Novel & Cerita Make Love Not War

Hindi ito naka-lock kaya tinuloy ko na ang pagbukas. Agad na sumalubong sa ‘kin ang tunog ng piano at ang isang malamig na boses na kumakanta. ♪“Ain't it funny how love hits when you least expect it to? Any time, any place, it can come out of the blue.” ♪

“And I’ll never let you fall..” His words pierced through my soul— as if it was an arrow— tainted with a poisonous edge, intoxicating me. Ngayon ay hindi ko na maikakaila ang nararamdaman ko. Nagugustuhan ko na si Javi.. Lumamlam ang mga mata niya habang nakatitig sa akin, nanunuyo, nang-aakit at nagpapakatotoo. “Making love out of nothing at all..”

“She is now, I’m just waiting for her to say yes to me.” Sabi nila if it’s the right person, di mona kailangang mag worry dahil you’ll feel safe in his arms. Alam niyo yun, ‘yong peace stability na hinahanap ng bawat isa. Pero ganun pa rin yun kung sa maling panahon niyo pinagpatuloy ang pagmamahalan niyo. Mahirap kalabanin ang tadhana lalo na at kung alam mona hindi pa talaga pwede.

Tirik na kasi ang araw. Nag-uusap kasi kami tungkol sa darating na pista ng baranggay at napunta kami sa usapang disco. Tuwing pista kasi, uso pa rin ang disco dito sa probinsya. Kadalasan sa mga pumupunta sa disco mga kabataang nais aliwin ang sarili. “Ibig po sabihin na love at first sight po kayo kay lola?” “Hindi naman siguro. Sadayang mahilig lang talaga ako sa mga dalaga,” sagot ni lolo na kinatawa ko.

he dramatically answer, I barely laughed and at the same time shook my head. "Ano, gaya ng dati?" I sat on the sofa and drank. "Yes, I have a lot of uniforms there." Tapos umupo siya sa kabilang sofa. "Take this serious bro. It's not end of the world. If you really don’t want to stop loving her, hindi pa nagiging sila, Divina is not his girlfriend yet, especially not his wife." Litaniya niya sabay lagok sa bote ng alak na hawak niya. I want to fight this love, pero anong laban ng one sided love kay Jacob na gustong gusto ni Divina noon pa man.

“Don’t say that.” “I know. Pero kailangan kong sabihin… kasi bawat misyon, lagi kong iniisip na ito na yung huli. Kaya ngayon, gusto kong tandaan mo: I’m not fighting because I love war. I’m fighting because I love you.” At doon, tuluyan akong napaiyak. Hindi malungkot, kundi masaya. Yung tipong iyak na may kasamang ngiti.

Inintay ko na bumagsak ako sa sahig pero imbis na matigas at malamig na sahig yung babagsakan ko ay bumagsak ako sa isang tao. Dahan dahan kong iminulat yung mata ko at nakita ko si Dan na nakatingin sa'kin habang mahigpit akong hawak-hawak sa bisig n'ya. Ewan pero parang huminto bigla yung oras at mga nangyayari sa paligid nung mag lock yung mga mata namin sa isa't isa. I think I'm fallin', fallin' in love with you~ ♫ ♪ ♩

Mas hinigpitan pa niya ito. "Some people saying that if you make love with someone. It's really good to feel because you're with someone you love but for you even I love you. Hindi ko kailanman na inisip na gawin sa'yo ang makamundong bagay na 'yun. Hihintayin kita kung kailan ka handa. I gave you a room para hindi ka mailang sa akin. Hindi lang dahil ayaw ko talaga sa fix marriage na ito noong una." he said. I'm still sobbing. Hindi ko alam kung anong ibig niyang sabihin. Bakit na kami napupunta sa topic na ito?

Bakit ganito ang isinukli mo sa pagmamahal ko sa'yo noon. I love you. I really do sweetheart. Please hear me. Please, magpalakas ka? Maghihintay lang ako hanggang sa paggising mo. Just please, huwag mo kaming takutin, huwag mo akong takutin. Please, I'm begging you to still hold on sweetheart. I know you'll survive all this. Sabay nating hilingin sa diyos ang paggaling mo ngayon. I Promise you, sa paggising mo hindi na ako hihiwalay pa sa tabi mo. Magpapakasal tayo, tutuparin natin ‘yong mga plano natin noon na bubuo tayo ng isa at masayang pamilya. You're not even my bedwarmer and mistress anymore. Bubuo pa tayo ng pamilya natin. You will be my wife, my treasure and my life. Please back to

“So, sa loob ng sampung taong magsasama kayo ay mananatili kang tahimik na nasasaktan sa patuloy niyang pakikiapid sa iba, mananatili kang walang pakealam sa ginagawa niya sa buhay niya, at mananatiling nagpapakababa dahil hinahayaan mo siyang tratuhin ka ng ganiyan? And then what? After ten years, you will end up crying kasi maghihiwalay kayo.” “We can still be friends, though.” “Oh, what a relief!” Connie uttered sarcastically. “I’m… still hoping Cayson would learn to love me—” “I hope so, too. Rosenda Marie. Dahil gusto kong makita kang totoong masaya sa taong mahal mo.” Ibinaba ni Connie ang hawak na mug sa coffee table at hinarap siya. Tinitigan siya nito nang diretso sa mga mata, saka