Novel & Cerita When Love And Hate Collide

Ngunit baka maging bayolente ako ngayon kapag hindi ko mapigilan ang aking sarili. "Huwag na kayong mag-drama pa sa harapan ko, Amy, Jared. Bistado ko na kayong dalawa. Alam ko nang may relasyon kayong dalawa. Na niloloko niyo ako! Mga hayop kayong dalawa! Mga imoral!" galit na sigaw ko nang hindi ko na mapigilan ang aking sarili dahil sa nakikita kong pagpapanggap nila. Nakita ko ang pagkagulat sa mukha nila lalong-lalo na si Jared na biglang namutla ang hitsura. Parehong walang makapagsalita sa kanila at nanatiling nakatingin lamang sa akin. "Akala ninyo na hindi ko matutuklasan ang kababuyang ginagawa ninyo sa aking likuran? Kailan pa? Kailan niyo pa ako niloloko?!"

Ani ko at nginitian siya. He chuckled, then look on the stage. “They look so good together. What do you think?” Lumapit ako kay Sean at tinabihan siya. We're now both looking sa magcouple, “Yeh, and they look like they really like each other now.” Sean nodded his head. “At first, they hate this arrange marriage but after an almost one year arguing. They finally love each other.” Nagulat ako sa narinig ko. Really? Sa iba kasi a week or as soon as possible nag e-engagement party na whether they like each other or not.

Siya ang pinili ng daddy niya na maging ina, kaya walang ibang dapat sisihin kung hindi si Raiden. Magk-krus at magkkrus talaga ang landas namin ng lalakeng ito. At ngayon na nakita ko na naman siya, I realized that all is left in my heart is hatred. Ang pagmamahal ko noon sa kaniya ay napalitan na ng matinding poot at galit.

"Naiintindihan mo siguro ang ibig kong sabihin." Morgan gave a curt nod. "What happened?...if you don't mind." There was loneliness on his voice. Hindi niya lang mawari kung para iyon saan. She shrugged, saka muling dumungaw sa labas. "As with famous love stories, I, too, have my own. `Yon nga lang ay malungkot iyon," sambit niya sa mahinang tinig. "I fell in love with a man who's not worthy to be loved. Iniwan niya ako matapos na makuha ang gusto niya. Hindi niya pinanagutan ang ipinagbubuntis ko. He's the worst man I have ever known!" Muli ay bumulusok ang poot niya para sa lalaking katabi. Hindi man sa kanya iyon nangyari, ngunit ramdam niya ang pait at sakit na dulot niyon para sa pinaka

Sabog nanaman ang butchi nito. "I hate you! You, mean, hateful boy!" she screamed. Binuksan ko ang pinto at inilapit ang mukha ko sa mukha niya. "The more you hate the more you love, sabi nila there's a thin line between hate and love. Hate, in fact, is also a reflection of love,” litanya ko sabay sara ng pintuan. Natawa ako sa mga mata niyang nagliliyab sa galit. At hanggang sa sumapit ang hatinggabi ay natatawa pa rin ako.

“And maybe I can’t. Not yet.” He looked shattered, his voice barely a whisper. “Then hate me if you must. But don’t walk away from me again.” Cassandra closed her eyes, feeling his thumb brush away her tears. “I don’t want to hate you, Dominic. I just… don’t know how to love you without hurting.” He leaned in, pressing his forehead to hers. “Then let me show you.” Their lips met—not gentle, not hesitant—but desperate. It was the kiss of two souls drowning, clinging to each other in a storm they both created.

Nagkatinginan sila bago pumasok si Aeverie. Galit na naman ito at masamang tingin ang ipinukol sa kaniya, ngunit matamis na ngiti naman ang iginawad niya sa babae. Hate is the opposite of love... but hate could be just a defensive tactic of hidden love. Isip niya. Hindi na mahalaga kung ano ang pinapakita sa kaniya ni Aeverie, ang mahalaga'y may nakukuha pa rin siyang reaksyon mula rito.