Violet Object Novels & Stories

Kitang kita ko ang dalawang Violet na buwan na s'yang kagagawan ko noon—teka hindi kaya— Huli na ng maralize ko dahil agad na bumulusok ang kulay violet na liwanag mula sa dalawang buwan at papunta ito sa kinalalagyan ko. “Ahhhh!!!”

Kasunod nito ay isang van. Una, ilang siga ang bumaba mula sa van. Puno ng masamang intensyon ang mga mata nila habang ngumisi sila sa maliit na supermarket. Pagkatapos, bumukas ang pinto ng kotse, at bumaba si Violet nang naka-high heels. Tinitigan niya ang dalawang tao sa harapan niya nang may pangmamata. “Hindi na masama. Talagang nagsimula kayo ng maliit na family business ngayon?”

Tinignan niya ito isang bracelet na kulay violet . "halla tita parang tunay na batovang nakalagay sa braclet na ito . Amethyst stone right?" parang ayaw tanggapin ni Zaira ang bigay ng ginang sa kanya .Mahal masyado ang appreciations niya bilang isang bagong kaibigan .

“At nang umuwi siya… medyo amoy pang babaeng pabango siya. Hindi iyong pabango ko.” Nanahimik ang kabilang linya nang ilang segundo. “Anong brand?” “Hindi ko matukoy. Pero siguradong pabango ng babae. Iyong medyo mature ang amoy.” “At hindi mo siya tinanong?” “…Hindi.” “Area!” biglang tumaas ang boses ni Violet. “At pinabayaan mo lang siyang umalis? Hindi ka man lang naghinala?”

Posible rin na tumulo ang tubig mula sa balde ng tagapaglinis, dahilan para madulas siya sa basang sahig. Ngunit hindi mahalaga ang dahilan. Ang mahalaga ay ang pagsabog ni Violet. Sa kabila ng karaniwang metikulosong atensyon ni Violet sa kanyang imahe, may mga indikasyon nitong mga nakaraang araw na ibinubunyag niya ang kanyang kahinaan. Siguradong marami na siyang pinagdaanan. Nang makatagpo siya ng insidenteng ito ngayon, sumabog ang negatibong damdaming pinipigilan niya. Sa kasamaang palad, may hindi lamang nakasaksi sa kanyang pagsabog ngunit naitala rin ito.

dagdag ko pa. Hindi naman sila makapaniwala sa sinabi ko dahil ito ang unang beses na sasabay sila sa akin. And they're obviously scared of me. "Ate said you can join us for breakfast, huwag na kayo matakot sakanya, hindi niya kayo kakainin." Sumulpot na si Violet sa pintuan, suot ang isang lacy strap black dress at nakasuot din siya ng photochromic eyeglasses na bumagay sa outfit niya.

Hindi na siya nagsalita pa ulit. "Damon! They're here." Biglang bumukas ang pintuan ng silid at pumasok ang lalaking kulay violet ang buhok. May hawak siyang stuff toys na kulay brown. "Lower your voice, twin." The boy with shoulder length hair said. Sobrang gwapo ng kakambal niya, maamo ang muka nito at mukang anghel. Violet set of eyes, hindi ako makapaniwalang nag eexist ang ganyang kulay ng mata. Amazing!

Ang ganda naman ng kwartong ito. Lahat ng gamit dito ay kulay violet, 'yong wall naman ay kulay puti. May flatscreen at sofa, study table, queen-size bed, malaking walk-in closet na kulay violet din. Lumapit ako sa may malaking kurtina na kulay violet, nang hawiin ko iyon ay may glass-sliding door. Isa pala itong veranda. May glass table sa labas at may apat na sofa na kulay violet din, may nakapatong na kulay violet na vase na may bulaklak na kulay violet.

Kapuwa hubad at na dinarama ang sagad na baon ng kanilang magkasanib na katawan. Ilang beses sila sa ganoong posisyon hanggang sa mapagod at kapuwa makatulog. Pero ilang sandali lamang ay dahan-dahang kumilos si Violet para bumangon. Nagmadali siyang bumaba at nagbihis. Muling isinukbit ang baril sa beywang at kinuha ang kahon ng assault riffle na dala niya kanina saka nagmadaling lisanin ang bahay ng nobyo.

Kulang na lang maghalikan sila sa harap ko. Napatigil ako nang makita ko si Violet. Dahan-dahan niyang hinaplos ang braso ni Nikolai, pababa hanggang sa kamay niya. Pagkatapos ay pinaglaruan pa niya ang relo sa pulso ni Nikolai na parang pag-aari niya iyon. Tumingin ako sa mukha ni Nikolai. Ngumiti lang siya. Mukhang nag-eenjoy pa. "Yun lang ba ang kailangan?" tanong ni Violet. A seductive whisper voice.