Tula Para Sa Guro Pasasalamat Novels & Stories

Subalit ay ngumiti na lamang siya at nagpasalamat. “Salamat sa iyo, Totoy. Kung wala ka ay natuklaw na ako ng ahas.” “Inuulit ko, Lila. Hindi ko hahayaan na mapahamak ka.”

Isa ko pang ipinagpapasalamat iyong malaki kong profit share $100 ang mula sainyo which is malaking tulong po tlaga sa'kin na isang studyante. Salamat po sa lahat! I'm so happy to have you guys. Sana nagustuhan niyo ang story kuna 'to, at sana abangan niyo 'din ang mga new stories ko pa upcoming na po iyan. Salamat po ulit! Happy New Year! At dahil mabait ako. Magdadagdag ako ng Special Chapter!

Pero bago umalis ay nagpaalam muna kami kay Tita at inabutan ko siya ng pera para pang dagdag sa gastusin niya at pasasalamat na rin dahil sa pagbabantay kay Papa. Bago pa man kami makapasok ni Luigi sa sasakyan ay nagsalita ako, dahilan para matigil siya sa pagbukas ng pintuan ng sasakyan. "Salamat," sambit ko. Lumingon siya sa'kin. "For what?" "Sa pagpunta rito kasama ko," sagot ko saka ngumiti. "Maraming salamat."

I handed it back to him and smiled. “Thank you for the suit,” I said. Ramdam ko ang mga pasimpleng pagsulyap ng mga estudyante sa aming pwesto kaya agad akong tumikhim. Leo clenched his jaw. “I have something important to say, Miss Azarcona. Please follow me.”

Ang Pagdukot Sa daan patungong bundok, huminto ang van ng mga bata. “Sirang gulong,” sabi ng driver. Habang inaasikaso niya ito, dumating ang isang SUV. Lumapit ang dalawang lalaki, kunwaring mga guro. “Ma’am, tutulungan namin,” wika ng isa. Ngunit sa isang kisapmata, nawala si Ethan. Tahimik. Mabilis. Malinis. Nang bumalik ang guro, tanging si Leah na lang ang naiwan—umiiyak, hindi alam kung saan dinala ang kakambal niya.

But because I don’t know how to keep chasing a promise that no longer feels real. Please don’t look for me. Not now. Not like this. Thank you… for loving me in ways I never thought I deserved. Goodbye, Coach. — Tiramisu Pagbasa ni Rafael ng huling linya, tuluyan nang nanghina ang tuhod niya.

Lahat sila gustong makita kung ano ang mangyayari. “Pustahan siya at aalis bago magtanghalian ngayon,” sabi ng isa sa mga guro. “Ako ang kukuha ng taya,” sabi ng isa pa. "Ngunit tataasan ko ang pusta. Tataya ko ang mga mag-aaral na makakagawa ng malubhang pinsala sa kanya bago matapos ang araw na ito."

madamdaming pasasalamat ni Brook. "Brook you are with us all the time at alam ko yon. Hindi ako nahirapan dahil sayo, dahil hindi mo kami pinabayaan. Hindi ka man namin kasama ngunit nagpadala ka naman ng mga tao na tutulong sa amin. Thank you so much tatay, thank you for loving us unconditionally and for being the best tatay in the world," maluha-luhang pasasalamat n'ya rito.

Hindi niya napigilan ang luha na tumulo, ngunit sa pagkakataong iyon, hindi ito luha ng pangungulila. Ito'y luha ng pasasalamat—para sa mga aral na iniwan ni Jal, at sa pagmamahal na kahit kailan ay hindi na niya makakalimutan.

pagmamakaawa ko. "Decorum please!" malakas na sabi ng Guro. "Ako si Mr. Lucas. Kaya sino ang magbibigay sa ating mga bagong estudyante ng kaunting detalye tungkol sa mga pamantayan at alok para sa pinakamahusay na magtatapos na estudyante sa inyong hanay?" Itinaas ni Jemima ang kanyang kamay at pinayagan siyang magsalita ng guro.