Novel & Cerita Weathering The Storm

Isa pang kulog, napaigtad ulit ako. “I… I don’t really like storms.” Tahimik siya sandali, tapos narinig kong gumalaw siya. “Want me to turn on the light?” “No, it’s just…” Isang malakas na kidlat at kasunod na malutong na kulog ang nagpasigaw ng mahina sa akin. Hindi ko na napigilan, kusang lumabas ang mga salita: “Can you… lie down here? Just until the storm’s over?”

Dagdag ni Damon. “Medyo nag aalala, nasanay ako na walang gumugulo sa akin sa normal na araw lang. Hindi tayo katulad ni Flame si Flame wala siyang pakialam sa ibang tao tulad mo wala kayong pakialam sa iisipin ng mga tao.” Wika ni Storm.

Kailangan niyang mag-adjust sa ugali ng bata niyang asawa dahil sa labing limang taon na agwat ng kanilang mga edad. “Look, get down there and I will bring your father here.” Mahinahong wika ni Storm habang nakapamewang ngunit panay ang sulyap niya sa kanyang mga tauhan. Dahil sa oras na mahuli talaga niya ang isa sa mga ito na nakatingin sa kanyang asawa ay hindi siya magdadalawang isip na barilin ang mga ito.

Tanong ko ngunit hindi sila ang tinatanong ko kundi ang hangin. “Ang problema hindi naman kasi sila tao, at hindi rin sila matino..” wika ni Damon habang umiinom ito ng Zesto na juice. “Tao sila gago, hindi lang sila matino..” mura ni Storm kay Damon. “Tangina mo pareho lang ‘yun, mag adjust na lang ‘yung nakikinig..” sagot ni Damon sa kanyang pinsan na kina pigil ng tawa ng mga babae at ni Onze.

sagot ko, bago ko siya hinalikan ulit—malambot, mabagal, parang huling eksena ng pelikula. At sa gabing ‘yon, sa ilalim ng ulan at mga ilaw ng siyudad, alam kong natapos na ang giyera. Hindi dahil pinatahimik namin ang mundo—kundi dahil marunong na kaming magmahal kahit maingay ito. > “For once, we didn’t fight the storm,” bulong ni Damien. “We danced in it.”

Tanong ni Damon habang nakahiga ito sa ibabaw ng kanyang sasakyan. “Edi wala ng thrill kingina ka, pwede ba manahimik ka na lang? Hayaan mo si Flame.” Iritang sagot ni Storm sa kanyang pinsan. “Ang komplikado kasi ninyo mag isip pwede naman na—- ano ba?! Nambabato ka agad, pag nabasag windshield ng sasakyan ko bayaran mo ‘to!” Asik ni Damon. “Palunok ko pa sayo pambayad ko! Manahimik ka lang!” Sagot nito Storm dito na kina tawa naman ng pinsan nitong si Damon.

Hindi namamalayan ni Ali na nasa harapan na siya ng townhouse na inuupahan ni Leighton. Walking distance lang ito mula sa chapel. Wala siyang choice dahil para silang basang sisiw. Naging mapaglaro ang tadhana dahil matapos sabihin ni Leighton ang nararamdaman nito sa kanya ay bigla namang bumuhos ang malakas na ulan. Sinabi naman ng Weather App na hindi uulan ngayong araw naging taliwas iyon kinagabihan. Madalas namang pumalya ang Weather App dahil sa climate change pero naging playful ang tadhana sa kanilang dalawa.

Ang walang gatol at dere-deretso nitong sabi. Parang bulkan na biglang sumabog ang galit ko! How could Storm did this to me?! Kakilala niya ang hayop na 'yon? Saksi siya kung gaano ako nasaktan sa pag-iwan sa akin ni Tasha! Saksi siya na para akong tanga sa pagpapahanap saang sulok man ng mundo! Saksi siya kung ilang gabi na nagpapakalunod ako sa alak para lamang kahit paano ay makatulog ako dahil sa matinding lungkot at pagkabigo!

strikta niyang sabi. Hindi na naghintay pa ng karugtong no'n si Blythe at tinalikuran na niya kaagad si Addi. She just had another argument with Stormi, and her attacks were bullets that's inflicting so much pain inside her chest. Each day the world never fails to slap her with the guilt of what she did but what do they want her to do?

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.