa isang hindi kilalang lalaki. Pagkagising niya at makita ang sarili niyang walang saplot, magkayakap pa sa iisang kama ang lalaking natutulog nang nakatalikod sa kanya, para siyang gumuho sa hiya at takot. Pero ang pagkawasak na iyon ay agad napalitan ng matinding takot at pangamba nang makita niya ang mukha ng lalaking nagmantsa sa kanya. Si Rafael Adrian Alvarez, ang nakababata niyang kaibigan na napakalamig, walang pakialam, at malupit. Ang taong pinaka-kinatatakutan niya sa buong mundo. Dahil sa matinding takot kay Rafael, hindi humingi ng kahit anong responsibilidad si Valeria at pinili na lang umiwas sa kanya. Ngunit laking gulat niya nang malaman niyang si Rafael pala ang napiling magiging asawa na itinakda ng kanyang ama para sa kanya. At si Rafael mismo ang umuwi mula sa ibang bansa para lang pakasalan si Valeria. "Para kang isang buhay na pader, Rafael. Ayokong magpakasal sa isang lalaking malamig, walang emosyon, at diktador tulad mo. At saka, masyado kang matanda para sa akin, ang laki ng agwat ng edad natin." "Sigurado ka? Kasi noong gabing iyon, hindi ako gumamit ng proteksyon. Inilabas ko ang katas ko sa loob mo, Valeria.” Namutla si Valeria sa sinabi niya!

El día que íbamos a casarnos, mi novio, Damián Cruz, envió a unos hombres para que me echaran del registro civil y entró del brazo de Luna Mendoza. Al verme sentada en el suelo, paralizada por la incredulidad, ni siquiera pestañeó y dijo: —El hijo de Luna necesita un apellido presentable para el futuro, para que pueda acceder a los círculos de élite y los mejores colegios. Es solo un trámite. Una vez que solucionemos esto, me caso contigo. Todo el mundo pensó que yo, la siempre devota, aceptaría esperarle obedientemente otro mes más. Después de todo, ya lo había esperado durante siete años. Pero esa noche, hice algo impensable: Acepté el matrimonio que habían arreglado mis padres y me fui del país directamente. Tres años después, regresé a visitar a mis padres. Mi marido, Vicente del Toro, era ahora el presidente de una corporación multinacional. Como tenía una reunión urgente de última hora, envió a un empleado de la sucursal local a recogerme al aeropuerto. Y para mi sorpresa, ese subordinado era nada más y nada menos que Damián, a quien no veía desde hacía tres años. Sus ojos se clavaron al instante en la deslumbrante pulsera de mi muñeca: —¿Esta es la copia barata de la pulsera por la que el señor del Toro pagó cinco millones para su esposa? Nunca pensé que te volverías tan superficial estos años. —Ya basta de rabietas. Vuelve. El hijo de Luna ya está en edad escolar, serás perfecta para llevarlo y traerlo. No dije nada, solo acaricié la pulsera. Él no sabía que esta era la más barata de todas las que Vicente me había regalado.

No caminho para comemorar o aniversário do meu filho, sofri um acidente de carro. Ao acordar, olhei para os familiares reunidos ao redor da cama do hospital e fiz uma brincadeira: — Com licença, quem são vocês? Segurei o riso, curiosa para ver como eles iriam consolar essa paciente com amnésia. Seriam minha mãe e meu marido, com o coração apertado, segurando minha mão? Ou meu filho se jogaria em cima de mim, chorando e me chamando de mamãe? Mas eu não esperava que, primeiro, eles ficassem atônitos e, em seguida, quase ao mesmo tempo, soltassem um suspiro de alívio. Minha mãe foi a primeira a falar, com um tom claramente aliviado: — Se esqueceu, melhor assim. Na verdade, você é só minha filha adotiva. Heloísa Lima é a minha verdadeira filha. Meu marido também apontou para mim e disse ao nosso filho: — Você deve chamar ela de tia. Antes mesmo de eu me recuperar do choque, vi o filho que eu havia protegido com todas as forças se virar e se jogar nos braços da Heloísa, que usava a minha identidade. — Mamãe! Brinquei o dia inteiro lá fora hoje, estava morrendo de saudade! Então era isso. Essa amnésia caiu como uma luva para eles. Sendo assim, que se dane toda essa falsidade.

Nasci sem loba interior. Na academia, Arabella transformou minha vida em um inferno por causa disso. Quando finalmente me formei, minha loba despertou, concedendo-me um poderoso dom de cura. Achei que o pesadelo tivesse acabado. Então conheci meu companheiro destinado, o Alfa Tristan. Ele era poderoso, lindo e prometeu me dar o mundo. Mas no dia em que fui contar a Tristan que estava grávida, descobri uma verdade devastadora. Nunca foi Tristan quem esteve na minha cama. Era o irmão gêmeo dele, Ronan. O Alfa renegado que abandonou a alcateia anos atrás para viver entre humanos. Ele usou um imitador de cheiro para se infiltrar na minha cama e me engravidar. Tudo fazia parte de um plano doentio para me humilhar no meu grande dia. Eles queriam vingança por Arabella que mentiu dizendo que eu a havia intimidado. Queriam me destruir. Invadi o escritório para confrontá-los. Disse que exporia tudo e exigiria um pedido de desculpas. Em vez disso, me aprisionaram. Realizaram um ritual sombrio, drenando minha loba e transferindo-a para Arabella. Sugaram minha força vital e assassinaram meu filhote ainda não nascido. Morri em agonia. Então abri os olhos. Eu estava de volta ao dia em que descobri que estava grávida. Segurei minha barriga, uma única lágrima escorrendo pelo meu rosto. Aqueles desgraçados iam pagar caro por tudo o que fizeram.