When I Met You In The Summer นิยาย & เรื่องราว

Napapikit ako at napahilamos ng paulit ulit na pumapasok sa isip ko ang mga huling salitang binitawan ni Maureen. Maureen has a point, kahit ako ay kung tutuusin ay iba na talaga ang pakiramdam ko noon pa kay Cynthia, lalo na ng sabihin niya sa aking kilala niya ang asawa ko. I sighed. "Oh hi! Cynthia, you're here." Napaangat ako ng tingin sa narinig. Nandito kami ngayon sa restaurant sa loob ng hotel na pag mamay-ari nila Tristan para sa meeting. I saw Cynthia smile at other models, but her smile faded and turned into smirks when our eyes met. Umayos ako ng upo ng mapansing papalapit ito sa kinaroroonan ko.

Anang ko, “I just met him po while I’m working. I was working as an office administrator po and that’s how I met him. He just started talking to me po and all of that happened.” “Yeah,” agree naman nitong si loko. He looked at my eyes at para bang binigyan ko siya ng mensahe telepathically na i-back up naman niya ang kasinungalingang ginawa ko inside my brain’s fiction factory. Pero of course, he won’t know that. I made sure it’s painted all over my face. Aniya, “I met her inside her workplace. I just thought she’s really pretty so I just started talking to her.”

A text from Giovanni made Summer bite her finger, anxiously. ‘Special mention, huh?’

“Hi, Baby. What’s your name?” “Summer po. What about you? We have the same eyes just like daddy,” ngisi nito sa babae. “Oh my God! Oo nga. Hala ka, Kuya,” pananakot nito sa kapatid na tila natuod sa kinatatayuan at hindi malaman ang gagawin. “Where’s your mom, Baby Summer?” Namilog ang mga mata ni Summer, mistulang ngayon pa lang siya naalala ng bulilit. “She’s in bookstore.” Then, she holds Gideon’s hand. “Daddy, let’s go. I’ll tell mommy that I found you.”

“Huwag mong banggitin. Pamilya na kami ngayon, kaya ano ang dapat ipagpasalamat? Matagal kong hinihintay ang araw na maging bahagi ka ng aming pamilya. Palagi kong iniisip na isa kang mabuting babae, simula noong araw na nakilala kita. Sa palagay ko, sa wakas ay nagsikap si Jack na gumawa ng isang bagay nang tama nang isang beses, na nagdadala sa iyo sa pamilyang Kanluran. Natatawang tanong ni Tiffany, “The day you met me, when was it? Hindi ko rin maalala." Napaisip si Summer bago siya sumagot, “Hindi ko ito masyadong natatandaan sa totoo lang. Ang natatandaan ko ay nasa pasukan ka ng ospital o sa ibang lugar noong araw na iyon, habang ako ay nasa kotse at si Jack ay nasa ilalim ng mga ambi

kinuha niya ang kanang kamay ko at pinaglaruan ang aking mga daliri "I think so..." Napatawa ako ng may mapagtanto ako. "Summer love, eh?" It seems like that. We met in a summer season. A season which somehow becomes an escape to some of the reality. Away from school, away from stress. Just doing things you like. Then after months, back to the reality. Tumawa rin siya "Yeah. Please write about me—about us... " Napatahimik kami. Hinaplos-haplos ko ang buhok niya saka pinaglalaruan at pinapaikot sa aking daliri. Paminsan-minsan ay hinahalikan ko siya sa ulo.

His brief presence had left an imprint, and she found herself appreciating the small gestures that illuminated their relationship. Left to her own devices once more, Martha wasted no time. She composed a text to Summer, her fingers moving with purpose as she typed, "Let's meet today, Sum." In a bustling cafe, the ambient noise of clinking dishes, muted conversations, and the soft hiss of the espresso machine filled the air. Amidst the vibrant surroundings, Martha and Summer found themselves seated across from each other, a shared history hanging in the unspoken space between them. The aroma of freshly brewed coffee mingled with the hushed anticipation, creating an atmosphere of poignant tens

Pagpapaliwanag ko sakanya. Tumango tango naman sya. "Infairness, ang daldal mo na no. Nung summer kasi one word rule ka lang eh." "Sabing miss ka nga eh." Gusto kong matawa sa reaksyon niya dahil nakatulala lang ito. Pero totoo naman. Gusto ko rin sya makita ulit.

Nauna nang pumasok si Dusk at Lhor sumunod naman ako or lets say kaming dalawa ni Simpson. Bumungad sa amin ang sobrang lakas na music at mga nag sasayawan sa dance floor may mga nag hahalikan, napapikit na lamang ako sa ilaw dahil sobrang nakakasakit sa ulo. "Hindi ka naman pala sanay sa club tapos sumama ka pa. Tss" "Alam mo Simpson anong pake mo ha? Saka niyaya ako ni Lhor, saka babae ang kaibigan ko" sagot ko sakanya.

Iisa lang naman ang makikita niya mula roon— pagsusumamo. “Babantayan ko ang bawat kilos mo, at sa oras na malaman ko na niloloko mo lang ako, I swear, ako mismo ang papatay sayo.” Imbes na matakot ay nakadama ako ng kasiyahan sa sinabi ni Summer. Batid ko na pumapayag ito sa aking kahilingan. Tinalikuran na ako ni Summer habang ako ay naiwan na mag-isa dito sa hardin. Nakatanglaw sa malawak na kalangitan habang nagninilaynilay.