Untrustworthy Novels & Stories

Hinihiling ko na lang na sana hindi umabot sa punto na maging masama ang ugali ni Austin at traydorin ako. "Okay, naiintindihan ko naman kung ayaw mo. Hindi mo naman kailangang manahimik." "Thank you, Austin. Wala namang magandang maidudulot kung sasabihin ko kay Travis ang totoo. Alam mo naman kung gaano kalaki ang trust issues niya kaya baka hindi rin siya maniwala na anak namin si Tyrell." malungkot kong sagot sa kaniya.

"Last na lang talaga ito. Mag-iingat na ako at siguro… baka… hindi na rin ako makikipagkaibigan? I don't know, basta ayaw ko ng magtiwala uli." Napasinghap na lang ako. Mukhang nagsisimula ng mapagtanto ng isang ito ang mundong ginagalawan niya. Isang kasalanan ang magtiwala nang buo kahit na kaibigan pa ang turing mo. Sa industriyang ito ay marami ang naniniwalang hindi ka aangat kung wala kang aapakan. Kaya kawawa lang ang mga walang kalasag laban sa mga traydor sa paligid nila.

Bumakas sa mukha niya ang pag-aalala kay Luna lalo na at alam niyang nagdadalang-tao ito. “Are they trustworthy? You had sent them to one of your secret place. They might gather some information against you kapag naging malikot ang kanilang mga kamay. Hindi ka po ba na—” "Wala naman silang itinatago sa akin at malinis naman ang kanilang record kaya tiwala ako sa kanila. Salamat sa concern mo, Uno.” Tumango lang si Uno. "Dos, any update?” "Loading pa.”

Makikita rin sa computer ang bawat ginagawa nila at nagagawa nilang i-monitor ang galaw ng mga informants nila na siyang nag-se-setup ng mga camera sa lugar. Actually, informants are risky to trust because they can betray you and put you in danger, especially since these informants are inside your rivals' organizations. Like in this case, imagine you're relying on an informant to tell you when your rival is planning a big robbery. But what if that informant is secretly working for your rival? They could tell you a fake plan, leading you to a trap, or even tip off your rival to your own plans.

Hindi ako nakaimik sa sunod-sunod na tanong ni Adrian. Tama bang makipagtulungan ako kay Adrian ngayong hindi ako sigurado na mapagkakatiwalaan ko siya? Ni hindi ako siguradong ang lahat ng kanyang sinabi ay may katotohanan. Hindi ko alam ang isasagot ko, hindi ko alam ang sasabihin ko, hindi ko alam ang magiging desisyon ko. Naguguluhan ako, maaring tama si Ninang Trishia, ang malaking tanong sa utak ko ngayon. Mapagkakatiwalaan ko ba talaga si Adrian? Lahat ng nakapalibot sa akin ay may mga tinatatagong sikreto, ano pa ba ang dapat kung malaman? Sino ang dapat kong pagkatiwalaan gayong lahat sila ay may mga sikretong nakatago?

Namumula ang basa nyang labi at nakita ko ang pag lunok nya. "Please, accept me again..." Diretsong sambit nya habang umiiyak. Wala ding tigil ang pag tulo ng luha ko habang pinag mamasdan sya. Right... Parang sinampal ako nang katotoohanan matapos matauhan sa sinabi nya.Pero dapat ba akong mag tiwala?na totoo ang sinasabi nya?na hindi nya naman talaga ginusto ang arranged marriage?

Humarap ito sa akin, kung seryoso ang boses niya ay ganon din ang mukhang pinapakita niya sa akin. “Don’t fall for his bait. We didn’t know what’s the truth here or who we can trust. Mahirap na, Givel. Mas mabuting mag-iingat ka at huwag mag papadala sa nga pinapakita at sinasabi ng lalaki. I don’t know why but hindi talaga maganda ang pakiramdam ko.” Pagkatapos sabihin ‘yon ay humigop ito sa iced coffee na order.

Knowing na napilitan lang naman si Markus sa kasalang ito. I am not even sure if he will come tonight to formally seal the engagement between the two of us. If ever...he will not come. I cannot imagine how those articles having me as the cover, and captioned me as "The Unwanted Bride", "The fiance who got ditched on her own engagement party", and "The downfall of the prestigious family: Aragon" will make me feel.

Isipin n’yo marriage without love is trash, walang pundasyon na kakapitan para manatil at pagsisikapan na patatagin ang pagsasama . Ayoko na may isang kagaya ko na muling mabuo pero walang buong pamilya na nagmamahalan. Bigla na naman pumasok sa isip ko ang babae sa club, masyadong mahiwaga ang lahat sa kanya pero parang ayaw ko na malaman kung sino s’ya at anong ganap n’ya sa buhay ko.

Mabuti na lang ay konting lakad lang namin ay may binuksan na siyang pinto bago pa tuluyang malabas ni Axel ang trolly. Nakahinga ako ng maluwag nang sumara ang pinto. Pinulupot ka agad ni Tristan ang braso sa aking bewang at tinulak ang katawan ko sa likod ng nakasarang pintuan. We started kissing. He's devouring my lips like a hungry wolf. He started caressing my body. Pero nang ibababa niya na ang suot ko ay tinulak ko ito. He gave me a confused look. "I'm sorry, Tristan. Pero hindi ko ata kaya. Ang boring mo e'."