Walang Kapantay
“Guro! Kaibigan ko po siya noong bata pa kami! Maawa kayo— pakiusap, huwag n’yo siyang saktan!”
Isang malamig na liwanag ang dumaan sa mata ng guro.
“Lumayo ka. Pumunta ka at tipunin ang dugo ng lahat ng mortal dito. Wala kang pakialam sa usapang ito.”
Bubuka pa sana ang bibig ni Hugo—
pero biglang nagsalita ang guro, isang maikling incantation.
Agad namutla si Hugo, dumugo ang ilong, tainga, bibig, at mata, at bumuhos ang pawis sa noo niya.
인기 회차