The City Of Love の小説・ストーリー

Sabi nga nila past is past. Pero kahit anong limot ko sa nakaraan ay kusang bumabalik ang alaala ni Kurt sa akin. Bakit ba kasi ayaw pa ako patahimikin ng lalaking ‘yon. Dapat ay ipakita ko sa mga tao na hindi na ako apektado kay Kurt kahit naman deep inside ay sumasagi pa rin sya sa aking isipan paminsan-minsan. Limang taon na ang nakalipas pero nandito pa rin sya sa puso ko. First love never dies nga naman. “It’s not the people who changed it is the mask that falls of.”

If I'm going to give a title to our story, I think alam ko na kung ano. I'm going to name it The Lust Love.

Meron pa na pumormang mga letra ng “I love Paris’, ‘Welcome to City of Love.’ Naramdaman ni Dashi ang pagpatong ng baba ni Vioxx sa kanya ulo at humigpit ay yakap nito mula sa likuran niya. Paminsan-minsan ay humahalik ito sa kanyang buhok. Naghiyawan ang mga naroroon nang maraming fireworks pa ang lumipad sa kalangitan at pumorma ng mga letrang; ‘Kiss the person you love’ Paglingon niya sa mga tao sa paligid ay masayang naghahalikan na ang mga ito. May fireworks ulit ngunit sa pagkakataong iyon ay hugis babae at lalaki na naglapat ang mga labi.

Kinausap pa ng masinsinan nila Mama si Love para lang tanungin ito kung hindi ko daw ba tinakot ito, baka daw kasi tinakot ko lang si Love kaya napilitan ito na sagutin na ako. O di naman kaya ay na konsensya lang siya dahil nga sa isa ito sa dahilan kung bakit muntik na akong napahamak ng gabi na yun. Grabi sila sa akin e. Hindi man lang maniwala na sadyang na in love sa akin si Vexana at na hook ito sa taglay kong ganda. Mga walang silbi. Dapat ako ang kampihan nila dahil ako ang anal at kapatid ng mga ito pero hindi e. Hindi sila makapaniwala na kaya akong mahalin ni Love. Mga walang silbi talaga ang mga ito.

I confidently said saka ako napatitig sa mga mata nya at para bang nangungusap ito at may sinasabi sa mga mata ko na kaioangan Kong pakinggan “One day hymn, you’ll beg for my touch, tandaan mo yan” makahulugan nyang tugon bago lumabas sa kwarto ko at padabog na sinara ang pinto. Ano ibig nyang sabihin na ako pa ang magmamakaawa sa kanya p*****a sya kainis talaga! Sana sila kuya deion at ate yullah nalang ang mga kapatid ko! Napaka abnormal talaga ng buhay koo! “Nak, gising na” I heard a angelic voice and touch my hair gently. This feeling is heaven and my favorite scene in my life

Sana lang talaga ay matapos ito ngayon gabi dahil babyahe pa ako. Inaasikaso na ng ibang team ang fireworks kineme, dahil yun na lang din ang kulang. Plus, water break na din sa couple. Tinitignan ko sila, napaisip ako. Paano nga ba nararamdaman ang pag-ibig? Yung mga lalaki ko kasi noon at si Harold ay hindi naman sila umabot ng serious level sa akin. Naisip ko, si Mama, paano nya minahal ang ganong klaseng lalaki? Iniisip ba niya ang sarili nya bago magmahal? Iniisip ba niya kung mahal din siya ng Tatay ko? How love could really made?

Tila ba para siyang bumalik sa pagka-teenager. "Of course! Alam mo bang sa tinagal-tagal ko dito sa Paris ngayon ko lang napuntahan ang Eiffel Tower na 'yan, well, busy kase ako sa negosyo namin dito that's why, but thank you so much for bringing me here, Hugo. This place is really romantic. Ang sabi nga ng ilan, this place known as a city of love," nagniningning ang mga mata ni Micah nang mapasulyap siya sa Eiffel Tower.

Marami akong nakitang beach pero mas pinili ko ang white sand dahil maraming beach sa Norte. Gusto ko na rin makalimutan nang tuluyan si Enrico. Ayaw ko nang maalala siya, I need to love myself. Pakiramdam ko hindi ko na napapansin ang sarili ko. Kumbaga wala na ang self love ko. Dahil mas fucos ako kay Enrico at mas mahal ko siya kaysa sa sarili ko. Kaya naman this time, sarili ko naman ang pinili ko. Hindi ko na pinagsiksikan ang sarili ko.

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #

Hindi ko na napigilan pang ngumiti at tumawa ng mahina. I could feel my heart beating so fast. Mas lalo lang akong nahuhulog. Tunay ngang walang perpektong tao. Sa kabilang ng gwapong mukha at yaman niya ay may hindi siya kanais-nais na ugali. Ang ugaling nambibihag ng mga babae pero hindi pinapanagutan. Pero kahit ganoon ay mas lalo ko lang siyang minamahal.