Virtual Center By Raissa Claire Rivera Novels & Stories

"And what does the future look like in your head?" "Honestly?" humarap ako sa kaniya, nakatingin sa mga mata niyang seryoso. "Natatakot ako. I’m afraid of being swallowed by the Rivera name. Kilala ako bilang Liannah Vezqua—ang babaeng nagbangon ng sariling kumpanya mula sa abo. Pero kapag naging Mrs. Rivera na ako... paano kung makalimutan na ng mundo kung sino ako?"

Sa TV, sa F******k, sa YouTube—sabay-sabay na nag-live ang mukha ni Cassandra Rivera. Naka-upo siya sa ospital, suot ang simpleng puting damit. Wala siyang makeup. Kita ang pagod sa mata niya, pero ang boses niya ay malinaw at matapang. "Magandang umaga po," simula ni Cassie. "Ako po si Cassie Rivera. Fiancée ni Gabriel Altamirano. At ina ng limang-taong gulang na batang si Lucas, na ngayon ay nakahiga sa ospital dahil sa isang 'aksidente' na sinadya ng mga taong ganid sa kapangyarihan."

Hindi siya tanga para gumawa ng eksenang makakasira sa kanya. “Ah, Ate…” pilit niyang bati, halos pabulong at puno ng pamimilit sa sarili. Tumingin lang si Chloe sa kanya at ibinaba ang tingin, tahimik. Nilunok ni Cienna ang kaba bago siya tumingin kay Violet. “Tama siya. Si Chloe… siya talaga si Mrs. Ramirez,” mahinahon ngunit malinaw niyang sabi.

Habang kumakain kami ng pritong isda at sinigang na inihanda ng local kitchen, pumasok si Claire na may bitbit na tablet. “Architect, check niyo ‘to. Lumabas na ‘yung teaser ng *Design Horizon* sa I*******m nila,” tuwang-tuwa na sabi ni Claire. “Tignan niyo ‘yung cover photo, ‘yung shot niyo ni Sir Rajah sa veranda ng Villa 1!”

'' turo nito sa unahan. Kinakabahan naman tumayo ang babae. Pinagmasdan ko naman si Ms. Porsalena habang nagpapakilala pa ang iba. She's pretty behind her strict and thick eyeglasses. Maybe she's in her 40s now. Nang si Vera ma ang sumunod ay umayos ako ng upo. ''I'm Venice Raniella Lopez, 16 years old. You all can call me Vera for short.'' hindi nagsalita si Ms. at inilipat lang ang tingin sa akin.

Rivera. “Okay naman na po Ma’am, naidala na rin po siya sa hospital.” Sagot ni Sandra. Nakahinga naman ng maluwag si Mrs Rivera. “Mabuti naman kung ganun. Akala ko talaga may mangyayari na sa kaniya. Nabalitaan kong ikaw ang nag-CPR sa kaniya, well done Miss Verzosa.” Napangiti naman si Sandra dahil first time niyang mapuri ng supervisor nila.

Ngunit sumisiksik sa utak nyang masaya na ito kay Rain at siguro ay kasal na ang dalawa. Tumungo naman tayo kay Klaire, ano na nga ba ang nangyari sa kanya? A. Pinakasalan na si Niall. B. Hindi pa rin nakakapag move on. C. Nasa outer space? Ay! Wala pala sa nabanggit. So ito na si Klaire Louise Lim.

Ang power core room ay naging sentro ng mundo ni Mariel. Ang kulay asul na ilaw ng mga server ay nagpapatingkad sa kanyang anino habang nakatutok siya sa transfer bar ng kanyang data drive. Sa labas, ang chaos na sinimulan ni Rafael ay nagbigay ng eksaktong buffer na kailangan niya. One minute and thirty seconds left.

At nang tumutok na ang lahat ng camera sa kanya, siya’y ngumiti ng bahagya. “I kept my identity in silence because sometimes… it’s not the face that should matter, but the vision. Tonight, you all saw Véraise win—not because of a name, but because of hard work, resilience, and innovation. And now, you finally see me. Yes… I am Alyssa Ann Ramirez—founder and owner of Véraise.” Muling sumiklab ang sigawan at palakpakan. Ngunit bago pa tuluyang lamunin ng kasiyahan ang atmosphere, isang pamilyar na tinig ang sumingit mula sa gilid.

"Live in three... two... one." "Good evening to everyone watching. My name is Stefanie Rivera Zubiri. I am the wife of Adrian Zubiri, and for months, you have heard various stories about my background, my marriage, and our family. Tonight, I am here to reclaim the narrative... not as a victim, but as the daughter of Elias Rivera," panimula ko. Ang boses ko ay kalmado pero may awtoridad na bumasag sa katahimikan ng kwarto.