Villa Abah 18

My wife, Rosalie Lockwood, locks me up in a villa located in the suburbs for three days because I've forgotten to feed her first love's dog once. Unfortunately, the villa somehow gets set on fire. I call Rosalie for help and beg her to tell me where she's hidden the key. But she merely replies lightly, "Today is Caleb's birthday. Don't think about ruining this big day for us! Once Caleb's mood lightens up after we're done celebrating his birthday, I'll let you out." I try to save myself, but the water supply in the villa is already cut off. Soon, the signal goes out, too. I can only watch as I get surrounded by the ruthless inferno. Eventually, everything in the villa is reduced to ashes. Even when I'm burned to nothing but bones, help still never comes for me…

In the empty villa, Celia Quinn sat motionless on the sofa. It wasn't until much later that the villa's front door swung open, and Lucas Shaw stepped inside. His gaze paused briefly on her, then his expression turned cold. "Yvonne is running a fever today. Why did you keep calling me?"

Aku tak menyangka lokasi proyek bisa seterbuka ini. Mendengar suara pasangan suami istri yang bekerja di proyek dari ranjang sebelah, jaraknya bahkan tak sampai dua meter dan suara mereka yang tak kunjung berhenti, membuatku tak tahan dan mulai menggesekkan kedua kakiku...

Since I moved into this apartment, I kept dreaming about a man every time I fell asleep. The man told me he was my husband. However, I had only just started college. When I woke up, my lower back ached, and my body felt sore. My neighbor was a psychologist, and he prescribed some medication to help me sleep. Unfortunately, the dreams became even more real. One night, the man leaned close to my ear and whispered, “You can’t escape me.”

„Hmm, nicht dort… man hört sonst das Geräusch…“ Kurz nach dem Fest organisierte die Firma einen Teamausflug zu einer wilden Thermalquelle in den Bergen. Auf dem Rückweg stellte sich heraus, dass die Straße gesperrt war – alle mussten über Nacht an der wilden Thermalquelle bleiben. Als ich zum ersten Mal woanders übernachtete, kam meine besondere Konstitution aus Versehen ans Licht. Ich hatte keine andere Wahl, als jemanden um Hilfe zu bitten. Am Ende entschied ich mich für den Mann, der am ruhigsten wirkte. Was ich nicht ahnte: Er durchschaute mich vollkommen – und nutzte das gnadenlos aus.

"อ๊ะ อย่าจับตรงนั้นสิ เดี๋ยวก็ได้ยินเสียงน้ำหรอก..." พอเลยเทศกาลไหว้พระจันทร์ไปไม่นาน บริษัทก็จัดทริปแช่น้ำพุร้อนกลางป่าบนเขา คาดไม่ถึงว่าถนนขากลับจะถูกปิดแบบกะทันหัน ทุกคนเลยจำใจต้องค้างคืนอยู่ที่จุดแช่น้ำพุร้อน เป็นครั้งแรกที่ฉันต้องค้างคืนข้างนอก แล้วฉันก็ดันเผลอทำให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองมีสภาพร่างกายที่พิเศษ สุดท้ายเลยจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น และคนที่ฉันเลือกก็คือผู้ชายที่ดูเงียบขรึมที่สุดคนนั้น ไม่คิดเลยว่าฉันจะถูกเขาจัดการเสียจนราบคาบ

หลังจากสามีของฉันเสียชีวิต ฉันก็ปล่อยตัวปล่อยใจมากยิ่งขึ้น ทุกครั้งในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด ฉันอยากจะถูกใครสักคนบดขยี้หัวใจที่รวนเรของฉันอย่างแรง ร่างกายที่รุ่มร้อนทรมานฉันอยู่ตลอดเวลาเหมือนสมัยสาว ๆ ฉันจึงทำได้เพียงต้องไปปรึกษาหมอในคลินิกชนบทเพื่อรักษาอาการที่ยากจะอธิบาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะ…

Aku mendaftarkan anakku ke playgroup dan tak disangka mereka memberiku kartu pijat di spa sebelah. Begitu memasuki ruang pijat, aku terkejut karena terapis terbaik yang memijatku itu melakukan sesuatu padaku….

Di depan kolam renang, sosok pelatih yang tampan itu membuatku benar-benar terpikat. Aku begitu menginginkan kontak fisik dengannya, tetapi setelah keinginanku terwujud, aku justru menyadari bahwa aku telah jatuh ke dalam cengkeramannya ….

"ขอร้องล่ะค่ะพี่ อย่าดันเข้ามาอีกเลย ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้วนะ" ท่ามกลางคอนเสิร์ตที่ผู้คนเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่างให้หายใจ ชายคนหนึ่งที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังฉันพยายามเบียดกระแทกสะโพกเข้าหาบั้นท้ายของฉันอย่างต่อเนื่อง ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ วันนี้ฉันดันเลือกใส่กระโปรงสั้นกุดอวดเรียวขา โดยที่มีเพียงกางเกงในจีสตริงตัวจิ๋วปกปิดไว้เพียงน้อยนิดเท่านั้น แต่แล้วชายคนนั้นกลับอุกอาจถึงขั้นเลิกชายกระโปรงของฉันขึ้น แล้วกดแนบส่วนแข็งขืนเข้ากับร่องก้นของฉันโดยตรงอย่างไร้ยางอาย บรรยากาศในงานเริ่มร้อนแรงและเร้าอารมณ์ขึ้นทุกขณะ ฝูงชนด้านหน้าเบียดโถมเข้ามาจนฉันเสียหลักถอยหลังไป ทันใดนั้น ร่างกายของฉันก็พลันเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่าน ดูเหมือนบางสิ่งบางอย่างจะสไลด์เข้าไปข้างในเสียแล้ว...