Novel & Cerita Tungkod Ng Matanda

“At tandaan, huwag magpakita ng takot. Ito ay parang isang beacon dito, na umaakit sa lahat ng uri ng atensyon.” Tumango ako, nilulunok ang bukol sa aking lalamunan, at sumunod sa kanya. Ang kanyang alerto na tingin ay hindi kailanman nawawala, patuloy na sinusuri ang aming paligid at ang mga mukha at galaw sa paligid namin. Kumapit ako sa kanya, na ginagaya ang kanyang bilis habang patuloy na nakabantay sa aming paligid.

Hinihingal kana tanda, sa tingin ko utak mo lang ang matapang ngayon pero ang puso mo butas-butas na. Hahaha nagpapatawa si tanda, akalain mong matapang lang magsalita pero nanginginig na pala ang tuhod sa pagod. Matapang ka lang dahil may mga bodyguard ka at may armas ka. Kapag nawala iyan sa tabi mo tiyak mangunguyatoy ang itlog mo sa takot tanda hahaha. “You son of a b*tch! Ang yabang mong hayop ka. Anong ipinagmamalaki mo at naging mayabang kana b*stard,”

Nang makita ni Haring Marciais si Taran sa ganitong kalagayan, naging seryoso ang kanyang ekspresyon. Nakatayo si Taran sa kawalan habang ang isang kamay ay nasa likod ng kanyang likuran. Ikinumpas niya ang kanyang kabilang kamay, at isang nakakatakot na inskripsiyon ang lumitaw. Ang inskripsiyon ay misteryoso, malalim, at patuloy na nagbabago.

straight forward kong sagot dito at napatindig ng maayos. "Shall we, then?" Sabi nya at inilahad ang kamay nito hindi ko ito tinangap dahilan para mapatilt ang ulo nito at titigan akong mabuti at bigla-bigla na lang ngumisi para mas lalo akong matindigan ng balahibo ko. Pero hindi ko iyon pinahalata samakatuwid ay inilahad ko ang palad ko sa katabi kong si Mat.

Nahawi ang lahat nang pumagitna ang matanda. Kasunod nito ang nilalagyan ng tattoo kanina, pati na ang mga kasama nitong dayo dito sa Cordillera. Umaalalay, handa ang mga ito na awatin ang matanda sakaling magwala. “Ang gugulo nyo,” patuloy na sita nito. “hindi nyo ba alam na kanina pa ko hindi mapakali sa ginagawa ko? Tawa kayo nang tawa, ang sasaya nyo, nakakainggit kayo!.”

Calessia Pareho kaming tahimik ni Marc sa loob ng kotse. Papunta na kami sa meeting. Pero dahil sa nangyari kanina, para kaming lutang. Si Marc, nakatutok nga sa tablet, pero kita ko sa gilid ng mata ko na hindi naman gumagalaw ang screen. Hindi rin gumagalaw ang mga daliri niya. Isinandal ko na lang ang ulo ko at pumikit.

Pagkatapos magbayad ni Gerald ng isang daang dolyar, tinitigan niya nalang ng masama ang matanda. Ngunit, habang tinititigan ang matanda, nakita niya na mayroong tattoo ang matanda sa kanyang dibdib. Ito ay isang ulo ng dragon na nakakasindak tignan. ‘Totoo kaya na isa siyang bayani na minalas lang?’ Isip ni Gerald sa kanyang sarili. Siguro ang matanda ay makapangyarihan at maimpluwensya sa nakaraan. Ngunit, wala itong anumang kinalaman kay Gerald.

Tatlong malalakas na suntok ang sunod-sunod na tumama diretso sa mukha ng matangkad na binatilyo, at sa sobrang pagkagulat ko ay hindi man lang ako nakagalaw. “Akala mo ba maloloko mo ako, gago ka? Ilang bugbog pa ba ang kailangan mo para maintindihan mo, ha? Nababasa ko ang tanga mong utak!” Bumagsak sa lupa ang matangkad na binatilyo, ngunit hindi pa rin tumigil ang matanda sa pananakit sa kanya. Paulit-ulit niya itong sinisipa sa tiyan at sa likod.

Ngumiti si Cacai. “Si Manang talaga.. Umagang umaga nagpapatawa..” aniyai at payak na natawa. Pero ngayon ay may bahagyang kaba na. Isang malalim ang hininga na ibinuga ng matanda.

Napahinga siya ng malalim. "Kapag tinanggal mo iyan ay maaari kang mamatay at hindi na makakabalik pang muli sa hinaharap." Patuloy ng matanda. Napatango nalang si Thaddeus, parang hindi rin alam ang gagawin o sa sobrang daming sinabi ng matamda ay hindi na niya maintindihan pa.