Romans & histoires Funny Quotes On Marriage

"Wala namang pinagkaiba kung kasal ka o hindi. Hindi na yan batayan sa panahon ngayon. Married or not, iiwan ka pa rin ng lalaki. Isn't it what happened to you and Dad? Kasal kayo diba? Where is he now? Nasa kandungan ng mas bata at mas sariwa sayo. So don't talk to me about marriage and wedding being sacred, because to me, their bullshits, an excuse to hurt someone, especially women." "Kasal ? Kasal? Wala akong pake d’yan. Kung hindi karin naman lubos na mahal ng kasama mong ikakasal diyan. Magaaksaya ka lang ng oras!"

"By the way, saulo mo na ba ang speech mo para mamaya?" "I skimmed through it. I can just read it out later." "You should pay more attention on how you'll deliver it. I know how you're charismatic and all but sometimes you mispronounce words." "Huwag mo kasing lagyan ng mahihirap na salita, love." "Make your own speech then." Natahimik siya sa banat ko. Ako na halos gumagawa ng trabaho niya. Well, it's part of the deal and one of the reasons he agreed to marry me but seriously, he's being too carefree.

Kung ano-ano lang, kahit kailan ay hindi kami nawawalan ng mga bagay na mapag-uusapan, kung saan-saan na napunta ang kwentuhan namin, sa mga artista, sa fashion industry, music industry, business, sa mga tsismis sa school hanggang sa mapunta kami sa usapan tungkol sa pag-ibig. "Siguro ganun yun," napatingin ako sa malayo, napunta ang usapan namin tungkol sa mga loveless marriage, yung mga kasal na tipong nagsama lang para sa pera, kapayangrahinan o posisyon pero walang pagmamahalan, gaya ng sa amin ni Adam. "Siguro may mga tao lang talaga na hindi para sa kanila yung love na yan." "Tingin mo?" tumango ako. "Bakit naman? So hindi ka naniniwala na merong tao diyan na nakalaan para sayo?"

Huminga ako nabg malalim at parang sa anumang sandali ay gusto ko na lang magwalk out sa harapan niya. "Sometimes, marriage doesn't work. Nagka-asawa at anak ka man ay puwedeng masira ang pamilya n'yo at maghiwalay din kayo." sabi niya. _Yareli, kaunting pagtitimpi pa._ "Bakit mo ba sa 'kin sinasabi 'to?" hindi ko mapigilang tanong.

Sinubukan kong tatagan ang loob ko sa susunod pang sasabihin. "Gavin and I were just forced to get married 3 years ago. Pwede po bang 'wag nyo na ulit kaming pilitin ngayon? Kasi ang kasal, nararapat po yun sa dalawang taong nagmamahalan, hindi para sa kapakanan lamang ng isang bagay. Sana po hayaan nyo nalang kaming magdesisyon sa gusto namin. 'Wag nyo na po kaming pilitin." I added.

“Bakit naman ayaw mo? At saka, sinabi mo na nang una pa lang na hindi mo ako gusto. At hindi mo ako magugustuhan, at ginagawa mo lang ito dahil sa kagustuhan ng iyong lolo. So why not? You can divorce me if I’ll take the money. Hindi ba napakaganda na iyong dahilan to get rid of me.” Napalunok ako. Hindi agad ako nakapagsalita sa mga sinabi niya. At habang sinasabi niya iyon ay humakbang pa siya palapit sa akin kaya napapaatras naman ako ng hakbang palayo sa kanya. “As I remember someone saying before their marriage, ‘I don’t love you. I can give you nothing but marriage.’ hmmm,” Mas lalo akong hindi nakaimik, hindi masalubong ang mga mata niyang nakatitig sa akin. Magkakasunod ang ginawa ko

Lalo na sa— "You're getting married." Muntik akong mabulunan sa iniinom kong tubig. "Ano?!" Hindi man lang siya tumingin sa akin. Parang nag-uusap lang kami tungkol sa panahon. "You're getting married." "Daddy, are you insane?" "Watch your mouth." "No, seriously!" Halos mapatayo ako sa inuupuan ko. "Marriage? Saan galing 'yan?!"

Agad na pinaskil ng matanda ang ngiti noong lingunin siya ng anak na wala pa ring bahid ng emosyon ang mukha. "It seems like you're getting trouble with your married life," bukas ng Don sa usapan. Kumibot ang mga labi ni Juancho, "What? I just got married and happily living with my wife," madiing sagot ni Juancho. Muling tumawa ang Don, "Oh, sooner or later you'll lose your appetite with your wife, and you will get a new girl. I swear. I've been there, Juancho. We're the same," makahulugang sambit nito.

Nang marating namin ang pinakatuktok, namangha ako sa ganda ng city lights ng London. “Cheers, my love—to our marriage, and to a lifetime of laughter, love, and beautiful moments together!” matamis ang ngiting sabi ni Abe habang iniaabot sa akin ang isang baso na may lamang wine. Totoo ba ang narinig ko? A lifetime together? “To our marriage!”

Napasinghap ito pero naagawa pa rin nitong tugunin ang halik niya. "You must love me so much, eh?" Nang-aakit na bulong nito sa kaniya. "Can we ditch the wedding?" Bulong niya dito. Kaagad naman siyang nakatanggap ng batok mula dito. "I'm a battered husband already," komento niya. Muling nagkaroon ng tawanan sa loob ng simbahan maging ang pari ay tumatawa na. "Our wedding is gonna be hilarious," muling komento niya.