Wedding Quotes Funny の小説・ストーリー

Sagot ni Quinette. Nagtayuan ang kanilang mga bisita at nagsipalakpakan sila, ang wedding singer naman ay umawit ng Araw Gabi. Binati naman sila ni Father. " Mabuhay po ang bagong kasal.!" Ani nang pari at pumalakpak din. "Maraming salamat po father." Sabay na sagot nila Randell at Quinette. "Beshie.... Sobrang saya ko para sa ionyo ni Randell, congrats!" Masayang sabi ni Rhiane at yumakap nang mahigpit sa kanyang bestfriend.

Napangiti siya. Muli itong tumawa at binuhat siya na ikinabigla niya. “Kahit buhatin kita ng ganito maghapon hindi ako mapapagod, my wife.” Napahawak siya sa batok ng asawa niya at ngumiti nang matamis. “Congratulations, newly weds!” “Best wishes” Iyon ang maririnig sa paligid habang lumalakad sila sa red carpet papunta sa reception area. Sumalubong ang mga petals at kung ano anong pampaswerte sa kanila.

Ngumiti si Shaun. “Magaling. Marami ka natutunan na quote mula sa mga romantikong pelikula, huh? Noong unang nakilala kita, nilandi mo ako gamit ang quote na “Hindi ko maiwasan maging masaya ngayon at nakilala ko na ang mahal ko sa buhay.’ Sabihin mo pa sa akin anong alam mo. Subukan mo gamitin iyon ngayon.”

Sabi ko naman. "Lablab, kakaiba ka naman magbigay ng wedding bow, masyadong scary." Nakangiwi na sabi ni Jeran sa akin. "Huwag kang mag-alala Love, mahal naman kita, at hindi ko hahayaan na masira ang pamilya na binubuo pa lang natin. Naninigurado lang ako saiyo na hindi scripted yang wedding vow mo. Hindi man naging maganda ang naging umpisa natin, hindi ibig sabihin ay wala na tayong pagkakataon na magmahalan. Basta matakot ka lang sa baril ko, wala tayong magiging problema." Nakangiti kong sabi sa kanya at hinalikan kong muli ang kanyang labi.

“Cake? Para saan?” I sighed deeply and faked a smile as I pick up my things. “It’s our wedding anniversary today…” Hindi ko alam kung mapapahiya ba ako habang sinasabi ‘yon o malulungkot. I’m so pathetic. Kahit ako ay nagtataka na rin kung nasaan na ba ang awa ko para sa sarili. Mindy scoffed and smiled sarcastically. She even clapped her hands for dramatic effects. “Wow, what an amazing coincidence! Anniversary now, divorce later!”

“I know right. Naka-Myra ako. Hahaha. Joke lang, silka lang ako. Binasa ko kaya yung wedding schedule na kailangan sundin yung tradition ninyo.” “Alam mo pala. Marami pa tayong gagawin.” “Hmmm. Ang ganda ng Wedding day natin kahapon kahit fake. Napaka-well organize, sana totoo na lang.” I stare at her. “Hahaha. Joke lang. Ayaw ko sayo Jeff! Sana ma-afford ng Mr. Missamy Charm ko ang wedding na yun.” Parang may kung anong tumunog na alarma sa isipan ko.

She giggled, enjoying the mixture of amusement and joy on his face. "No," she answered, laughing even more when disappointment crossed his face. "Pero isang linggo na akong delayed kaya kabahan ka na." Ang dismayang dumaan sa mukha ni Quaro ay mabilis na nawala nang marinig ang huling sinabi niya. His face lit up, and his voice was full of hope when he said; "Do you know what wedding bells sound like?" Ang ngiti sa kaniyang mga labi ay unti-unting nawala nang marinig ang tanong nito. "W-What?"

Mayroong marriage booth sa kanan at sa kaliwa naman ang jail booth tapos ang iba ay nakapalibot na sa kanila. "Tama yan. Pagkatapos ikasal, ipakulong. Para man lang hindi lang kami masaya ngayon." Natawa ako sa sinabi ni Kia. "Ay wait." Napatingin ako sa kaniya tapos nakita ko na mariin siyang nag-iisip. "Bakit?" "Kung magpakakasal sila tapos makukulong, tamang tama. Hanggang kulungan walang iwanan. For better or for worse ang peg non." Napahagalpak kami ng tawa dahil sa sinabi niya.

May pagkain pa siyang nakita sa side table niya para hindi siya magutom sa loob. "Dont' worry, my love, alam nila kung ano ang milagrong ginawa natin sa kwarto." Naibulalas niya ito nang ito ang sabihin ni Venice mismo kagabi. "They enjoyed my company and the food." Napangiwi siya nang maalala pa ang sinabi nito, "And they thanked us for inviting them. We will give the invitations to them when everything is set for the wedding. Lord!" Nakuyom niya ang mga kamao nang biglang bumukas ang elevator. "Damn it, Venice." Hindi niya mapigil ang sariling 'wag alalahanin ang lahat. That should be memorable but she ruined it again and turned out as an embarassment.