Novel & Cerita When Love And Hate Collide

Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga. “I think love is in everything...” I trailed off. Nag-huhukay muna ng lakas na loob mula sa kaloob-looban. At nang may kaunting nahukay ay saka ko lang tinapos ang pagsasalita. “Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.”

Sagot niya at pinag krus pa ang kanyang braso “Uyy! Wag kang ganyan diba nga may kasabihang “The more you hate the more you Love.” Ani Elaine “Pwede ba! Hindi ko sya hate pero mas lalong hindi ko sya love kaya tumigil ka!” Singhal niya sa kaibigan “Kung hindi mo siya hate at hindi rin love ano mo sya?” Tanong nitong may halong pang aasar “Ayy ewan! Matulog ka na nga lang umiral na naman yang kadaldalan mo eh.”

Ivory's hatred slowly faded as he started to feel his heart beating fast whenever Death is around. "Can Love be born from hatred? I hated him for all my life! But how am I supposed to hate him when I'm falling in love with that him?!" ang frustrated na reklamo ni Ivory sa kaniyang kaibigan na si Sammy. Sammy just laughed at Ivory's reaction and tapped his friend's shoulder, "Hindi ba't sabi nila, the more you hate, the more you love?" "You're not making any sense! He's evil!" sigaw ni Ivory sa kaibigan.

Iisa ang laman ng kanilang isipan. ‘The more you hate, the more you love…’ Napatigil sa pagbabangayan sina Troy at Hannah nang makarinig sila nang masiglang boses ng batang lalaki mula sa kanilang likuran. “Mama, I’m back!”

He slowly crouched to give me a tender and longer kiss. Sa lapat ng labi niya sa'kin ay ramdam ko ang panggigigil, pero namumutawi pa rin ang pag-iingat niya. Is it really possible for me to fall in love with the man I almost want to die for? I held him tighter, and tears started to fall in my eyes without me realizing it. He stopped and looked at me. Nangungusap ang mata niya. "Do you know that I hate you very much?" Hindi ko maiwasang ibulong.

“Don’t you think, we can love and hate a person at the same time?” May tama sa puso ang tanong nito sa kasama na nananatili ring tahimik. Love and hate. Kagaya niya. Pinilit na kalabanin ang mga nararamdaman noon para kay Meredith, not knowing that he had started loving her at a time when he thought he couldn’t. May mga idinugtong pang paliwanag ang babae hanggang sa bigla na lang naghalikan ang dalawa “Shit!”

Saktong tungkol sa lover’s quarrel ang tugtog pero wala pa ring pakialam ang dalawa. Makalipas ng labing sampung oras nang makapag-park si Anthony sa loob ng parking lot ng mall, kinuha ni Filan ang jacket niya at facemask para matakpan ang mukha. Hindi na nagtanong pa si Rina dahil alam niyang protocol ito ng binata para hindi siya makilala at ma-issue ng media kung sakaling makita silang magkasama.

“I think I am, Connie. Dahil nasasaktan akong isipin na pagkatapos ng sampung taon ay kailangan naming maghiwalay. At nagseselos ako sa mga babaeng parte pa rin ng buhay niya ngayon. At first, I thought… that I only need him because of pregnancy hormones. But it wasn’t the case, Cons. I need him because I love him. There was something in him that made me realize he is the only man I wanted to be with my whole life. He is actually kind and gentle, kung makikilala mo pa siya nang husto ay makikita mo rin ang mga katangian niyang iyon. Kapag nasa paligid siya ay masaya ako—if this isn’t love, what is?” Sumandal si Connie sa backrest ng sofa, muling humigop ng kape at sandaling nag-isip. “Alam k

Masaya ang kanyang puso sa kanyang mga narinig at hindi niya napigilan ang kanyang sarili humarap siya kay Vladimir at mahigpit na yumakap. Nagulat si Vladimir sa kanyang ginawa gayunpaman ay niyakap din niya ng mahigpit si Lyka. Unti-unting pumatak ang mga luha ni Lyka ang sakit na kanyang nadarama ay napalitan ng kasiyahan. “I love you Lyka.” Hinalikan siya ni Vladimir sa kanyang labi. Walang patid ang mga luha ni Lyka luha ng kaligayahan sa mga sandaling ito, “Please stop crying sweety.”

Hindi kailanman. She hates me. Paulit ulit kong sinasabi iyon sa sarili ko na parang panalangin. Mas madali kapag galit siya. Mas ligtas kapag iniisip niyang ako ang kalaban. Kasi kung malaman niya ang totoo, kung malaman niya kung gaano kalalim ang galit ng mundo sa kanya, hindi niya kakayanin. Lumipat ang camera sa hallway. Nakita ko siyang nakasandal sa pader, yakap ang sarili niya. Parang bata na iniwan sa gitna ng dilim. Parang ako ang nagtulak sa kanya roon.