Biringan City Story Tagalog 소설 & 이야기

I go out of the car and I see the house na harapan ay mga pananim ng manga at iba pang pananim. 'Magandang tanawin at sobrang sarap simoy ng hangin nakakarelax...' Pumasok na ako sa loob ng bakuran na may sumalubong sa akin na batang lalaki. "Nay andito na po yung galing sa Maynila" malakas na tawag ng batang lalaki sa ina nito. "Aba! sulod didto ug paligo ang imong kamanghuran nga kamanghuran" may narinig ako nagsalita ng Cebuano at bumungad sa akin si Nay Crusing. Ang dati kong yaya

BRITTANY MONTENEGRO POV 'DAHIL hindi pwedeng hindi ako dumalo sa wedding anniversary nila Mommy, muli kaming bumalik ng mga bata sa Manila isang araw bago ang celebration "Diyos ko, Brittany, ano ang ginagawa mo sa mga ap ko? Bakit ang itim nila?" halos pasigaw na wika ni Mommy

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

Palapit na sila nang palapit sa isang malaking siyudad na nasa kanilang harapan. Makikita naman mula sa malayo ang nagagandahang mga bulaklak na may iba’t ibang mga kulay sa magkabilang gilid ng gate papasok sa city. “Nandito na tayo sa Hibiscus City.” Nasasabik na sinabi ni Jewel nang makita niya ang gate ng city.

Tila ba ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong bagay, at halatang nag-aalangan ang kaniyang mga kamay na tanggapin iyon. Napairap ako sa kawalan at nagpakawala ng isang sarkastikong singhal. "Duh? Huwag ka ngang magpainosente diyan, Yaya. Akala mo ba hindi ko alam na nagpapatira ka rin naman sa driver natin sa likod ng quarters?"

=Lumi Anastasia’s Point Of View= Napahinga ako ng malalim nang malanghap ko ang sariwang hangin na mayroon ang Pilipinas. “Mommy! Let’s go! I’m excited about this new city!” at ang englishero kong anak na sana ay tinagalog ko na lang. Madalas ay mas fluent pa siya sa akin sa wikang engles dahil iyon ang kanyang kinalakihan.

Fil Am's P.O.V. Habang nasa canteen kami. Oo, may kasama ako. Si Calvin. Kaibigan ko na siya simula nung dumating kami dito sa Pilipinas. Tumira kami ng nanay ko sa Digos City, Davao del Sur, Mindanao. Hindi ko alam kung anong exact name location namin at hindi ko rin alam kung anong name ng lugar namin ngayon. Basta ang alam ko na sa Digos kami ngayon nakatira. Hinihintay ko ngayon si Calvin na makabalik dito sa table namin.

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.

Tumango si Ling Yiran. Matapos marinig ang balita ng kanilang paglipat sa G City, ang nasasabik na ekspresyon ng maliit na bata ay unti-unting lumingon ng hindi maipinta na hitsura habang ang kanyang maliit na ulo ay nahuhulog. "Mamimiss mo ba ako kapag hindi mo na ako nakikita?"