Under The Green Light Ch 64 Novels & Stories

Then suddenly— The compound lights died completely. Darkness swallowed the hallway. A single gunshot exploded somewhere nearby. And someone screamed my name. “When the lights came back on three seconds later, there was blood on the walls… and Adrian was gone.” Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster! (next chapter…)

Hinaplos niya ito ng may buong pagmamahal at pagtitiwala. “Then don’t lie to me again.” paki-usap niya. He nodded. As dawn rose over the horizon, a drone hovered above the estate, too quiet to detect. Inside its lens, it captured a clear image of China in Gabriel 's arms. In the shadows of a room far away, a woman—long red nails, high heels—smiled wickedly. “Well,” she purred, “the ghost bride lives.” She picked up a phone. “It’s time we invite them… to the Crimson Ball.”

"Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang silang kinuha." "Kasama ba ako sa kumuha? K

Asher eyes glistens in his own idea and she can't help but rolled her eyes and smile. As the night continues their body dwelling and become one until the dawn. ***end of chapter***

--- At tila sinasadya niyang ipakita iyon sa camera. --- Naningkit ang mga mata ni Alexander. --- "Zoom in." --- Mabilis na inedit ni Monica ang larawan. --- At nang luminaw ang papel... Nanlaki ang mga mata ng lahat. --- May nakasulat na tatlong salita. --- UNDER THE LIGHT. --- Tahimik ang lahat. --- At doon napagtanto ni Alexander ang ibig sabihin. --- Hindi nasa lighthouse si Mia.

“S-Sir, sandali lang…” “Shh. Don’t worry. I’ll make sure you’ll enjoy every second of this…” Ipinagpatuloy ni Grae ang paghalik sa leeg ni Ingrid hanggang sa magpaubaya ito. Napangiti siya. Dahil sa ilang beses niyang panunukso rito ay bumigay rin ito sa wakas. Noon lang nakakilala si Grae ng babaeng tulad nito. Sa loob ng maraming taon, naniwala siya sa iisang bagay - that love is a fantasy, and desire is real and unforgiving. Hanggang sa makilala niya si Ingrid - ordinaryo, matapang, matigas ang ulo. Hindi nito kailangan ng pera, at hindi niya maintindihan kung bakit habang tumatagal, ang simple niyang interes sa dalaga ay nauwi sa mapanganib na obsesyon. Sa edad na 34, na kay

Tahimik na tumango ang tauhan at agad na naglaho sa dilim, dala ang mabigat na utos. “Bukas na gaganapin ang kasal ng Clinthon at Calvez kaya dapat makuha ko ngayong gabi si Carolina!” mariing wika ni Greg sa sarili, habang naglalakad pabalik-balik sa loob ng madilim na silid. Nang masigurong wala na ang ibang tauhan, sumiklab ang mapanlinlang na ngiti sa kanyang labi. “Kapag nagtagumpay ako ngayong gabi, bukas… hindi kasalan ang mangyayari, kundi ang pagbagsak nila.”

Ang mga ilaw mula sa property ay kumikislap sa pagitan ng mga puno, parang fairytale ang tanawin, pero kabaligtaran ang lamig na nasa pagitan naming dalawa. Habang nagmamaniobra ang driver papasok sa main entrance, mabilis kong tinext si Via: “Hey, looks like you’ll get to see Light Flame next weekend. Save the date.” Halos instant ang reply ng kapatid ko, parang hawak niya na agad ang phone: “SERIOUSLY??? What’s going on??? Bakit biglang malaking honor na ’to?”

Dali-dali naman akong tumayo at inayos ang damit ko. "Aalis na ako.", at hindi ko na hinintay pa ang sasabihin niya at diretso na ako sa paglabas. Di ko na rin pinansin pa si Brian. Pagpasok ko sa elevator ay agad kong pinindot yung close button. DAMN DAMN DAMN!!! Ang tanga mo Violet! How could you let that happen?! Kung hindi pa dumating si Brian kanina, baka kung saan pa yun napunta! Ang tanga mo talaga Violet Villanueva! AAAARRRRGGGG! End Of Chapter 6

"I-I know, t-this is s-shocking to you. I-I am s-slowly s-seeing t-that w-white l-light, Love. J-Just b-before I go to t-that l-light, I-I w-want to s-see my f-friends f-for the l-last t-time." ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss