Novel & Cerita Scary Ghost Stories

She is my classmate, at hindi lang dapat classmate ang ituring sa isang classmate. A white lady begin to emerge at my peripheral vision. Bakit may ganito dito? Sinabihan ko si Ulap na may paparating. Naalala ko tuloy 'yong mga kwento-kwento rito sa Grass na meron daw babaeng multong nakaputi na gumagala tuwing gabi but to see is to believe ika nga nila. Maybe this time, I will see that ghost, face to face. Well, ano gusto niya handshake? Kaya ko naman.

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

The whole house looks like that of a haunted house on horror stories, dark, scary and abandoned. Kung hindi lang napupuno ng takot ang puso ni Sapphire para sa posibilidad na ito na ang magiging kamatayan niya'y baka kanina pa siya nagsisisigaw dahil sa takot na baka lumabas na lamang bigla si Sadako sa kung saan, si Lotus feet o kahit mga tiyanak. She'll really die out of heart attack first than her father.

Ayun wala talagang tao sa labas ng monitor. Bigla akong nilamig, hindi kaya minumulto ako? Alam niyo iyong kwento ng mga killer ghost na tuwing pag patak ng alas tres ay nagpapakita sila sa biktima. Ganitong-ganito ang eksenang iyon eh. Huminga ako nang malalim at hinintay kung may magpapakita. Last na talaga ito at babalik na ako sa kwarto, medyo kinikilabutan na ako eh.

Sobra yung pangamba ang nararamdaman niya ngayon, in fact nanginginig na siya. “Sam, it’s alright. Don’t be afraid! We’re here.” Unti unti siyang huminahon. Nanatili kami sa ganoong posisyon hanggang sa bumalik sa normal ang paghinga niya. “I saw a ghost, Andrea.” Sabi niya. “Where?” Tanong ko. “In the supermarket.” Simpleng sagot niya. “A bad ghost?” “A good one.” Mahinahon niyang sabi. Nagtaka ako sa sagot niya. Nagtatako ako kung bakit ganoon ang reaction niya kanina kung hindi naman ito masama gaya ng inasaahan ko.

Malamig na din ang paligid kaya hindi ko mapigilan na mangaligkig at tumindig ang mga balahibo. "Wala naman sigurong multo dito diba?" Parang tanga na tanong ko. The last thing I want to happen right now is seeing a ghost. Baka abutan ako ng umaga dito dahil hinimatay na ako sa takot. I am not a coward, but it's totally different when you are alone in a dark place with eerie atmosphere.

Doon na nagsimula ang tuloy-tuloy na bangungot ko. Minsan ko na nga itong sinabi sa magulang ko pero ang sabi nila ay kapapanood ko raw ng mga documentaries tungkol sa paranormal. Pero alam ko na hindi 'yon ang dahilan. Dahil bakit iisang lalaki lamang ang nagpapakita sa akin? 'Di ba pag panaginip ay iba-ibang scene ang makikita mo? Ang sa akin ay paulit-ulit lamang na scenario. Minsan pa nga ay naglalakad daw ako mag-isa sa isang daan na may nagkalat na mga manika. Na kung hindi buo ay walang ulo o kaya'y kamay at paa pero gumagalaw sila na animo normal na tao. Tapos kakausapin pa ako ng manika at luluha ng dugo dahilan para magsisigaw ako sa takot. Bigla lamang na magbabago ang paligid kun

I jump in horror nang may kalabog akong narinig sa kwarto na iyon kaya mabilis akong tumakbo papasok sa kwarto, at nagtakip ng kumot. “Wife? What happened?” Nag-aalalang tanong sa akin ni Nik na ngayon ko lang napansin. “Nick may multo yata sa kabilang kwarto,” natatakot na bulong ko sa kanya habang pinagpapawisan na ako. “I have been living for decades in our house and I never see a ghost.” Hininaan ko ang volume baka kasi marinig siya ng multo.

Hintay ka lang Finnshole, I'll make my retaliation against you so unforgettable that you won't soon forget it. Nang makarating kami sa sasakyang lahat, ay tinanaw kong muli ang abandunadong building. Mukha talaga siyang haunted; it's a tenth-story building, nag-iisa lang siya dun, and there's also tall grass surrounding the building. I'm not really familiar with this place, but parang nalalayo na siya sa civilization. Parang dead end na kasi 'to.