What Makes A Human A Human Novels & Stories

Kung ikukumpara sa eksenang nasa harapan ko ngayon, masuwerte pa pala ang mga taong pinalalaki na parang mga hayop kanina. Dahil kahit pagsamahin pa ang lahat ng tao sa kwartong ito, hindi pa rin sila mabubuo bilang isang kumpletong tao. May nawalan ng kamay, may nawalan ng paa, at may nawalan ng ibang bahagi ng katawan. Mayroon pang isang magandang dalaga na kalbo.

Hindi ko alam kung ano ang mas mahirap tanggapin—yung katotohanang matagal na silang nakakulong rito, o yung realization na naniniwala talaga si Vaughn na iniligtas niya sila. At mas nakakagulo iyon kaysa dapat. Kasi kung masamang tao lang siya, mas madali sana. Mas madaling kamuhian. Mas madaling layuan. Pero hindi. May humanity pa rin sa kanya, kahit baluktot na ang paraan niya para protektahan iyon. At iyon ang pinaka delikadong klase ng tao. “Hindi ka dapat nandito.”

Ang Human Race ay mas mabunga kumpara sa iba pang mga lahi. Bagama't ang isang makapangyarihang cultivator mula sa ibang mga lahi ay nangangailangan ng hanggang daan daang libong panahon upang magkaanak, ang karaniwang tao ay maaaring manganak ng isang sanggol sa loob ng isang taon. Gayunpaman, hindi tulad ng iba pang mga lahi, ang lahat ng mga bagong panganak na tao ay ipinanganak ng walang anumang cultivation base.

Alam kong hindi niya iyon magagawang gawin o maisakatuparan man lang. Dapat ko na rin sigurong tanggapin na kahit anong gawin ay hindi na maibabalik sa dati ang lahat. Oras na sigurong tanggapin na hindi na magkakaroon ng kumpletong pamilya si Akihiro. Because in truth, family is what makes us human. Our primal desire to be loved and accepted. What is love if not the core reason we push through our days, and a large percentage of that stems from our longing for family and community.