Ust Horror Stories Novels & Stories

But, boy, was I wrong. Pagkarating ko pa lang sa bungad ng dulong bahagi ng park ay kusa na naman akong napahinto. My panic attack even doubled as I stare on what’s in front of me. Mas madilim, mas masukal, at mas tahimik iyon kaysa sa kanina. Mas nakakatakot. Iyon ang tipo ng lugar na fit sa mga naiisip kong settings sa mga horror at thriller stories na nababasa ko. Iyong tipo ng lugar na kahit magsisigaw ka ay wala talagang makakarinig sa iyo. It was even creepier than before.

Gusto lang niyang umalis sa lugar na ito sa lalong madaling panahon. Biglang huminto si Travis Blake, ngunit hindi niya ito pinababa. Bahagyang umangat ang gilid ng kanyang bibig habang sinasabi, “Takot ka bang manood ng horror movies? Paano naman ang mga kwentong multo? Isipin ang hindi mabilang na mga kamay na umaabot mula sa mga libingan ng sementeryo sa kalagitnaan ng gabi. Hinahawakan nila ang iyong mga paa, at sa likod ng mga lapida ay nakahiga ang mga multo ng mga patay.” Nakatingin si Hailey kay Travis Blake, takot na takot. Sa sobrang blankong mukha, kausap siya ng lalaking ito tungkol sa mga horror movies at mga kwentong multo sa isang sementeryo!

He immediately glance on his back when he heard a crackling noise, na tila mayroong malaking hayop ang dumaan sa pagitan ng mga mayayabong na damo. Linukob ng kaba si Ivory, his heart is beating so fast. And from the darkness that lingers on the forest, tila isang anino sa kadiliman ang gumalaw mula roon at unti-unti itong lumabas mula sa pinagtataguan nitong makapal damo... Napaatras si Ivo sa kaniyang nakita. A huge black wolf is now glaring at him, growling and as if it's setting daggers from its deathly stares.

Ilang sandali pa ang lumipas at nakarinig kami ng alulong ng aso, na para bang may pagkakahawig sa napapanood naming horror movie. Napansin kong bilog ang buwan at parang malapit lang ito sa amin dahil sa laki nito. Mula sa mga punong nakatanim sa paligid ay nagliparan ang mga paniki na natutulog sa bawat sanga ng punong-kahoy at umikut-ikot sila sa ere. "Bakit kasi takot ka sa mga zombie e panood lang naman 'yun. Bwisit, makikita natin sila ngayon."reklamo ko.

"Ha?" "Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita."