When Naruto Birthday Novels & Stories

Napatingin na kaming tatlo sa kanya, at piliin na seryosong makinig sa kaniya. "And what is it?" tanong ni Nathan. "I don't know if I have the right to say this to you guys but . . ." he stopped for a second, "fine, I'll say it." After knowing the reason, it excites me more to celebrate his birthday. This past few days medyo naging busy ako sa school at the same time sa paghahanda kung ano ang gagawin sa birthday ni Zack. Wednesday... 6 p.m. at tapos na ang klase namin. I rented a place to celebrate his birthday.

tanong ni Nardo nang walang bahid ng emosyon. "Oo, sobrang gusto ko." Kumikinang ang mga mata ni Mistica sa pag-asa. Hindi na umimik pa si Nardo, tinaas na lang niya ang kamay. Tumango naman si Anton, nakuha na niya agad ang ibig sabihin nito. "Ilang araw na lang birthday mo na, isipin mo na lang regalo 'yan." Malamig ang boses ni Nardo, pero tuwang-tuwa naman si Mistica.

-CALI's POV- THREE days from now ay birthday ko na. Kung hindi pa pinaalala ni Nate sa akin, marahil ay nakalimutan ko na talaga. Sa dami nang nangyayari pati maligayang araw para sa akin ay nakalimutan ko na.

Napasimangot naman ako bigla sa sinabi ni Arnaldo "aba iho gaano ka katagal duon?” Tanong naman ni Mommy kay Arnaldo “Mga 2 weeks ako dun Mommy! May mga dapat kasing asikasuhin .” Sagot pa nito “Naku naman Arnaldo kung kailan mag bi-birthday ang anak mo saka ka pa aalis. 7th birthday pa naman yun. Nagpa plano kami ng malaking event para kay Noah tapos wala ka.” Nagtatampong sabi ni Mommy

Ayaw tumigil sa pagluha ng mata ko. “Hindi siya umuwi sa birthday ko. Hindi man lang siya marunong manuyo katulad nang ginawa ni Kyran kay Ann. Hindi din siya tumatawag at nag te-tex kagaya nang ginagawa mo.” Tahimik lang na nakikinig sa akin si Nathan. “Sobrang masama na ang loob ko sa kanya pero parang wala man lang siya pake.” I continue to say what I am feeling, “tapos, hindi pa siya umuwi sa birthday ko.

Panirang pintuan, napurnada na naman ang sasabihin ko kaya napabuntong-hininga na lamang ako. "Andiyan na ata ang inorder ko, diyan ka lang, kukunin ko muna," nakangiting sabi niya at dinampian ako ng mabilis na halik sa labi. Naisip ko na lamang na sabihin sa kanya ang totoo sa nalalapit niyang kaarawan. Iyon na siguro ang napagandang regalo na matatanggap niya ngayong taon. Ayon sa personal files na nakita ko sa office, birthday niya ng August 12,1999, mag-27th na siya.

That’s all. “Well…” Humugot ito ng malalim na hininga at tipid na ngumiti sa kanya. “It’s about your upcoming birthday.” Kumunot ang kanyang noo. And then he remembered. “What about my birthday? Malayo pa ‘yon.”

Nainitan na ba siya? "Here," abot niya ulit sa akin ng baso. "Thanks, hindi na rin ako magtatagal. Uuwi na rin kami," ngiting sabi ko. "2pm only. Nagmamadali ka na ba umuwi?" "Ha? A-ano kasi, ang totoo niyan birthday ko kagabi at tumakas lang ako." napapangiti kong sabi. "Really? Happy birthday pala kung ganun, dapat natin yan i-celebrate."

imporma nito. Tumingin naman si Arthuro sa kaniya habang nakangiti pa ito. Ngumisi rin siya. “Hindi ko lang mapigilan ang sarili ko. At saka malalaman din naman niya,” saad niya. “Totoo ang sinabi ng mommy mo, anak. Pero mamaya mo pa malalaman kung ano ‘yon. Mamayang hapon na kasi ang birthday celebration mo,” imporma nito.

Maski nang matapos siyang maligo at lumabas ng banyo, wala pa rin. Sa sandaling iyon, parang si Arienna si Jiro na patingin-tingin sa ekspresyon nito, ngunit wala siyang makitang kakaiba sa mukha nito. ‘Baka naman kasi, malapit na ang birthday ko, kaya gusto niyang gawing regalo?’ Nang maisip iyon, biglang lumiwanag ang mukha ni Jiro at hindi na napigilan ang pagngiti.