The Human Condition Novels & Stories

Palagi na lang ba kaming magtatago sa dilim? Bakit parang hindi na maubos at mawala-wala ang mga problema sa buhay ko? Sa buhay namin ni Akihiro? Akala ko ayos na. Akala ko pwede na kami. Bakit kailangan bumalik na naman kami sa una? Why does God allow pain and suffering? Since becoming a Christian, I've noticed a pattern in humanity's perpetual relapse into ways we don't want to act, into who we don't want to be, and, at some point, our persistent strive to be better.

Hindi ko puwedeng patuloy na isara ang aking sarili sa ibang tao. “Bibigyan kita ng pagkakataon sa isang kondisyon,” sabi ko sa pagkatalo. Siguro sa gamot o sa iba pang bagay, nagdesisyon akong magpakatotoo. Pagkatapos ng lahat, anong pinakamasamang maaaring mangyari? ‘Famous last words,’ bulong ng isang boses sa aking isip. “Ano ang kondisyon mo?”

Hindi niya kayang magpanggap na wala itong epekto sa kanya. Ang binatang nasa screen---nagbago na ang kanyang buhay. Hindi na lang siya isang indibidwal na nangangailangan ng alaga. May patutunguhan siya, isang layunin sa buhay. Kahit na patuloy siyang nangangailangan ng gabay, kahit na hindi niya marahil kayang mabuhay ng mag-isa, hindi na siya limitado dahil sa kanyang kondisyon.

“Wala iyon. Hindi na rin talaga maganda ang kalagayan ng katawan ng nanay ko. Matanda na siya nang ipinanganak niya ako. Pagkasilang ko, naiwan yung ugat ng sakit. Nakakahinayang nga eh. Kung kinaya niya lang sanang magtiis pa ng ilang taon tapos makikilala ang miracle doctor na tulad mo, baka nagkaroon pa ng pag-asang gumaling siya...” Marahang bumuntong-hininga si Alex. Ang kapanganakan, katandaan, pagkakasakit, at kamatayan ay mga batas ng kalikasan. Kahit na maaari niyang salungatin ang kalooban ng langit at baguhin ang kapalaran nito, iyon ay nasa ilalim pa rin ng limitadong mga kondisyon. Ang pamamaraan ng tadhana ay ilusyunaryo, mahiwaga, at hindi mahuhulaan. Marahil itinadhana talaga

“Talagang pumapayag ka na? Wala talagang kondisyon?” Hindi ito katulad ng ugali ni Edmund. Isa siyang negosyante—kahit hindi niya makuha si Mama, siguradong maglalagay siya ng maraming kondisyon. Sinabi ni Edmund, “May isa akong kondisyon.” “Ano iyon?” “Kahit hindi na tayo mag-asawa, maging magkaibigan man lang tayo. Huwag kang tuluyang mawala sa mundo ko. Tutal, dala mo ang buhay na pareho nating pinapasan.”

Walang pakialam niyang sinabi, “Maaari kang pumili kung iputok mo ang huli o hindi.” “Kung gagawin mo ito, kung gayon kikilalanin kita bilang malakas na tao.” “Kung hindi, kung gayon parehong kondisyon pa din. Hanggat lumuhod ka, ikukunsidera ko na pakawalan ka.” “Sa isang banda, ito ay ang mahalaga mong buhay. Sa kabilang banda, ito ay iyong tinatawag na dignidad.”

"And also, I learned that Desperation is not an evidence of hard work, it's a sign of lack of faith. Desperate people lose the thing that makes them human beings. They lose their heart. Anger and hate fill them so that they act like animals. Never allow yourself to be so desperate that you end up settling for far less than what you deserve. Don't let desperate situations make you do desperate things.." sambit niya kaya mas lalo lang akong naiyak.

He was a totally unpredictable kind of a man! “Papayag lang ako sa isang kondisyon.” Dumaan ito sa kaniyang harapan at napasagilid niya. “What conditions? Speaks it right now. I don’t waste my time out of nothing.” M*****a niyang wika. Siya naman ngayon ang nangbabadtrip. Napangisi ang binata na para bang mas lalong ginanahan na inisin pa siyang lalo.

“Eh paano po kung masamang tao siya? Tapos tayo pa ang napahamak dahil sa kanya.” “Huwag kang mag-isip ng ganyan. Walang masamang tao, Nessa. ‘Yung isip lang natin ang marumi at ang puso natin ang nagdududa. Hindi maipapaliwanag ng tao ang kanyang sarili sa kanyang kondisyon.”

"...But in one condition." Sabi ko na nga ba. Sa hilatsa kasi ng pagmumukha niya, malamang na hindi talaga kaagad papayag ang talipandas na yan. Ganoon pa man, kailanga ko pa ring malaman ang kondisyon niya dahil alam ko naman na hindi ako mananalo sa kanya. "Anong kondisyon?" tanong ko, umaasang sana ay hindi naman 'yon tipong hindi kayang gawin ng normal lang na tao.