Where Are You Going In Tagalog の小説・ストーリー

“Where are we going mama?” Puno ng ka inosentehang tanong ng batang si Kitana sa ina, handa na ang lahat sa kanilang pag alis, maging ang private plane na kanilang sasakyan. “We are going to Paris my amira.” Naka ngiting sabi ng kanyang ina. “Now keep quite love, let’s go?” Dagdag pa nito saka inilahad sa kanya ang kamay na agad naman niyang tinangap.

"Sumi's POV" "Matulog ka na muna. Mahaba-haba pa ang magiging biyahe natin." "Bakit? Saan ba tayo pupunta?" tanong ko habang humihikab. Mukhang kailangan ko nga munang matulog. "Boracay." ⊙﹏⊙

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

Lalo na ang malaki at mataba nitong pagkalalaki. "where are you going tyrese?"ngumiti lang ako ng matamis rito.At tuloy-tuloy akong lumabas sa aking condo.

seryosong tanong ko "Island. Yeahhh, nandito tayo sa isang Isla na malayo sa kabihasnan at ang paraan lang para makaalis sa lugar na ito ay ang dumaan sa malawak na karagatan na iyan or sumakay n chopper." nakangiti nitong sagot sa akin

Not in my condo unit! Where am I? Bakit nandito ako? Sino ang nagdala sa 'kin dito? I don’t fucking know this place! Anong nangyayari?

"Where are you going?" Tanong nito habang papalapit sa kanya. "M-maglalayas ako... gusto akong pauwiin ni Kuya Angelo sa Switerland bukas. Ayaw kong umuwi dahil ayaw kong mahiwalay kay Miguel... nagmamahalan kami." Para cyang batang nagsusumbong "Saan ka ngayon pupunta?"

Chapter 2 "Diego." "Ay ma'am, nasaan na po kayo? Kanina pa po kami naghihintay rito." "Pasensya na, I did some errands a while ago. Papunta na po ako diyan." Isinukbit ko sa balikat ang backpack at nagmamadaling lumabas ng bahay. Naglakad ako papunta sa bukana ng village hanggang sa makarating sa labas.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Dali-dali kong hinila ang sintas at nang lumuwag na 'yon ay mabilis kong hinugot ang paa ko. Hindi ako nakagalaw nang maisip kong huli na ang lahat. Nanlaki ang mga mata ko. Kumakabog ng malakas ang dibdib ko habang naghahabol ako ng paghinga ko. Ilang segundo lang ay lalamunin na ako ng malaking agos. So, ito na 'yon... Ganito na magtatapos ang buhay ko...