Wedding Quotes Funny Novels & Stories

O dahil limousine ang sasakyan kaya hindi namin ramdam ang takbo ng sasakyan? O baka sa sobrang init ng aming katawan at paghahangad na magkaisa ay hindi namin alintana ang malubak na daan? “Kung hindi mo pa ipapasok iyan ay hayaan mo ako ang gumalaw. I can fvck you… you know.” Sumilay ang pilyong ngiti sa labi nito. “Nutty girl. I like that, sweety. It’s our wedding day, so let me do the work—Ughh!”

Ang saya nilang tingnan, masayang nagkukwentuhan at umiinom ng wine samantalang kami ay parehong hindi makagalaw sa kinauupuan, hindi makakain dahil sa sinapit naming dalawa na hindi naman namin kagustuhan. “Let’s have a toast for the two newly wedded couples. Mabuhay ang mga bagong kasal! Cheers, everyone!” anunsiyo ng host, at sabay-sabay nilang itinaas ang kanilang wine glasses para mag-toast sa isa’t isa.

And to have a couple of cocktails in the process. So let’s get on with it already! Please be seated." wika ng assistant. SHARING OF PRIEST THE WORD OF WISDOM.. Pagpapatuloy ng Priest sa kaniyang magandang word of wisdom na ibabahagi sa ikakasal. "A good marriage must be created. In marriage the “little” things are the big things. It is never too old to hold hands. It is remembering to say, ”I love you” at least once a day.

Sumilay ang pilyong ngiti sa labi niya habang si Hera naman pigil ang pagtawa ng makita ang reaksyon ni Rhayan. Muling nagpatuloy si Hera sa kanyang wedding vows habang iniinda ang mga malagkit na tingin ni Rhayan sa kanya. “Noong niligawan kita hindi ko alam na ganun kita kabilis mapa oo. Feeling is mutual.” Nang tingnan niya si Rhayan lalong nang-aakit ang mga mata nito habang nakatingin sa kanya. Ramdam niyang gusto na siya nitong buhatin at ilabas sa venue dahil sa pagpigil ng gigil nito. Nanatili lang nakabuka ang labi ng lahat habang nakikinig sa vows niya. Sinadya niyang idaan sa joke ang lahat dahil ayaw niyang maging emosyonal siya sa pagsasabi ng vows niya. Ngunit hindi niya talaga

Napasinghap ito pero naagawa pa rin nitong tugunin ang halik niya. "You must love me so much, eh?" Nang-aakit na bulong nito sa kaniya. "Can we ditch the wedding?" Bulong niya dito. Kaagad naman siyang nakatanggap ng batok mula dito. "I'm a battered husband already," komento niya. Muling nagkaroon ng tawanan sa loob ng simbahan maging ang pari ay tumatawa na. "Our wedding is gonna be hilarious," muling komento niya.

Nag-umpisa siya. "I’m so happy that I finally have a chance to see my friend getting married! You deserve to be loved and appreciated, and I’m so happy that you found someone who is perfect for you. I hope you’re not overthinking after your wedding day! Just stop using your brain and listen to your heart. May your wedding become the most wonderful memory, and i can’t wait to see the both of you...grow old together. Congratulations, man!" he then raise his glass. Ganoon din ang iba nang matapos siyang magsalita.

Hindi naman mapigipan ng mga bisita ang matawa sa kulitan ng mga ito. Pagkatapos ng mga mensahe sa bagong kasal ay itinaas ng lahat ang mga baso nila na may lamang wine at nag-toast ang lahat. "May I have a dance with my beautiful wife?" Lihim na kinilig siya sa sinabi nito. "Sure my husband," malambing niyang tugon at ngumiti ng malapad.

“Cheers!” “For their wedding!” I smiled as I took a sip on my drink. Napipilitan man sila ay wala silang magawa. I have them wrapped around my fingers. May hawak ako’ng alas laban sa kanila. Either they follow me or someone they love dies... And I am sure as hell they didn’t want it to happen! “Cheers for me and Ezekiel and for us to have a long lasting marriage!” I offered a toast. “Cheers!”

Pagkatapos namin mag dinner ay lumabas na agad kami para magpaalam sa isa't isa. "Beshyy, thank you sa time ha? Maybe next time ulit." she smiled and touches my face. "Good luck to your wedding. I'm so much happy for you. Be happy to your wedding, I know he may be the best man for you." ani ni Julliene sa akin na dahilan para mapatulo ang luha ko at niyakap siya. "Thank you besh, don't be miss at my wedding. I'll wait for you there. Isama mo si Carl, babawi ako sa wedding niyo." and I slowly wipe my tears.

“We’re good. Okay? Don’t worry about it.” Sa paligid nila, unti-unting tumahimik sa panonood sa kanilang dalawa. There were oohs and awwws. Then, suddenly, someone asked for a toast and they were all standing, holding their glasses, and all their best friends and families were toasting to the happiness of their marriage.