Novel & Cerita Where Are You Going In Tagalog

Umabot ng mahigit isang oras ang pagbabyahe namin bago kami makarating sa destinasyon namin. At ng makarating na kami ay agad kung pinahayag sa kanila ang lugar. "Anyway boys welcome to my favorite place. The hidden forest," "Ito na ba 'yung lugar na sinasabi mo? Eh asan na 'yung ilog at kubo na sinasabi mo?" Pagtatakang tanong ni Carlo na tila parang na cu-curious sa lugar.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Kilala na sa buong Pilipinas ang produkto namin. Nang marating ko ang condo ay bumaba ako at binuksan ang gate. Bumalik ako sa sasakyan at ipinasok ang Mitsubishi sa loob at ipinark iyon sa gilid. Lumabas ako sa sasakyan at nagtungo sa condo. Umakyat ako sa pangalawang palapag kung saan naroon ang aking kwarto at nagbihis. Pagkatapos kong magbihis ay agad akong nahiga sa kama.

Saan naman kami pupunta? "Where are we going?" kuryosong tanong ko. Napakarami kong naisip na plano kagabi dahil sa sobrang sama ng loob, pero ngayon ni isa wala na akong maalala. Walanghiya! Hibang nga talaga ang mga in love!

Ibigsabihin ay maaga pa. “Nasaan tayo? Saan mo ako dadalhin?” Nagsimula ng umandar ang yate kaya dali dali siyang napahawak sa may barindilya nito. “We’re going to Masasa, Batangas. An island. Para hindi mo na ako matakasan.” Pagkatapos ay iniwan siya nito at pumunta malapit doon sa tinawag niyang Rafael kanina. It took April minutes to process everything.

I said. Hindi ko alam pero parang familiar sa'kin 'to parang alam ko kung saan kami pupunta. "Love, saan ba tayo pupunta? Bakit pa-La Union na ito?" I asked. "We're going to Ilocos Norte, sa pagudpud." he said. "Hala!" I said. Matagal ko ng gustong makapunta doon but look, my dreams are coming true. I can't wait!

Watanabe! “Bakit may naglalayas ba na nagpapaalam?” “Wala!” “Eh, bakit ako magpapaalam kung alam mo naman kung saan ako pupunta?” “Kung wala ako sa Rivera, saan mo ako pupuntahan?” “Hay naku, lilipad ka na naman patungong Japan.” “Kung wala ako sa Japan…” “Nandito ka lang sa Pilipinas, baka nagtago ka lang kay Mama. Ang laki muna para maglayas, mahiya ka nga!”

Paliwanag ko. "By the way, I have to go. Bumalik lang talaga ako rito para magpaalam. Uuwi na kami sa Tuguegarao. See you when I see you." Hinalikan ko sila sa pisngi kahit na nakatulala pa rin ang mga ito. Silly! Lumayas na lang ako sa harap nila at nagpaalam na rin kina Nowelle, at kina Tita Kezia.

"Then will you go to Italy with me?" Tumingin ako sa kanya. "Ano namang gagawin ko doon?" Ang layo naman nun, kahit sa Mindanao nga hindi pa ako nakapunta eh. "Andoon ang puntod ng Mommy ko." Ang layo naman pala.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"